Tiny Kitchen Restaurant Novels & Stories

They had no reservation sa piniling restaurant ni David kaya naghintay sila sa waiting area ng ilang minuto bago sila maka upo. They were assisted by a handsome waitstaff, and they were seated at the far right corner of the house. Just as Karinna preferred. Table for two, with dim candlelight at roses and sunflowers as their table top design. Maganda ang restaurant, maliit at kaunti lang talaga ang naka-kakain dito. A private and short escape Para sa mga malalaki at sikat na tao katulad nila.

Sakto naman at may di pa pala siya naoopen up sakin. “Kamusta pala kayo ni Jona kagabi?” Tanong ko agad sakaniya matapos naming makaupo after mag order sa counter. Simple lang ang interior ng restaurant na to, solid wood tables and chairs na pagka bigat bigat, white walls and white tiles, maliit na counter at onting al fresco tables sa labas. Simple pero literal na mukhang malinis lahat ng bagay saka napakacozy tignan kaya nakakaganang kumain.

"Don't tell my mother that." "Why?" "She'll make you run the resort's finances forever." Adrian looked at her. "Maybe I already am." Mara smiled. "Fair." Sa kabilang bahagi ng palengke, may maliit na karinderya. May mga mesa na gawa sa plastik. May malaking kaldero ng sinigang. May pritong galunggong. May adobong manok. May ginisang gulay. At isang malaking rice cooker na tila hindi kailanman namamatay.

Pagkatapos nito, sumakay sila sa kalesa papunta sa maliit na county upang maghanap sa paligid. Matapos ang patuloy na paghahanap sa loob ng kalahating buwan, sa wakas ay natagpuan na nila ang pinakamagandang lokasyon para magbukas ng restaurant. Nagawa nilang magbukas ng isang magandang restawran na naghahain ng lutong bahay pagkatapos gumastos ng halos kalahati ng isang milyong dolyar. Isang kagalang- galang na customer ang dumating sa unang araw ng pagbubukas ng restaurant.

“Kailangan kong mag-destress at gusto kong pag-usapan yung party bago ulit maging sobrang busy sa opisina.” “Sige,” sagot ko habang sine-save ang document na ginagawa ko. “Saan mo gustong kumain?” “Doon sa maliit na French restaurant sa kanto. La Petite. Perfect ang ambiance para sa girls’ talk.” Akala ko magiging simpleng lunch lang iyon. Isang maikling pahinga mula sa sunod-sunod na paghahanda para sa Avelino party na gaganapin na bukas.

pagke kwento sa akin ni Jayson Dalawang palapag ang bahay at inayos talaga ito para maging restaurant but at the same time, nandoon pa rin ang homey ambiance. Maluwag ang lawn at may mga mesa doon para sa al fresco dining ng restaurant kung saan tanaw mo ang overlooking view ng mga bundok. “Mamaya pang ten AM ang operations nila kaya pwede nating puntahan ang kitchen!” saad ni Jayson at dinala niya ako sa bandang likod ng bahay Nakahiwalay ang kitchen ng restaurant at malaki ito kaya naman sa tingin ni Carrine ay magiging maluwag ang galawan nila.

tanong nya saakin. “Wala na bang ibang posisyon. Kailangan ko kasi ng malaki laking kita.” medyo disappointed kong tugon. “oy girl malaki ang sahod ng waitress dito ha! Wag mo small-in ang waitress dito sa restaurant namin.. Above minimum sila at may tip pa nakukuha mula sa mga customers!” pagmamalaki nya. Nabuhayan naman ako ng loob sa sinabi nya. “Talaga?” excited kong tanong.

Marami itong baong ideya; maraming gustong gawin habang nasa bakasyon sila. Makalipas ang kalahating oras na pagsagwan ay narating nila ang isla. Malaki iyon sa malapitan; sa hula ni Trini ay kasinglaki iyon ng buong street nila sa subsivsion. Sa gitna ay naroon ang maliit na restaurant na gawa sa kawayan at nipa. It was designed like a bar; may counter sa harap kung saan naroon ang dalawang babaeng staff na naghahanda ng mga inumin ng mga naroong guests. Sa harap ng counter ay naroon ang tatlong magkakahiwalay na round table. Gawa rin sa kawayan ang mga bilog na mesa at upuan.

Tumango siya, isinantabi ang kanyang pag-aalinlangan, at sinundan si Maxwell papasok sa loob ng restaurant. Pagpasok nila, sinalubong sila ng malamig ngunit kaaya-ayang hangin mula sa maliit na air conditioner na nakaipit sa sulok ng dingding. Ang loob ng restaurant ay payak ngunit malinis. May maliliit na mesa na may puting mantel at isang vase na may simpleng bulaklak sa gitna. Ang mga bintana ay may puting kurtinang bahagyang sumasayaw sa hangin, at ang amoy ng bagong lutong pagkain ay umaalingasaw, nagbibigay ng init at aliwalas sa paligid.

I thought to myself. Napatuwid ako sa pagkakaupo at napainom ng tubig. Inilibot ko ang paningin sa loob ng restaurant. Medyo marami-rami ring taong kumakain since it was nearly lunch time. Totoo ngang may restaurant si Kayden. He owns a steak house at the ground kung saan ako nakaupo ngayon. And he had a bar situated at the upper deck. All in all two-story siya.