Slogan About Intentional Injuries の小説・ストーリー

Sa halip ay hinugot niya ang buong lakas na meron siya para maka-upo ng maayos. "Hindi ka dapat sumakay sa kabayo. Hindi ka sana na-aksidente kung hindi mo pinilit na sumakay ulit." Ang sabi ni Martin. Melissa heaved a sigh. As much as she wants to talk back, she felt like she got her strength drained. "Huwag kang mag-alala, nabugbog lang ang katawan mo at nagkaroon ka lang ng bukol sa ulo pero okay ka naman. Wala namang major injury na nangyari sayo." Seryosong sabi ni Jared.

"Urgent daw ang pagpapatawag mo, bakit, may nangyari ba?" "May nangyaring aksidente sa isang site natin. I'm sorry, hindi ka na-inform kaagad ng sekretarya ko, about sa urgent meeting kanina. Alam ko na kailangan ng mga tao ko ang tulong lalo na financial. Under investigation pa ito. Gusto kong ayusin at i-settle mo ito bago pa man may mag-desisyong mag-aklas sa mga ito. Ibigay mo ang lahat ng tulong sa mga apektado. Iyong mga may pamilyang namatayan, i-secure mo sila financially. Bigyan mo sila ng tig-dalawang milyon. Sa mga may minor injuries naman. I-shoulder mo lahat ang gastusin sa hospital bill nila at bigyan mo sila ng allowance plus sahod sa mga buwan na hindi sila makakapag-duty."

Saad ni Brandon na agad namang ikain-guilty ni Alex. Dahil kung hindi dahil sa kapabayaan niya, ay sana’y hindi mapupuna ng Ginang na walang suot na helmet si Brandon. “Ang puropose ng hemet ay para makaiwas sa mga disgrasyang paparating. Hindi natin maiiwasan ang mga inisidente kapag tayo ay nasa trabaho. At mas mahalaga pa rin ang buhay kaysa sa iba. Kaya kailangan nating magdoble ingat.” paalala ni Mary Anne, na ikinatango ng karamihan bilang pagsang ayon.

Ako sana ang nahihirapan at hindi ikaw. Pero hindi talaga natin maiiwasan na sa buhay nating mga tao, there will come a time that we need to get hurt to fully understand the beauty of every struggle that we face. "Sometimes, anak, accidents happen. So promise us that you will stick with us alway, okay? it's for your own safety too." Pagpapaalala ko pa sa kanya. Ayaw kong sabihin sa kanya na sinadya naman talaga kaming pagbabarilin. Dinahilan ko lang iyon dahil ayaw kong maranasan niya ulit iyon. Ayaw ko nang ma-trauma ang anak ko. Masyado nang mahaba ang apat na taon na wala ako sa piling nila.

Ito ang magiging umpisa ng panibagong yugto. “Hindi tayo perpekto, pero lagi tayong lumalaban nang patas. This is our home. This is not just our future but this can be the future of our next generations too. And I promise you that no one will ruin that. Kaya pananatilihin natin ang katapatang iyon. We will punish those who committed a crime and tried to ruin the values that our company always upholds. Stay strong. Stay sharp. And above all… stay honest.”

Iyon ay kung tama ako ng iniisip. Huminga ako nang malalim bago nagsalita. "Dahil iisa lang ng target ay hindi maiiwasan na magkakasalubong ang landas ng bawat isa sa lahat ng pagkakataon. Kapag nangyari iyon ay hindi maiiwasang magkaroon ng pagtatalo na siyang maaaring maging dahilan para mabulilyaso ang misyon. Kaya magtutulungan na lang."

Kung sasama siya sa mga pulis ngayon, baka kasuhan siya ng intentional injury at tuluyan siyang makulong. Hinawakan ni Jonathan ang nanginginig at may dugo niyang kamay. "Don't overthink. I won't let anything happen to you." Ang mga salita nitong seryoso at makapangyarihan ay nagbigay ng matinding kapanatagan sa kanyang puso. Dahil doon, misteryosong kumalma si Amanda at sumama na sa presinto.

Should we go back to the hospital para matingnan ulit siya? Head injury is really dangerous that's why I am this scared and worried. Kaso may ugali rin kasi talaga si Leonariz na hindi siya mapipilit pag talagang ayaw niya. Napabuntong-hininga ako at napatingin na lang sa paligid habang naglalakad kami papasok sa villa. Ang bagal rin kasing maglakad ng isang ito.

"Stop playing, Braden. Alam mo bang ang laki na ng pinsalang dinulot mo sa buhay ko. Tama na, please..." "Hindi kita pinaglalaruan. Hindi kitang gustong saktan. Sorry if I did it unintentionally. Sorry." The concern was distinct to his voice, but I should be aware that people who made mistake to you, intently or not are still painful to the sufferer like me. Kahit na sabihin hindi niya intensyon na manakit pero ang sakit na dulot nito ay walang pinag-iba. Nakakasakit pa rin.

Kahit bawal ang cellphone palagi niyang isinasama sa kaniyang katawan para kung sakaling maulit ang ganong sitwasyon. Mayroon lang siyang pinakang iniiwasan na mangyari, ang maging patient niya ang mga taong mahalaga sa kaniya. Hindi niya kakayanin na pagsilbihan ang mga ito dahol baka siya pa ang maging cause of delay lalo na sa emergency room siya madalas nakatoka. Kaya nga simula ng maaksidente sila ni Arlot palagi niyang sinasabihan ang mga kaibigan na mag iingat ss pag dadrive.