Novel & Cerita Slogan About Hope

Palaging may umeeksena na para bang alam niya 'yong oras kung kailan ko gagawin ang bagay na 'yon. Bigla akong natauhan no'ng biglang tumunog ang notification ringtone ng cellphone ko. Lumapit ako sa aking higaan at kinuha ito, agad kong tinignan ang notif at isang message na naman mula kay Sining ang natanggap ko. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found. Pinagsasabi na naman ng isang 'to?

"Dahil iyan ang sinasabi ng isip ko. Saka kailangan ko munang kumpirmahin na sa akin ba talaga iyon." "Sana, kapag dumating ang araw na iyon ay hindi na huli ang lahat. I hope that day is your lucky charm."

Inisip niya ang mahimbing na natutulog niyang mga anak. “For my kids,” sambit nito sa sarili at kinalma ang sistema. Pinunasan niya ang kaniyang basang mukha at tumingala sa kalangitan. Mistulang lumiwanag ang kaninang madilim na kalangitan dahil sa pagsilip nang buwan mula sa nakaharang na mga ulap. Hope started to fill her heart. That despite going through the dark side of her life, there is still light waiting for her in the end.

A gold crown. Kumabog ng sobra ang d****b ko at nagsimula na naman mag-unahan ulit ang mga luha ko. Marahan niya iyong hinaplos at tumingin siya sa akin ng nakangiti pero umiiyak na rin siya. Na mas lalong nakapag-kumpirma ng hinala ko. Is it really true? Damn it. A new hope is coming. A new hope is coming. A new hope is coming.

Nagulat si Hope sa karga ko at nagsimulang mag-ungol. Huminga ako nang malalim, sinusubukang pakalmahin ang sarili ko para sa kanya. "Dante, tignan mo si Hope. Tignan mo kami. Kung pupunta ka doon at gagawa ng bagay na pagsisihan mo, ikaw ang mawawala sa amin. Huwag mong hayaang manalo sila sa huling pagkakataon."

muli siyang tumawa. Napailing na lang ang mga naroon. Pero kahit na parang wala na silang pag-asa ay mas gusto pa rin nila umasa. Naniniwala na mas magaling ang susunod nitong makakalaban. Well, hoping is a good attitude at all.

Gusto ko lang palakasin ang loob nito na umaasa at patuloy pa ring umaasa sa lalaking walang ibang ginawa kundi ang saktan lang ang damdamin niya. I sighed. Nandoon na sobra akong naaawa sa kanya but she promised me, huli na ’yon. Kung hindi pa rin, ito na mismo ang iiwas at lalayo kay Logan. I wish and I’m hoping na sana maliwanagan na si Logan. Sana, makinig na siya kay Klara. Hopefully! I wish Klara would have a happy ending with her ultimate sweetheart. Sana, sana, sana . . .

Dagdag niya pa. With all of me, I still hope that I will move forward with hope. I hope I will find hope inside every one's heart, because it is there no matter what they may bare. I hope that I still pray with passion to the heaven that exists in my entire being when I feel blinded by confusion. I hope I wioo trust in all of my capabilities, because my capabilities are endless. I hope I will still open my heart wider than golden gates.

I said slowly. "Even we have not splendid life before. But never lose hope, never give up and never felt unqualified. Instead, we make it all an inspiration and motivation to pursue our dreams." l continued. "Even people may drag us down but do not be shaken. We believe and exist for those people who loves and believe in us. No matter how darks our world just still keep shining." After I said those words they gave a big applause. Wala akong ibang narinig kundi ang malakas na palakpakan nila.

Iniisip nitong ang pagmamalupit sa iba ay tagumpay. Na ang pagnanakaw ng bagay na hindi kanya ay panalo. Napakababaw. Napakakaawa. Sa huli ay iisang pangungusap lamang ang isinagot niya. “I hope you can always stay optimistic.”