Novel & Cerita Small Hotel

Natakot si Chellsey na baka himatayin ito sa kakatawa. Walang magawa si Chellsey sa kabaliwan ni Lovely sa pagpapakita ng mga picture ng mga bata, pero di rin niya mapigilang mapatawa. Pagsapit ng alas-siyete ng gabi, dumating na sila sa Shiney Hotel nang eksakto sa oras. Ito ang pinakamatanda, pinakapopular, at pinakamahal na hotel sa Laguna Maraming sikat na personalidad at dayuhang embassador ang kumakain dito tuwing bumibisita sa Laguna.

Hindi ito mukhang matapobre sa mga maliliit na tao. Matapos nilang kumain ay agad nga nilang binisita ang mga k'wartong paupahan ng ginang. At talagang sobra silang humanga sa ganda, at kalidad ng mga silid. Para itong pang world class sa napaka babang renta lamang. Daig mo na rin ang tumuloy sa isang hotel, kahit na isang simpleng apartment lang iyon. Walang maipipintas sa ganda ng ayos at design, ganoon rin ang kinatatayuan nito, na halatang tahimik, at may install rin ng mga ilaw sa paligid at CCTV. Walang problema sa security ng paligid.

Alam niyang maliit lang ang bahay ni Jing. May dalawang anak pa itong kailangang asikasuhin. Ayaw niyang maging dagdag na problema. “Magho-hotel na lang ako.” “Sigurado ka?” “Oo.” Wala na rin naman siyang ibang pagpipilian. Kahit mawalan siya ng matutuluyan, hindi siya babalik sa villa ni Clint. *** Kinagabihan, matapos makapag-check in sa isang business hotel, halos hindi na niya nagawang kumain.

"Miss Mercadejas, please come in, please." Hindi pumasok si Jace sa loob. Tiningnan lang niya ang maliit, madilim at masikip na kwarto mula sa pinto. Isang maliit na studio unit lang ito na wala pang sampung metro kwadrado ang laki. May isang manipis at maduming kutson sa sahig, isang lumang aparador, at mga naglalakihang maleta sa sulok. May mga nakasampay pa na murang underwear sa may kalawangin na bintana na gumagalaw dahil sa hangin.

Ang hangin ay may malamig at pamilyar na aroma ng hotel. Sabik na nilingon ni William ang bawat sulok: malinis ang kama, maayos ang ibabaw ng mesa, walang laman ang aparador. Sa sulok, napansin niya ang maliit na basurahan. Malinis ito, may isang o dalawang lukot na papel, at isang parang ginawang bolang papel na tila mula sa ospital ang nakatatak na pangalan.

“Ano ang plano mong gawin ngayon, Lady Aria? Binilin ni Lady Beverly na ia-assist daw kita sa mga gusto mong malaman dito sa Blacksmith Hotel.” Tumango siya. Beverly ang tawag sa Mommy Bebe niya kapag nasa labas. Nickname lang kasi nito ang Bebe na nakasanayan na ng lahat ng pamilya nila. “Gusto ko sanang ikutin ang buong hotel para makita ko kung ano ang mga kulang at dapat i-improve dito. Sabi ni Mommy, medyo mahina daw ang income ng hotel?” “Yes, Lady Aria. Madami na kasing nagsusulputang mga maliliit at affordable na mini hotels sa paligid. Ang akala nila ay mahal ang hotel natin pero hindi naman.”

KRIESHA Pagkababa ko, medyo nahirapan pa akong hanapin ang buffet restaurant dahil sa laki ng hotel na ito. Napakarming keme, animo'y malapit ng isang maging mall dahil may mga boutiques, souvenirs stores, salon at spa sections. Mabuti na lang at marunong mag english 'yung desk clerk at nagawa akong tulongan sa pagtunton ng naturang restaurant.

Pagkatapos kong maligo, magbihis at makapag almusal ay lumabas na ako sa backpackers na tinutuluyan ko. Backpackers guest house kasi ang tawag sa maliliit na pweding pag stay-an dito. Mayroon itong sampung kwarto, maayos at malinis naman ang service ng management at mayroon naring banyo sa loob. Good for two ang kwartong nakuha ko dahil sa wala naman silang good for one. Iyon nga lang, dahil sa mag-isa lamang ako kaya kailangan kong bayaran ang bawat gabi na nandito ako.

Kinumutan niya pa ang bata bago naglakad patungo sa kabilang kama. Simple lang ang kuwarto ng hotel..Medyo malaki naman ang espasyo, dalawang kama na tanging side table lang ang pagitan, isang maliit na couch at dinner table sa gilid,meron ring tv at maliit na walking closet.Ang isang pinto ay ang hindi kalakihang banyo.

May ilang hakbang lang ang layo nito mula sa mga bakod ng resort, kung saan ang mga turista ay madalas na nagpupunta upang magbakasyon. Ang apartment ay maliit lang—isang kwarto, isang maliit na kusina, at isang banyo. Simple ang mga dingding na gawa sa semento, walang mamahaling chandelier, walang mga gintong dekorasyon, at walang mga security camera na nagbabantay sa kaniya. Ito ay isang ordinaryong tirahan para sa isang ordinaryong tao, isang malaking kaibahan sa kaharian ni Wesley Mendez.