Novel & Cerita Sleep Well Quotes

she just said because she suddenly felt sleepy and irritated. Napagod na naman siya kahit na nakaupo lang naman siya. "Sleep now," Midnight said and grabbed a throw pillow, "here." Inabot niya iyon at saka siya nahiga sa malapad na upuan, "'wag mong sisilipin ang dibdib ko habang tulog ako," angil niya rito. "Paanong hindi ko sisilipin e nagpapasilip naman?" He laughed.

saad niya at inayos ang isang unan. "Kung upakan kaya kita? Ang dami mong arte. Kung wala ng masakit sa 'yo, matulog ka na lang para makapagpahinga ka ng maayos. At huwag mo akong gawing dahilan para makatulog ka ng maayos." Umahon siya sa kama. "Saan ka pala pupunta kung ayaw mo akong tabihang matulog?"

At sa aking pagmulat si Zhia ang nakatitig sa akin… “Gigisingin na sana kita.” “Nagising ba kita?” “Medyo.”Niyakap ko siya pahiga… “Anong napanaginipan mo?” “…” “Kala ko di ka nanaginip. Kailangan mo kasi ng tulog na straight. Yung tipong blackout lahat. Walang iniisip at higit sa lahat walang inaalala. Dahil quotang –quota ka na tuwing umaga.” “Matulog ka na ulit.” Ngunit tinitigan ako ni Zhia. Titig na yun, parang may hinihingi. Saka ngumiti siya. Napabalikwas na napaupo.

"Now, sleep!" "Ikaw ang dapat natutulog at hindi ako," katuwiran niya. "Wala naman akong gagawin bukas kung hindi ang matulog at kumain samantalang ikaw maaga pa lang ay umaalis na." "I want you to sleep early because I don't want you to be sick, Althea." "Hindi naman ako sakitin, eh." "Sleep, now!" maawtoridad nitong sabi. "Hindi ako lalabas dito sa kuwarto mo hangga't hindi ka pa tulog."

"Okay. You can sleep here." This time ay ngumiti na siya. "So, let's sleep, baby Ell." Natawa naman ako. "Yes, Baby Ash." Inalalayan niya na akong pumasok sa kwarto. We're just going to sleep. That's it. Don't overthink it. And let me share it with you, the stars are twinkling on the ceiling again. Tsk. ... Vote. Comment. Follow.

"Masyado ka pa ring busy, hindi na kita guguluhin, matutulog na muna ako, medyo busy kasi ako bukas, magkakaroon ng party vacation ang mga estudyante pagkatapos ng klase bukas ng tanghali." "Huwag kang mapapagod." "Masaya ang mapagod basta may pumapasok na pera. Sevv, huwag na tayong mag-usap, ibaba ko na ang tawag at matutulog na ako, good night Sevv, magpahinga ka rin at huwag mong pagurin ang sarili mo." Nag-good night si Lucky at ibinaba ang telepono.

Kinuhanan niya ito ng litrato at muling nag-post. "Goodnight." ang nakalagay. Hindi rin nagtagal at may sumagot agad sa comment section. "Good night." Yung simpleng pakiramdam na 'yon, yung ganitong konektado sila kahit magkalayo, ay sapat na para mapangiti siya nang malawak. Hawak ang cellphone, tumawa siya nang mahina at nahiga sa kama. Nasa isip pa rin niya ang lahat habang dahan-dahan siyang nakatulog nang payapa.

Tahimik akong nakinig habang patuloy siyang nagsasalita. "And sometimes," he added, "the people who feel the loneliest are the ones trying hardest to give light to others." That hit me harder than I expected. Parang may biglang tumama diretso sa dibdib ko. I looked away quickly. "Ang lalim mo naman tonight." "Sleep deprivation," he answered confidently. Napatawa ako nang mahina. Then after a few seconds, I asked quietly— "What if stars get tired too?" He looked at me.

Sinimulan niya namang masahein ang ulo nito. “Kung inaantok ka na, matulog ka na. Huwag mo munang i–stress ang sarili mo masyado. I–shut down mo muna ang isip mo. Hindi ko alam, pero may feeling kasi ako na kayong mga writer ‘di tumitigil ang isip n’yo.” Bahagya itong natawa. “You got that right.”

Puro pagod, sakit, at poot. “Naramdaman ko rin ’yan noon,” sabi niya, halos malamig. “Pero nang malaman ko ang totoo… hindi na ako nakatulog nang maayos. Sleep disorder daw. Since then, insomnia became my best friend.”