Society In The Philippines の小説・ストーリー

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

I will not cover my bestfriend's addiction! I don't even know why I'm still staying here. Tapos na ang mga dapat na gawin ko pero mas ginusto ko na manatili pa. Maybe because I was exhausted with the air that the Philippines have. The toxicity in the Philippines suffocates me! Bigla pangsumusulpot si Papa sa condo para mangbulabog. Feeling close!

Lahat ay may sariling buhay. Pero dito sa Pilipinas, iba. Kahit gaano kaabala ang mga tao, nakakahanap pa rin sila ng oras para sa pamilya. May oras para sa kuwentuhan. May oras para sa tawanan. May oras para sa simpleng salu-salo na walang ibang agenda kundi ang magsama-sama. Napakasarap talagang umuwi sa sariling bayan.

Excited na akong matapos ang limang building na ipinatayo ko sa iba't-ibang lugar dito sa US. Nagbabalak din akong magpatayo sa Pilipinas ng building dahil mas maraming taong nangangailangan doon. Maraming pamilya ang walang maayos na tinitirhan. Ginagawang bahay ang ilalim ng kalsada kung saan doon na sila lumaki. Maraming mga bata ang nanglilimos para may makain sa pang-araw-araw.

Nagmano ako sakaniya at nakinood. Philippines, number one na sa cases ng COVID 19! "Nako talaga. Pati sa corruption number one ang Pilipinas," sabi ni lolo na umiiling. Sumimangot ako. Ganiyan naman ang mga politiko. Hindi ko alam kung bakit lagi nilang nilalagay ang salitang 'Para sa bayan' pero sila mismo ang nagpapalubog sa bayan.

Dumulog sa harapan at naupo sa sofa kaharap niya. "You don't want to sign it? Okay. Just like this. Work with me. It's hard to find a stable job here in the Philippines. If you don't have a reference or someone you know in the company, work experience related to what you've graduated from—do you think you can work? Just think—for your siblings who are still in grades school—you want to help them, don't you? Be practical, Cheska. Opportunity is coming your way—I'm your hope for all your needs." "Binibili mo ba ako?"

That asshole must be very rich para gamitin ang isang mamahaling kotse kung saan-saan. I mean, this is the Philippines. Maraming mga siraulo riyan sa tabi na mahilig manira ng mga kagamitan lalo na’t sa tingin nila ay sobrang mamahalin nito. Kung na sa United States siguro, sa New York, ay masasabi niya pang normal lang gumamit ng ganyang sasakyan kung saan-saan. Ngunit hindi sa bansang ito. “Grabe, kung sakaling matutuloy ang kasal ni Tita Shirley at ng ama ni Lucifer, you guys could be a great family. Puro mayayaman. Humihiga na sa pera,” sambit ng kaibigan.

'Yes, pwede ba iyon? "In the Philippines, adoption is governed by the Domestic Adoption Act of 1998 (RA 8552) and the Child and Youth Welfare Code (PD 603). Bagama't may age limit iyon, under 18 years old, except in cases of special needs children or special children. Iyong adult adoption naman, hindi siya entirely prohibited. While rare, adult adoption is possible in the Philippines, it requires specific circumstances. Parents can explore legitimation or adoption to equalize the rights of illegitimate children with those of legitimate children."

At ang masaklap pa roon, magtatanong pa sila na para bang kasalanan pa nila ang mga nangyari. Maraming pakialamaera sa Pinas, kahit hindi kamag-anak which is unlike dito na halos wala. Naging matibay nilang rason ito para dito kami mag-settle. Kung ako kasi ang papapiliin, I'll choose the Philippines. Iba pa rin kapag nasa sariling bansa ka. Kaya lang, kailangan kong isakripisyo iyon kung nais kong maging masaya at makasama ang aking mag-ama. At saka kung nasaan ang mag-ama ko, naroon dapat ako. Alangan namang humiwalay pa ako? Syempre pipiliin kong makasama sila. Mula ngayon ay sila na ang buhay ko. Wala na akong ibang iisipin pa.

Tanda iyon ng pagiging miyembro nila ng Wolves Organization. “My wife is from the Philippines kaya impusible na hindi namin alam ang inyong lengwahe. But that is not the main point, gusto kong tanungin kayo kung mayroon bang nangyayaring gulo o pagulo dito ngayon sa Philipines underworld? Kung meron magsalita kayo para masulusyunan agad,”