Slow Burning Relationship Novels & Stories

I rolled my eyes as I laughed at him a bit. "If I have to be rebellious just to get out of this shitty life, I would gladly do it." He's eyes widened on what I just said, I stood up and walk towards him. "And you know, if you can take a bullet for me, I would do it too. That's how relationship works, right? Give and take?" Naging mabigat ang paghinga niya at umiling sa akin. "Don't do this, I'm begging you." I sadly smiled at him at hinawakan ang mukha niya.

"I don't want to be just another one of your flings. I want to build a relationship with you, Lew at seryoso ako ro'n... kaya gusto kong dahan-dahanin... pero, langya, paano ko bang uunti-untiin kung ganitong may lumalapit lang sayo... para na akong mamamatay sa selos?" A warm and fuzzy feeling enveloped me as we throw each other glances over the dim light of the room. Ang malakas na tugtog mula sa mga speaker ay tila nag-aalinsunod sa malakas na pagpintig ng puso ko. work is done" He even added. Ellise think ,Ellise think.

Marahil ay dapat niyang sulitin ang mga nalalabing araw na effective pa ang kanilang relationship contract. MABILIS pang lumipas ang maraming araw. Patuloy na naging malapit sa isa’t isa sina Cataleya at Lukas. Naging comfortable sila na kasama ang isa’t isa. Nasanay na rin siya sa pagiging sweet at romantic sa kanya ng binatang boss. Tanggap naman niya ang malaking pagkatalo ng puso niya.

Ganoon lang kami ng ilabg sandali; Pinakikiramdaman ang init ng katawan ng isa't isa; nananahimik at nakikinig sa bawat hampas ng alon; at nakatingala sa kalangitan, hinihintay ang pagsikat ng araw. The second time na pumunta ako ng bahay nila Arila, I knew that there's something between us. It understatement. For the past days, aside for getting-to-know-each-other phase, we both flirted and tease each other without inhibitions. Sa katunayan sobrang gaan nga lang niya kasama at komportable kausap. I just love the time we're together that I ended up smiling like crazy sometimes when I'm alone and thinking of what we might do the next day. If I'm going to describe us, I think we are a thing...

THROUGHOUT her life, Vivianne was a fan of slow-burn love stories. Naniniwala siyang hindi puwedeng madaliin ang pagmamahal, at ang mga relasyong nagsimula sa mabilis ay paniguradong mawawala rin sa mabilis na paraan. It was like a moth to a flame. The strong desire would surely kill the relationship because it was too much, too dangerous, and too painful in the long run. That’s why Vivianne promised herself not to fall in love easily.

Kailangan niyang humanap ng paraan upang magpatuloy, upang mahanap ang paraan upang maging tapat sa kanyang sarili, upang mahanap ang paraan upang maging malaya. Ang hangin sa sala ay mabigat na may tensyon na halos maramdaman mo, isang tahimik na puwersa na dumadagan sa kanila. Sina Lolo at Lola, ang mga lolo’t lola ni Damon, ay nagliliwanag sa tuwa, ang kanilang mga mukha ay naglalabas ng init ng kanilang pagmamahal at pag-aaruga. Hindi nila napapansin ang bagyo na nagngangalit sa ilalim ng ibabaw, ang hindi sinasabi na sama ng loob, ang maingat na itinayong panlilinlang na nagtatago sa katotohanan ng kanilang basag na relasyon.

It seems like the fire is slowly fading away. Because of that thingshe did, I am slowly losing the interest of being with him. I have loved him for almost a decade and because of that big mistake he did, I am slowly losing it. Alam ko na parang ang bilis mawala pero ito talaga ang nararamdaman ko eh. Or baka nasaktan lang talaga ako ng sobra kaya ganito ako mag-isip. Pero kinakapa ko ang sarili ko, ang puso ko kung meron pa ba talaga ngunit parang hindi na talaga siya tulad sa dati.

“We’ll take things slow. Step by step. Just like the house.” Amara napahinga nang malalim, ramdam ang katahimikan na hindi punong tension kundi kalmado at practical. “Okay… ,” mahina niyang sagot, bahagyang napapangiti. Tahimik silang nanatili sandali, ramdam ang presence ng isa’t isa. Hindi pa love, hindi pa romance, pero may silent understanding. Isa itong foundation ng pagtutulungan—pareho nilang natutunan kung paano makasabay sa isa’t isa sa bagong buhay.

bulong niya, parang nagbabantay sa bawat salita, “gusto mo bang manatili rito ng ilang minuto lang? Para sa atin lang.” Hindi ko alam kung bakit oo ang naisip ko agad. Parang kahit alam ko na hindi ako karapat-dapat sa mundong ito, may parte sa loob ko na gustong manatili sa kanya, sa init ng presensya niya, sa katahimikan ng kwarto na parang sa amin lang. “Oo,” halos bulong ko, halos hindi marinig ng sarili ko. At doon nagsimula ang bagay na hindi ko maipaliwanag—isang uri ng intimacy na hindi lang pisikal. Isang slow burn na sensuality, puro tingin, hininga, at mahinhin na haplos ng palad.

Ang lalim ng pagmamahal na iyon ay nakapagpa-move sa lahat, at lahat sila ay nagbigay ng suporta sa dalawa. Ngunit walang sinuman ang nag-akala na ang relasyong iyon ay tatagal lamang ng tatlong buwan. Makalipas ang tatlong buwan, ang babaeng patay na patay na humabol sa kanya ay bigla na lang siyang itinapon at iniwan na parang basura. Natapos ang lahat nang walang babala. Ang relasyon nila ay naglaho na parang hamog sa umaga, nag-iwan ng isang malalim, malamig, at duguan na sugat sa puso ni Jax na sumira sa kanya ng maraming taon.