Sofia The First Castle Novels & Stories

wika ni Belen at nagtunggo sa stock room. Nagtunggo naman sa gate ng masyon ang dalaga para ilabas ang mga basura. Napatitig siya sa kalangitan ng makita ang napakaraming mga bituin. "You shine brightly like a celestial star, illuminating our lives, my princess, Sofia!" Biglang naramdaman ni Sofia ang maiinit na likido sa kanyang mga pisngi habang nakangiting pinagmamasdan ang mga tala sa langit.

But as he had no desire to go flying through the air in this chaise for ever so long without marrying the princess whom he loved, he asked her when she would like their wedding to take place. She told him that she had for god-mother a very celebrated fairy called Soussio, and that she wished to go and visit her at her castle, Although the king did not know the way, he had nothing to do but tell his big frogs to take them there, for they knew the chart of the whole world, and in no time they landed the king and Truitonne at Soussio's dwelling.

“Sir, baka po may maghanap sa inyo. Naiiwan na po tayo.” Hindi siya sinagot agad ni Zack. Isang beses lang itong sumulyap sa kanya. Pagdating nila sa isang makitid na daan na natatakpan ng mga puno, natanaw ni Sofia ang isang maliit na bahay, parang cabin na maayos ang pagkakagawa. Kahoy ang dingding, may maliit na porch, at may bintanang may kurtina.

​Nang huminto ang sasakyan sa tapat ng modernong bahay ni Clarisse, hindi pa sila nakakababa ay may maliit na pigura na ang tumatakbo palabas mula sa main door. ​"Tito Bash! Ate Althea!" hiyaw ng batang si Sofia. ​Agad bumaba si Sebastian at binuhat ang pamangkin. "Hey there, princess! Why are you so energetic this early?" ​"Because I saw the picture! Mommy said you gave Ate Althea a very big ring! Is she going to be my real Ate now? Like, forever?" sunod-sunod na tanong ni Sofia habang ang mga mata ay nakatutok sa kamay ni Althea na kakahawak lang sa pinto ng sasakyan.

Kinuha niya ang kanyang jacket at inalalayan akong tumayo. "Dito ka lang, huwag kang aalis," utos niya, bago dahan-dahang umakyat sa lumang hagdanan. Sumunod ako nang palihim, hindi ko kayang manatili lang doon habang nasa panganib siya. Pagdating ko sa itaas, nakita ko ang isang silid na punong-puno ng mga lumang painting. Sa gitna ng silid, nakatayo si Sofia, may hawak na isang itim na box. Pero hindi ang box ang nakakuha ng atensyon ko.

"Hindi ba pwedeng manatili muna ako dito sa loob?" "Hindi." gulat na sabi ni Felix. "Umalis ka na..." Utos ni Felix. "Oh, sige" medyo malungkot si Sofia pero sumunod ng tahimik, Lumakad ito ng mahinhin at may konting kapilyahan palabas. Ang lahat ng pag-uugali at kilos nito ay imitasyon ni Yuna. Pakiramdam ni Felix ay may mali sa unang araw na nakita niya ito, at at sinadya ni Felix panatilihin ito sa tabi niya para lang makita niya kung ano ang pakay nito.

wika ni sofia. Si thessa ay dali-dali niyang tinawag, “Wag Ka munang gumalaw, baka masaktan ka ulit.” Bumuntong hininga si Sofia, at pabirong sinabi: “Thessa, wagkang magalala, kahit noong bata pa ako ay isa na akong ma swerteng tao, magiging maayos din ako.” Tinapik ni bella ang balikat ng kanyang ina, niyakap siya ni thessa at yumuko para bigyan ng isang halik ang tita sofia niya sa mukha na may sugat.

“ I'm just a girl in a village doin' alright... Then i became a princess overnight!... Now i gotta figure out how to do it right, So much to learn and see~ ” Biglang sumamá ang tingin sa'kin nung dalawang kuya na nasa tabi ko dahil dun. “ Hihi, kinanta ko 'yun kay ate Hazel, dati. Bigla kasi siyang yumaman katulad ni Sofia the first. Ang galing diba? ” Nakangiti na depensa ko.

'' pakitawag nga sila dito '' gusto niyang makita ng malapitan ang dalagitang kahit malayo sa kanya kitang kita ang ganda na meron at puti ang dalagita . '' punta kayo dito at ipapakilala kayo namin kay señiorito '' bigla naman natakot si Sofia .Hindi dahil baka pagalitan sila kundi anak ito ng taong naririnig niyang nagsusungit sa mga tao sa farm at nanakit sa nanay Pilar niya . .Parang nakakatakot din itong lapitan . '' punta tayo doon ate Fia para makilala mo ang anak ng amo natin ''

Paglabas ni Sofia sa building, isang matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. Tulad ng isang reyna na nasungkit ang korona, naglakad siya palayo — mas magaan, mas tiwala sa sarili. Nakuha niya ang gusto niya. Nagtagumpay siyang wasakin ang loob ni Alexandra. At hindi pa dito nagtatapos ang laro.