Society In The Philippines Mga Nobela at Kwento

Sheena's POV BREAKING NEWS PHILIPPINES. "Maagang nagkatraffic sa kahabaan ng EDSA at sa ibang bahagi ng Metro Manila. Dahil ito sa pagrarally ng maraming mga Filipino. Isinisigaw nila na bumaba raw si pangulong Chavez sa kaniyang position sa palasyo ng Malacanang. Nang daraya raw kasi ito sa election kaya nanalo sa pagkapangulo.

Malayo ito sa syudad ng Quezon City. Ang matangkad na babaeng nagsasalita, ay may magandang hubog ng katawan, maputi at makinis. Kung magbibitaw siya ng salita ay saka mo lang masasabi na isa siyang matalino, at mayamang babae. Katulad ni Jobert, ang kanyang pagkatao ay nagtatago din sa dilim, ngunit ang kaibahan lang ay hindi siya pumapatay ng tao, negosyo ang pinapatakbo niya at ito ay mga illegal na negosyo sa pilipinas, kasama na dito ang droga.

“Saka sa sitwasyon ng pamilya natin, sino ba naman tayo para husgahan sila?” Hindi masyadong idinetalye ni Marion sa kaniya ang buhay nito noong nasa Pilipinas pa ito. Ang alam lang niya, namuhay ito nang kagaya sa isang normal na tao at hindi rin ito sanay sa magarbong pamumuhay. Nalaman lang nito ang tungkol sa ‘tamang pag-aayos’ dahil sa crash course na ibinigay sa kaniya bago siya umalis sa Pilipinas.

Kaya naman agad-agad ay napa-oo siya. Isa pa, hindi niya alam na makapangyarihan pala ang pamilyang nag-aruga rito at ang asawa nito. Hindi iyon maikakaila sa nakita niyang kasal nito kahapon.Most of the biggest names in Philippine society were there. At malulula ka na lang sa mga makikita mo.

Malipat nga ng channel. Inihiga ko ng maayos ang aking likuran sa malambot na sofa upang makapanood ng maayos. Umuwi kami nila mama ng probinsya dahil sa nangyari sa akin at hindi ko iyon pinagsisihan. Naging payapa ang buhay ko rito matapos ng dalawang linggo. Nagtatrabaho si mama sa isang palayan na pagmamay-ari ni Mr. Trinidad, isang business tycoon na napakayaman at napaka-maimpluwensya. But I heard that he has no family here in the Philippines since all of his kids had been married and migrated to US or America. Iba talaga talaga nagagawa ng pera kasi nagagawa mo lahat.

Isa lang akong simpleng babae na nakatira sa Isla ng Siargao. Isang babae na kumakayod, lumalaban at gagawin ang lahat para ihaon ang pamilya sa kahirapan. Pinapatos ang kahit anong trabaho. Mangisda, mag limpisa, maging katulong, taga lako ng isda, at kahit ano pa. Basta ma ka kita ako ng pera pang tustos sa pang araw araw na gastos namin.

Mahal ki siya pero hindi ako ang minahal pero hindi importante iyon ang importante mahal ko siya at wala akong hinangad na maging masaya siya. Mas mabuti nang umalis ako dahil kung hindi baka makabuo ng pamilya si Dominique dahil naging pabigat ako becaus e I know that staying in the Philippines means not be able to make a step of moving forward to move on dahil alam kung hindi ako makakatulog ng mahimbing. I can't sleep peacefully knowing that those people that I love much would suffer because of me.

anito na bahagya pa siyang nilingon. “Kayo ho ang bahala.” Tumango siya at tumingin sa labas ng dinadaanan nila. Maberde ang paligid; na kahit dinaanan na ng modernisasyon, hindi pa rin nawawala ang angking ganda. Ganoon nga siguro kapag sa probinsya nakatira. Nalilimutan na minsan ay may maingay na syudad, laganap ang kung ano-anong problema sa lipunan. Sa kagaya ng lugar nila, buhay na buhay pa ang kalikasan; na sana lang ay pagtuunan ng pansin ng gobyerno at hindi hayaang mawala at mapasok ng mga kapitalistang ang hangad ay ibang klase ng pag-unlad, at ang aaray ay ang kalikasan. Sana, hayaang pagyabungin ang agrikultura sa kanila, dahil iyon naman talaga ang pangunahing pinagkakakitaan n

“Aren’t they the one who supply drugs here in southeast asia?” “Yep!” Jonas replied. “They are the number one supplier of illegal drugs, arms and ammunitions, and even women here in the Philippines as well. They do all sorts of illegal activities.” “Why aren’t the police launch an operation to apprehend this group? Why do we need to get involved? And who’s our client by the way?” tanong ni Mira habang pilit na tinutuyo ang basa niyang buhok gamit ang tuwalya.

Madalas niya akong puntahan dito lalo na kapag boring na siya sa apartment namin at kapag wala siyang gimik. Filipino din ang may-ari ng kompanyang ito kaya mas priority dito ang Overseas Filipino Workers. Sa isang taon na paninirahan namin sa bansang ito ay wala naman akong naging problema. Siguro dahil sanay ako sa trabaho at halos walang pahinga ay mabilis lang akong nakapag-adjust. Bukod sa mga magulang at mga kaibigan ko ay wala na akong ibang contact sa Pilipinas. I deactivated my social media accounts to keep my whereabouts unknown.