روايات وقصص ضمن Slip My Mind

Hindi ko alam kong ilang oras na ba akong nakatulog na parang si sliping byuti. Mariing inaalala kong anu ba ang nangyari. Pinupokpok ko pa ang aking ulo maalala lamang ang lahat. Napaungol lamang ako dahil parang tumitibok ang ulo sa aking ginagawa.

Niyakap ko ang sarili ko at naglakad pababa sa batong hagdanan. I was on the last step when I slipped. Akala ko ay susubsob ako sa konkretong kalsada pero nasalo ako ng isang malakas na bisig. Nang tumingala ako para pagsinuhin siya ay napanganga ako. Agad akong nag-iwas ng tingin at tumayo ng tuwid. Inayos ko pa ang strap ng dress ko na bahagyang lumihis mula sa balikat ko.

Sisiw na lang talaga ang slide na ‘to. I just didn’t know but I always got relieved everytime I used this slide. It was like forlorn memories were being deleted even for a short period of time. Sometimes, I wished that I could go back and live again as a different child… because I was really getting tired of living this damn fucking life!