Sofia The First Castle Novels & Stories

"Hindi kayo nanggaling sa sinapupunan, Paola. Nanggaling kayo sa pangarap ko. Isang pangarap na naging bangungot. Pero ang batang dinadala mo... siya ang unang tunay na himala. Ang unang bunga ng synthesis na nabuo sa natural na paraan. Siya ang dahilan kung bakit kailangan kitang ilayo rito." Habang nangyayari ang tensyon sa tulay, sa itaas ng nagliliyab na Grand Lisboa, si Sofia ay nakarating na gamit ang magnetic launcher. Sumabit siya sa pasamano ng rooftop, hingal na hingal, ang mga kamay ay puno ng paltos. Natanaw niya ang helicopter. Natanaw niya si Kristoff na nakahandusay, at isang babaeng nakapula na nakatalikod sa kanya.

Sofia THEY had been okay. Umalis parin si Gab patungong Thailand pero bago ang araw na iyon ay nagulat nalang si Sofia na pinapunta pala ni Gab si Tita Astrid sa tinitirhan nito. Hindi umano ito kampanteng mag-isa siya ngayon, lalo't buntis siya. Wala siyang naging ibang choice. She stayed at Gab's town house kasama si Tita Astrid.

Pagod na siyang umiyak at kaawaan ang sarili. Alam ni Althea ang likaw ng bituka ng lalake. Hindi sila nito basta-basta pakakawalan. May balak ito sa kanila. They will be the pawn for him to survive. Habang naroon pa sila, ibig sabihin ay wala pang kaalam-alam sila Craig sa kung sino ang tunay na salarin sa lahat ng nangyayari. "Sofia, anuman ang mangyari, dapat may isa sa atin ang kailangan makaligtas." Napaiyak si Sofia. Kinilabutan naman siya sa kanyang sinabi.

sagot ni Kalix. "Actually, I do. If you fail, the Valerio name fails," sabi ni Sofia. Lumingon siya sa akin at dahan-dahang lumapit. "And you must be Isla. The famous widow who tamed the beast." Hindi ako kumibo. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. "Salamat sa pagbisita, Sofia. Pero gaya ng nakikita mo, marami kaming inaasikaso."

"Ayaw nila sa reyna." "'Di na nakakapagtaka. Ganiyan din sila kay Sofia dati hanggang sa umalis siya," tugon niya. "Laging nagrereklamo si Sofia sa pagkain niya noon kahit na bawal 'yon. Tumanggi rin siyang gawing Sophie ang pangalan niya na nangangahulugang ayaw niyang iwan ang pagiging Espanyol niya. Kaya inayawan nila siya. Ngayong tinanggihan ka ni Charlotte, inayawan din nila siya. Sana lang ay wala na siyang gawing iba pa para 'di maging malungkot para sa kaniya ang pananatili rito sa Versailles." "Anong magagawa ko para—"

𝑘𝑜, 𝑑𝑢𝑔𝑜 𝑛𝑖𝑦𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑢𝑚𝑎𝑙𝑠𝑖𝑘 𝑠𝑎 𝑚𝑢𝑘ℎ𝑎 𝑘𝑜 𝑛𝑔 𝑖𝑡𝑢𝑙𝑎𝑘 𝑛𝑖𝑦𝑎 𝑝𝑎𝑙𝑎𝑦𝑜 𝑠𝑖 𝑆𝑜𝑓𝑖𝑎 𝑑𝑎ℎ𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑢𝑝𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑢𝑚𝑎𝑚𝑎 𝑑𝑖𝑟𝑒𝑡𝑠𝑜 𝑠𝑎 𝑝𝑢𝑠𝑜

Kung hindi dahil kay Edmund na bumili ng lote para sa libingan niya, baka wala man lang siyang mapaglibingan. Pagkatapos kunin ang urn, inilibing si Sofia. May itinanim na puno ng magnolia sa tabi ng puntod niya. Mabilis ding naitayo ang lapida, pero sa halip na “Sofia Canlas” ang nakaukit doon ay “Sofia Gonzaga”. Hanggang kamatayan niya, hindi siya pinatawad ni Edmund. “Sofia, bayad na ngayon ang utang mo kay Ria.”

Kumbinsido si Sofia na simula nang una niyang makilala si Bellerien, hindi ito isang taong madaldal o kaya'y nananakit ng ibang tao sa pamamagitan ng kanyang mga salita. “Akala mo hahayaan kong mangyari ‘yon? Hinding-hindi kita hahayaang manganak ulit, at aagawin ko ang mga kinuha mo sa akin!” sabi ni Sofia na may galit na mga mata, at dagdag pa, “ang kapal ng mukha mo, babaeng walang-wala, ang pangit mo pa kumpara sa akin! Ang lakas ng loob mong hamunin ako?!”

Sa tingin niya ay may inaasahan ito na tao na dadating. "The third one is Egeskov." Pilit ang ngiting pagtutuloy ni Yasmin. Hindi na ito masigla katulad kanina. "Egeskov is no ordinary castle. It is one of Europe's finest Renaissance buildings, featuring a real moat, spires, a knight's hall and ghastly in its masonry."

At sa simpleng sandaling iyon— Pakiramdam niya kumpleto na siya. Pagdating nila sa mansion ay agad silang sinalubong nina Sofia at Constantine. “Oh God, my apo!” Halos maiyak si Sofia habang dahan-dahang nilapitan si Kaden. “Grandma!” masayang sigaw naman ng bata. Maingat itong niyakap ni Sofia dahil sa mga pasa nito. “How are you feeling, sweetheart?”