Sneak Peek In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Alis na ako Bago siya tumalikod nag paalam rin siya kay Gael na pinag taka ko. Una na ko pre Lumingon ako kay Gael para mag tanong Mag kakilala kayo? Oo Nakasimangot niyang sagot Saka ko palang naalala na pareho pala silang taga San Antonio. Tumalikod na ako sa kanya upang mga ligpit ng mga gamit ko. Tapos na ang lahat mag performed at konting comment lang ni ma’am sa aming performance saka niya na kaming iniwan hudyat na tapos na ang klase niya.

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

si Engineer Sandro may meeting Kasi sila sa isang kompanya rito sa US. Ganoon ba? Sige lovely magpahinga kana Muna para magkaroon ka Ng lakas. At bukas ay panibagong buhay Ang haharapin mo at sasamahan kita. Maraming salamat Mary Joy Hindi ko alam Ang gagawin ko Kong Wala kayo ni Joel. O.... sige na baka magdradrama ka na Naman ha... Sige magpapahinga na Muna ako.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Kabanata 1 Habang nasa veranda ng aking kwarto, tulala akong pinagmasdan ang madilim na langit. Hindi pa rin rumerehistro sa utak ko na wala na ako sa Manila at nandito na ako sa Escala. "Maia, nariyan na ang mga bisita ng Daddy mo. Kakain na!" Hindi ko nilingon ang pinto nang kumatok ang isa sa mga kasambahay. Hindi rin naman nito hinintay ang sagot ko at mukhang umalis na.

Parang kaedad niya lang ang aking panganay na si Ayden. “Hi, baby girl. What’s your name?” “Aireen. Aireen po ang pangalan ko, Mama.” Napaawang ako ng labi nang marinig ang huling sinabi niya. “M-marunong kang magtagalog.” Nasa bansang Indonesia kami nagulat ako. Ini-expect kong Indonesian siya dahil hindi naman kasi nagkakalayo ang mga mukha ng mga Pinoy sa mga ito.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

aniya. "Hide and Seek! Sa tagalog ay Taguan! Ano, okay lang ba?" tanong nito na nagkakamot pa ng ulo. "Oo ba! Sige, game ako riyan!" tuwang-tuwang wika ni Clowee. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, wala sa likod, wala sa harap, pagkabilang kong sampu nakatago na kayo…" sambit niya habang nakasubsob ang ulo sa may puno.