So Say Geronimo Lyrics

This marks the third year since Alan Cohen and I became mates, and today's finally the day of the Luna ceremony. As the ceremony begins, Alan takes my hand. But then he hesitates, refusing to move forward. I'm still trying to make sense of it when my adoptive sister, Eden Parker, suddenly breaks into the mind-link. She says she's just ended a failed mate bond with another Alpha and will be back within the hour. That's when I see a flicker of a smile on Alan's face. Then, without a second glance, he lets go of my hand and walks away. I turn to my adoptive brother, Dexter Parker, and my adoptive father, Hank Parker, hoping for some kind of comfort, only to realize they've already left the ceremony with Alan. And just like that, I became the joke of the entire pack. Eden sends me a photo. She's glowing beside Alan, her arm looped through Dexter's, with Hank beaming next to them. That's when I give up. I reach out through the mind-link to my birth father. "Dad, I'm ready to return to the Bloodmoon Pack."

-กราฟ- คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ? ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น -ปั้นหยา- อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว

I was about to get married, but my boyfriend of nine years had no idea. Why? All because his recently divorced ex-girlfriend waltzed back into town, and he threw himself into her life without hesitation. The knight in shining armor was back, ready to save the day. The moment they saw each other, it was like a scene from a bad romance novel. Their gazes lingered, sparks flying, the kind that screamed, “Oh, we’re soulmates reunited.” To welcome her back, he had 9,999 Juliet roses flown in to decorate her room. Why? All because it was a promise he had made to her long ago. How sweet. Except for one small problem: I’m severely allergic to pollen. When I woke up in the hospital after an emergency rescue, I didn’t cry, yell, or demand answers. No, I pulled out my phone and texted my parents, "Please help me arrange a marriage. I’m done."

Emillia Lucille has everything. Money, looks, fame, family. You name it, she has it. Her luxury is never ending, so is her career as a model in an international agency owned by her father. Many envy her. Many tried to be her, but they failed. She is invincible. With her cold heart and charming look, she became the person every man and woman wanted and hated at the same time. But everything changed when she received a photo from an anonymous sender. A photo she ought to keep until she dies. A photo that can harm not only her career but also herself. A photo that will reunite her with her lost self and its acquaintances. Will she be able to reconnect to the past and fight the situation she was fated to face? Or will she be forever locked from it? And just like it, will she remain so far away?

"ทำไม จ้องฉันทำไม คิดว่าฉันจะรับผิดชอบหรอ ฝันไปเถอะ อ้อหวังว่าสีจากตัวเธอคงไม่ตกใส่ที่นอนฉันนะ" ไร้ซึ่งเสียงโต้ตอบจากคนตัวเล็ก มีเพียงเสียงสะอื้นน้อย ๆ ที่ลอยออกมาให้ได้ยิน

The tale of college girl who was orphaned for a sad reason struggled to pay her tuition. She got a job as a nanny of twins to a widowed mother. The family was rich and influential. There was a ball. Lathrina Mevens aka Lacey was forced to attend. She danced with the prince and ran when the clock stuck twelve. Sounds familiar right? Not quite. Lacey would rather die than wear the crown and it turns out that the Royal Family has many darks secrets than Lacey is willing to be involved in.

"คุณ! ข่มขืนฉัน!" "ฉันไปทำเธอตอนไหน?" "ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!" "เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ" "จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว" "ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ" "เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!" "ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!" "ก็บอกว่าทำไงวะ!!"

ใคร ๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นล่ะครับ ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่า เมีย ก็ตามสบาย แต่ผม “ไม่เคยเป็นผัวของใคร” ก็แค่นั้นเอง

"DYLAN HAS A BOYFRIEND?!" This shocking news surprised everyone in Northwestern High School. Dylan, the campus heartthrob, is in his last year in high school. However this is only the beginning of the drastic change in his life. This very news made his world turn upside-down. There's no more girls approaching him. His own fan club became the club shipping him and his so-called boyfriend. And an identity crisis arises from within. His 'boyfriend'? It's no other than the student council president, Ulysses. Due to the curse he has, Dylan's romantic relationships only last for three months. Will Dylan and Ulysses break this curse? Also, how exactly did he got this curse?