Sleep Well Quotes Novels & Stories

impit niyang sabi sa isipan. Ang simpleng "good night" na iyon, sa sobrang lalim at lambing, ay parang isang balahibong lumapat sa kanyang tainga, nag-iiwan ng hindi maipaliwanag na kiliti at pagkahilo. Hindi na maalala ni Sapphire kung paano siya nakatulog ng gabing iyon.

Nilibang niya ito upang kahit pansamantala ay maibsan ang takot nito. "Why don't you take a nap?" wika nito sa kanya. Nakaupo lang siya nang pasandal sa kama; nasa gilid ito. "Ayokong matulog," anito. "Baka paggising ko, wala ka na naman." "Hindi ako aalis dito. Try to get some sleep," sabi niya. "Don't worry babantayan kita habang natutulog ka." "Umidlip ka na rin," sabi nito. "Mahirap ang wala kang tulog. Manghihina ka at hindi ka makakapag-isip ng tama."

"Bakit gising ka pa?"-Tanong ko kay zaxch, "I can't sleep,how about you? Why are yoy still awake"-tanong niya naman "Di rin kasi ako makatulog,"-Sambit ko at agad kumuha ng tasa para magkape "You won't be able to sleep even more if you drink coffee"-Ani niya "Hindi rin,mas madali akong inaantok pag nakakainom ako ng kape"-depensa ko

“Sleep well.” She smiled. Sumampa siya sa kama at binalot ng kumot ang buo niyang katawan. She curled herself in bed and slowly close her eyes kahit ramdam pa rin niya ang mataman na titig ni Rusty sa kanya. Sana lang ay hindi siya mag-sleep talking o maglaway habang natutulog siya dahil nakakahiya ‘yon. Sana rin ay mapanaginipan niya ito. Ilang sandali lang, she finally gave in to sleep.

she even giggles before saying goodnight. I moved closer to Dahlia's cubicle beside me. Yes! Sinundan ko talaga siya hanggang dito at tinabihan. She's like an angel sleeping. So peaceful. "Sleepwell," I whispered when the main lights turned off. Leaving blue strips that made me sleepy. But I need to fight for it. I want to be available incase Dahlia wakes up in the middle of the night. Desidido na ako. Aalagaan ko talaga 'tong batang 'to hanggang sa pwede na!

Kaya’t ayaw niyang magduda pa ito o makaramdam ng alinlangan. "Don’t overthink it, okay?" sambit ni Nathalie habang inaayos ang grill. "It’s not that I don’t want to sleep beside you... It’s just that I’m a very messy sleeper. As in, sobrang likot kong matulog." "Baka masira pa 'yung imahe mo sa’kin kapag nakita mo akong nakabulagta o nakanganga habang tulog," sabay tawa.

Akala ko patuloy n'ya akong usasain. “Napasarap ang tulog ko kaya wala akong kaalam-alam at buti na lang din baka manginig ako ng nervous at madaling araw ang pasok ko.” “Sabagay oo nga, mabuti na rin tanghali ka ng nagising. Kasi maaga rin ang pasok mo,” tugon niya tuluyang nakalimutan.

Hindi na gaanong masakit ang sugat at ang pakiramdam na iyon ay parang nag-aanyaya na lang siyang matulog magpakailanman. Sa ulap ng kanyang kamalayan, tila naririnig niya ang tinig ng kanyang ina… mahina, maawain, kinakantahan siya ng “Twinkle, Twinkle, Little Star.” Kasabay ng haplos na parang nag-aalo sa kanya. Matulog ka na, Elara… So sleepy… so tired… I really want to sleep… bulong niya sa isip. Pero biglang bumalik ang alaala ng sinabi ni Mommy. Elara, don’t sleep. Not now.

"Okay lang po. Kumusta po pala ang tulog n'yo?" "Nakakatulog naman ako pero hindi ganoon kahaba. May insomia ako." "Pati iyan, gagawan natin ng paraan para makakatulog na ulit kayo ng maayos. Tuwing umaga po, buksan ninyo ang mga bintana para makapasok ang sikat ng araw. Makakatulong iyon sa inyo. It will replenish your energy." "Okay," very cooperative naman si Mrs. Villegas.

Umagang umaga ay iyon agad ang tumatakbo sa isipan ko. Pababa na sana ako sa kama ng masulyapan ko ang note na nakadikit sa ibabaw ng bedside table. Kinuha ko iyon at binasa. "Just sleep and rest well today, baby. I don't want you to go to bed early tonight like last night." Hindi ko mapigilang mapangiti sa note na iniwan ni tito Janus. Nagpapahiwatig lang na nabigo rin siya kagabi dahil nakatulog ako ng maaga.