Slow Burning Relationship Novels & Stories

Kaya’t hindi na rin kataka-taka kung bakit napakabagal ng kanilang pag-usad. Bahagyang tumaas ang kilay ni Zuri. “Ayos lang naman sa akin yon,” sagot niya. "Busy naman talaga ako." Sa totoo lang, alam niyang maraming paraan para pabilisin ang isang relasyon. Mayroon ding paraan para dahan-dahang kilalanin ang isa’t isa. Pakiramdam niya ay pareho sila ni Zeth na may mabagal at maingat na takbo ng buhay. Para sa kanya, hindi masama ang unti-unting paglapit at pagpapalalim ng damdamin—hindi minamadali, hindi pinipilit.

Nauna na ako dito sa sala at hinihintay nalang si Judd na makababa. Sana palaging ganito, masaya at walang nagiging problema. Pero hindi naman pwede na saya lang, lahat naman talaga may kalakip na sakit ang kasiyahan pagdating sa pagmamahal. I smell Judd’s perfume at parang nagslowmo ang paligid habang pababa ito ng hagdan, ganun naman siguro kapag sobra kang inlove sa isang tao, lahat ng bagay o tao sa paligid mag i slowmo once na umiral na naman ang paghanga mo sa tao na yun.

LOOKING AT HOW Blue smiles back at me, I can say he’s happy for his parents. Para akong teenager na nasa r***k ng kapusukan. Hindi ko alam na ang sarap sa pakiramdam ang halikan siya. If I had known, I didn’t hold back all those times. One week had passed, and we didn’t do anything. Just cuddling on the bed, talking about how our day was, we will kiss and hug each other to sleep. It feels like we are just starting to level up our relationship little by little, and are taking things slowly by kissing.

I know that William was enough, and I know that I love him -- but I don’t know what’s wrong or where I have gone wrong. Did I lost the spark I felt for him? Pero palagi kong nababasa na dapat kahit mawala ang spark ay hindi pa rin sumusuko agad. They say that true love starts once the spark between two lovers is gone. Dahil doon malalalaman kung gaano katatag ang relasyon ng dalawang taong nagmamahalan. Siguro nga ay nawala na ang spark na mayroon kaming dalawa ni William, pero ayaw kong itigil ang relasyon naming dalawa. Nangako ako na magpapakasal kami, kaya dapat ay panindigan ko iyon. “Have you ever been in a relationship before, Honey? Bakit ang lawak ng isipan mo sa ganiyang mga bagay?

Nanlulumo siyang pumunta sa sariling kwarto, humihiling na sana ay may pagkakataon pa siyang ibalik ang araw at oras na iyon para maitama ang bagay na labis niyang pinagsisihan. What ifs and shouldn’t have flooded his mind. But he can’t do anything about it. For now, he just wished that someday he will be able to explain to his wife the truth. Samantala, pagkasara ng pinto ay nanatiling humiga si Sloane, pinipigilang umiyak dahil sa sakit na nararamdaman niya. Almost four months na lang ay manganganak na siya pero wala man lang nagbago sa kanila ni Saint. Sala sa init, sala sa lamig ang relasyon nila. With every step forward, there are always three steps back. Parang tug of war na laging hin

Just like that, the fire burned our souls with imminent desires. His hands folded the hem of my oversized shirt until it reaches my heavy breast, not totally undressing me. His kisses were demanding and seemingly teasing, that it is too hot to handle. He sucked my lips impatiently as he made his kisses deeper. Natatakot na ako sa kahihinatnan non. lginalaw ko ang ulo ko para makaiwas nang makakuha ng pagkakataon. "Sandali.. You are still in a relationship and this is wrong." Nanghihinang bulong ko kahit ang bawat hibla ng buhok ko ay tumututol.

“No games, no ego. Just us and Gideon. And yes… life’s challenges, but together.” I smiled softly. “I’m scared sometimes,” bulong ko, “that normal life might bore us. That passion fades when things are calm.” He shook his head, smiling. “China,, passion isn’t just chaos. Passion is this—choosing each other in peace. Loving the small moments. Feeling the warmth when you’re near me. That’s fire too.” Ramdam ko ang init sa dibdib ko. “I guess… we’re learning to love again,” sabi ko, humarap sa kanya.

"Sabi nila, may boredom phase daw ang relationship and that is around the seven-year mark. How boring are you na nagsawa agad siya sa'yo in just four years?" Natawa siya. "Paano ba sukatin ang pagiging boring?" "Do you pay attention to her?" "I guess?" "You guess?" Tumikwas ang kilay nito. "Ano bang ginagawa mo para mapasaya siya?" Napuno na nito ang dalawang backpack. "I took her shopping, a trip abroad...does that count?" "How about sex? Baka naman dini-deprive mo siya sexually? Like you are not giving her enough affection."

Sa ilalim ng iisang bubong, natuto silang maging magkaibigan, maging sandalan ang isa’t isa, hanggang sa hindi nila namalayang ang pagkakaibigang iyon ay unti-unting naging pag-ibig. Isang pag-ibig na pinili nilang ikubli dahil alam nilang hindi iyon madaling maunawaan ng iba. Nagbago ang takbo ng kanilang buhay nang malaman ng kani-kanilang magulang ang kanilang relasyon na pilit nilang itinatago. Doon nagkaroon ng komplikadong sitwasyon ang kanilang pagmamahalan na nauwi sa hiwalayan.

Mayamaya ay bigla niya itong binasag. "Hindi ka ba nagsisisi na hindi ka lumaban? Na tumigil kayo agad?" That's totally unexpected. "Hmmm, " pumikit ako habang pinapakiramdaman ang lamig na dulot ng preskong hangin, "we fought. We tried. Nang lumamig ang pagmamahalan namin, nang naging boring ang relationship namin, nang pareho na naming nararamdaman na nawawala na ang affection, we were already on the verge of stopping. But still, we decided to keep on going. Sinubukan naming alalahanin ang mga alaala, kung paano kami nahulog sa isa't isa, lahat. Lahat ng nakaraan binalikan namin, nagbabakasakaling maisasalba pa namin ang relasyon naming palubog na, pero wala, e. Sa huli ay bumabalik pa rin