روايات وقصص ضمن Tula Tungkol Sa Buhay Ng Tao

Talagang hindi niya matanggap ang paniniwala ng kanyang Lolo ngayon. "Bakit kailangang maging marangal sa paningin ng taong hindi nakikita kung gaano kahirap ang buhay na kanilang tinitirahan? Sinabi ko na, hindi lahat ng tao ay isinilang na may kagandahang palad na maaari silang pumili. Mahal..., ang mundo ay hindi kasing simple ng iniisip mo, marami pa ring tao sa daan na nabubuhay sa pamamagitan ng tulong ng iba." Malinaw na sabi ni Ruby.

Lahat naman tayo dumaan sa puntong masyado tayong immature upang maunawaan ang sariling boundaries na dapat mayroon talaga sa atin, kaso madalas hindi natin natutunan ang mga iyon kung hindi natin ang mararanasan ang salitang “essence of life.” Kung saan magbibigay sa atin ng kung ano, paano at bakit ganito, ganyan ang buhay ng tao sa mundo. Kung saan ang salitang “essence of life” ang magtuturo sa atin na buhay pa tayo at nakakatayo pa rin tayo sa sariling hamon ng buhay; upang masabi rin na sa bawat bahagi ng sitwasyon o pagkakataon isa tayo sa mga nakakaranas ng realidad ng tao sa kasalukuyan. Malalaman lang kasi nating buhay pa tayo kung mararanasan at mahahanap natin ang sagot kung baki

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

“Talaga?” “Mmm,” sagot ni Hailey. “Sino ba ang hindi maghahangad ng mas magandang buhay? Aside from that, sabi mo malaki din ang chance ko sa buhay. Sumasang-ayon ako diyan. Ngayon na maaari na akong maging isang mayaman na asawa, dapat kong pahalagahan ang sandaling ito. Medyo mahal ang hospital bills ng uncle ko, you kn

Hindi sila agad nakasagot sa tanong ko. "Mas naunang namuhay dito sa mundo ang mga tao kaya dapat ang huling mamumuhay rin dito ay tao. Kapag lahat ng bampira ay may posisyon sa pamahalaan ay sigurado akong bampira ang huling mabubuhay dito sa mundo at hindi ang mga tao." Dugtong ko pa.

PAALALA: ANG KWENTONG ITO AY KATHANG-ISIP LAMANG. MAY MGA PANGYAYARI O EKSENA NA MAAARING HINDI NANGYAYARI SA TOTOONG BUHAY. ANG MGA NAKASULAT DITO AY GALING SA MAKULIT NA IMAHINASYON NI AUTHOR HAHAHA! PUWEDE NIYO PO AKO I-BASH HAHAHAHA! THANK YOU PO!

nalulungkot siya surpresa niya sana ang pagdadalang tao niya pero hindi man lang niya ito nalaman bago nawala ang taong naging dahilan para maging buo siya . " thats life honey talagang ganyan ang buhay .Masaya na si lola ngayon para sayo honey " nagpunas siya ng luha at nakita niyang sila nalang pala ang naiwan sa sementery .Hindi niya pala namamalayan na umalis na ang iba .

Baka lang naman? But, no. Ayoko rin manghimasok sa buhay ng tao na hindi ko naman kilala. Isa pa, natatandaan ko na ayaw na magpa-admit ng taong 'yon sa hospital. Hindi ko lang makuha si Mom kung bakit hanggang ngayon ay tinutulungan niya pa rin 'yon. Hindi na dapat tinutulugan ang taong unang sumuko para ipaglaban ang buhay na pinagkaloob sa kaniya. Nakakalungkot lang dahil binabalewala niya ang buhay niya. Ang sarap mabuhay. Iyong iba riyan gagawin ang lahat, gagastos ng malaking pera basta madugtungan lang ang buhay nila. Kakaiba ang taong 'yon. Siya lang ang alam kong bukod tangi na sinusuka ang buhay na mayroon siya.

Charter and Adrastos, No, all of the staffs of Live Suicide ay walang pinagkaiba. They think human as a tool that can be easily disposed kapag wala na silang kuwenta. Wala silang pinagkaiba sa magulang ko na ituring akong b****a dahil wala na akong kuwenta. Mayroong katanungan na gumugulo sa isipan ko. Maaari ba nating ihambing ang buhay ng tao sa mga mamahaling bagay tulad ng mga bag, damit, bahay, at iba pa upang magkaroon ng halaga at mga layunin sa buhay?

Hindi ba't ang buhay ay pinaghalo-halong saya at lungkot pati na rin ang paghihiwalay at muling pagsasama? Pagkatapos ng pag-iisip na iyon nang muling imulat ni Gerald ang kanyang mga mata bago niya sinabing, “...Iba’t iba ang buhay ng bawat isa, pero para sa akin, ang buhay ay isang cycle lamang na pinagdadaanan ng isang tao mula sa araw na sila ay isinilang hanggang sila ay mamatay... Ang cycle ay mahalaga para magkaroon ng sapat na karanasan ang isang tao sa pagpapabuti ng kanyang sarili bago sila pumasok sa kabilang buhay…”