Slow Morning Quotes Novels & Stories

Sa hinaba-haba ng iniisip ko hindi ko na namalayan ang tuluyan kong pag kahimbing at pag pahinga ng mga utak at laman ko. Morning, bumangon agad ako ng maramdaman ang pag tama ng sinag ng araw na nag mumula sa glass na window, hindi siya yung talagang tumama dahil may glass naman na naka harang. Nakakasilaw lang talaga. "Good morning world!" Nag inat-inat ako bago pumasok ng banyo para mag hilamos at mag sipilyo. "Good morning gorgeous." kindat ko sa sarili.

Si Josiah nasa kwarto n'ya, tulog pa" she said. Mukang wala silang ideya sa nangyari kagabi. "Sige po ma'am, thankyou po" i genuinely smile at her "Sige po una na ako, nice to meet you po". "Nice to meet you too hija" she smiled at me. Umalis na ako at dumiretso sa labas im not hungry yet,it's just 7:65am im looking at the sunrise, admiring it. May mga puno nang niyog at may mga kahoy na upuan. Kakaunti pa lang ang mga tao sa labas siguro ay tulog pa ang iba.

Tinitigan lang siya nito na parang nalulunod sa lalim ng iniisip ngayon, it's cold and it's making her shiver. "If it's not true, then why your cup of coffee says so?" Inikot niya nang bahagya ang tasa para lumitaw ang sticky note roon na may naka-lagay na 'Good Morning, Handsome!' "So, you're saying my cup is a liar?"

Agad akong nag-type ng message para sa kaniya. "Good morning, Shan. I hope you slept well. Don't forget to eat breakfast, okay? May photo session ka mamayang 10 AM, so please take your time and don't rush. I already ordered your favorite avocado toast and iced latte, it will arrive at your condo in twenty minutes. Have a great day, my designer. See you later."

nakangiti kong tanong, habang sumisimsim ng alak sa aking baso. "Siyempre naman. Hindi pwedeng pareho lang ang gagawin natin araw-araw," sagot niya habang itinuturo ang unang nakasulat sa kanyang listahan. "Una, muli tayong manonood ng sunrise bukas ng umaga habang umiinom ng kape sa veranda. Huwag kang magreklamo na inaantok ka, dahil magpapahanda ako ng mas masarap na almusal para ganahan ka. Gusto ko kasi na bawat simula ng araw natin dito, ang mukha mo ang unang sasalubong sa akin kasabay ng liwanag."

Inihanda ko ang aking mga gamit para bukas. Bago ako matulog, binuksan ko ang bintana sa kwarto ko. Tanaw ang city lights ng BGC mula rito. Huminga ako nang malalim, nilalasap ang kapayapaan ng gabi. Wala nang mga multo, wala nang mga "what ifs." Inayos ko ang aking unan at humiga. Narinig ko ang mahinang tunog ng notification sa phone ko. Isang message mula kay Liam. "Rest well, Architect. Tomorrow is a brand new day."

Magkayakap kaming natulog at parehong nakangiti. Naramdaman ko ang panaka-nakang mga halik sa aking mukha kaya nagmulat ako ng aking mata. “Good morning misis Laica Del Vecchio, breakfast in bed. Sorry, lunch pala." Nanlaki ang aking mata sa aking narinig. Tumingin ako sa maliit na orasan sa night table na nasa gilid ng kama. It's already 11:15 in the morning.

Mas gusto ko pang ma-late na lang lalo at magpaiwan o kaya ay ang maghagdan na lang kaysa naman magtiis na manatili ako na makasama ito sa apat na sulok ng elevator. Baka kung ano na naman ang sabihin nito at hindi na ako makapagpigil pa at dito ko na ito mismo makatay. Kainis. Ano ba namang klaseng araw 'to? Bakit umpisa pa lang yata ay ang malas ko na? Quota na quota na ako umaga pa lang! At sa rami ng puwede kong makasabay ay bakit ito pa talaga?

So,it's just normal you forget about it and just be thankful that you have pulled it just the right time. But why is the sudden drop on my stomach.The pressure on my lungs? The spreading virus on my mind that's keeping me awake right now. Why those words suddenly just don't sound right? I'm perfectly inlove with the sunset because it means another day—the one who will be finished and the other that will start soon.It's a happy pill i've known since i was little.It always bring me joy everytime i get to see that ...but not earlier.The sun just goes down immediately, i don't have time to watch for it slowly fades.I didn't get to see the dark slowly creeping in.All i have known is the awful sou