Smoke Screen Mga Nobela at Kwento

Sumimangot ang baliw at sinabing, "Mukhang wala ka talagang plano na ipakita siya sa akin." Itinuro ni Nicholas ang kanyang daliri sa bagong kabit na TV sa dingding at sinabing, “Huwag kang mag-alala. Nakikita mo ba ang TV na iyon? Ito ay isang display screen na konektado sa isang pinhole camera. Buksan mo lang ang TV at makikita mo kung ano ang kinukuha ng camera. Basta ipapakita ko siya sa loob ng camera range, makikita mo siya, di ba?”

Tila may gumapang na gagamba sa katawan ko at hindi ako palagay na nakikitaa ko ang sarili ko na nakikipagtalik sa loob ng screen. "These have to be filters! Help me get them removed from those sites!" naiinis kong sabi. "Uhm. The thing is, there is no sign that it's a filter, Sarah." Umawang ang labi ko. What does that even mean? How could this be happening?

The man lightly shook their hands, sealing the spark that was starting to form between them. “Then I’ll make sure I’ll pass this screening, Agent Von… might as well pass your standard.”

Tahimik ang buong venue. Walang sumagot. “Because I was waiting.” Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang kamay. Isang simpleng senyas— At agad na bumukas ang malaking screen sa likod niya. Sa una, mga simpleng dokumento lang ang lumabas. Mga contracts. Mga financial statements. Ngunit habang tumatagal— Mas nagiging malinaw ang laman ng mga ito. Mga lihim na transaksyon.

And at the same time, she’s also scared to know what’s really wrong with her. She watched as the woman close her eyes and muttered something inaudible. Pagmulat nito, agad nitong inabot ang bell na nasa harapan nito at pinatunog iyon. Umalingawngaw ang matinis na huni niyon sa loob ng kanyang silid. The sound irritated and relaxed her at the same time which is weird. Maya-maya pa, sinindihan na nito ang hawak nitong nilukot na mga dahon-dahon. The woman swirled the smoke with her hands before she tapped the screen—as if commanding the smoke to pass through the barrier between them. Madam Chacha repeated the movement a few more times. Itinigil lang nito ang ginagawa nang maubo na ito dahil s

Puno ang feed ng mga blurred screenshots mula sa isang video. Sa mga screenshots pa lang, kitang-kita na kung gaano kalala ang nangyari. Nakita ko ang mukha ni Moira, nakasuot ng isang manipis na red silk robe. Ang mukha niya ay namumula, ang mga mata ay tirik na tirik, at halatang-halatang nagsarap na sarap. Hindi ko mahanap ang mismong raw video, malamang ay censored na ito, pero ang mga screenshots ay sapat na para sirain ang buong pagkatao niya.

Isang maliit na device. Napangiti siya nang bahagya. “Good thing I didn’t leave this.” Pinindot niya ito… PSSSSHHHH! Biglang kumalat ang makapal na usok sa paligid. Nanlabo ang paningin ng lahat. “Ano ‘to?!” “Smoke?!” “Race smoke bomb,” sabi ni Aiden habang hinahawakan si Luna. “Didn’t think I’d use this outside the track.”

“Two patrols, one coming this corridor.” “Reset. Maghintay ng dalawang minuto; gagamit tayo ng distraction,” sagot, at dahan-dahang inabot ang maliit na smoke grenade na iniilaw sa panig, pinatumba nang hindi masyadong nag-iwan ng marka. Ang usok ay hindi agad naideliver—ito ay isang device na pumipigil sa infrared sensors, gumagalaw sa katahimikan.

Ang planong smoke screen ay tanging solusyon. Bumaba si Giovanni ng mabilis sa sahig at itinapon ang smoke grenade sa isang sulok ng pinto. Agad itong bumangga sa lupa at naglabas ng makapal na usok. PSSHHH! Ang usok ay mabilis na bumalot sa buong pasilyo, sinakop ang buong paligid, na para bang nagiging isang pader na hindi makita ng mga mata. Samantalang tumatakbo, tinulungan ni Mariella si Giovanni na makalapit sa pinto. Ang mga camera ay hindi makakakita sa kanila, at ang mga hakbang nila ay hindi maririnig sa gitna ng ingay ng pagsabog ng granada.

Chapter One "BEFORE anything else, we just want to announce this. Matagal-tagal din naming pinag-isipan 'to at masakit mang sabihin, our band.... Smoke n' Shadow is disbanding." Rovin word's caused a small commotion within the dimly lit bar. The customers looked surprised and you can see some of their faces painted with dissatisfaction.