Sombrero In Bisaya Novels & Stories

Sa loob ng tatlong taong panunungkulan bilang gobernadorsilyo, siya ay nakasira ng sampung prak, walong sombrero de copa at siyam na baston de borlas. Ang prak at sombrero de copa ay suot niya kahit saan siya magpunta; sa ayutamiento o bahay pulungan, sa kwartel, sa sabungan, sa palengke, sa prusisyon at maging sa paglalakad lamang sa tapat ng kanilang bahay ay suot-suot niya ito.

Sa nakikita ko, para lang itong normal na soft drinks na kulay dark brown kapag nahaluan ng creamier. "Ang tawag dito "Bahal" isang uri ng "tuba" na kung tawagin sa lengwahe na Bisaya. Ito ay nakukuha sa puno ng niyog, malakas magpaantok to, kaya kahit isang baso sigurado bibigat na ang mga mata mo." "Paano mo nakuha yan? siguradong bawal yan dito." sabi ko sa kanya.

Hinawakan ko ang kasi ang butones ng pantalon ko. "What? Come on, Mr. Sarmiento. Ngayon ka lang ba makakakita ng nakabra at panty?" Natatawa kong sambit. "I said don't!" Bulyaw niya ulit. Hindi naman pangdagat ang bra at panty, pero substitute na lang rin sa bikini 'yun. Ayokong magdamit habang naliligo. Sagabal lang iyon at gaya nang sabi niya malalim rito.

Tumango ito at tumayo para iabot sakanya pero imbis abutin napasimangot siya. "Yuck! What's that smell?" Iritang sigaw niya Napamulagat ito ng mata. "What smell?" takang tanong nito "Amoy panis!" Nandidiring aniya Suminghot singhot ito sa paligid. "Huh? Wala naman?" Nagtatakang tugon nito

He nod his head. Umalis siya saglit kaya umupo muna ako sa bermuda grass, hindi masyadong mainit dito dahil sa ilalim mismo ako ng puno pumwesto. Nagulat na lang ako nang may magsuot sa'kin ng cap, it was Dame while he's carrying a foldable table. He's also wearing a cap. Inayos ko yung sa'kin bago sumunod sa kanya.

“Hop in. Since it’s Sunday, ipapasyal kita sa buong Cebu.” “Oh my God! Are you serious?” excited na pumasok ako sa kotse niya at naupo. Ano kayang nakain nito at bigla niyang naisip na ipasyal ako. “Put on your seatbelt, princess…” sabi nito nang nakangiti at saka pinasibad na ang sasakyan. Una naming pinuntahan ang Basilica del Santo Niño. “Wear this.” kinuha ni Josh ang hoodie niya sa likod at iniabot sa akin. “Bawal ‘yang suot mo sa loob.”

anito, itinaas ang kamay at iniladlad ang tingin mula sa kaniyang ulo pababa hanggang paa. “I can’t imagine you’d wear clothes this simple! You’re not the Amara I used to know — the one who was always so extravagant and classy.” dagdag pa nito. Mahina namang tumawa si Amara. “Well, in fact, ako talaga ang nakaisip ng endearment namin ni Hunter — because it sounds so unique to the ears. And if you didn’t know, in the Visayas, ‘Inday’ and ‘Dodong’ are used to address someone with love and affection.”

Hindi ko inaasahan na ganito pala kaganda ang dagat dito sa Batangas. Kaagad naman silang nagsihubad ng mga damit at doon ko lang napansin na nakabikini na silang lahat. Geez. Ang gaganda ng mga katawan nila! I should do a workout once na makarating kami sa Cebu. “Oh? Nakabusangot ka diyan?” Tanong ni Hari nang lumabas ako. Kumuha siya ng barbeque at hinipan iyon para mawala ang init. At nang ramdam niyang hindi na mainit ay kaagad niyang sinubo iyon saakin.

Mukha nagkagusto pa ata ito kay Inigo! "Hi there pogi... taga Cebu ka pala? I'll be in Cebu next month... maybe you can tour me around?" Malanding wika nito kay Inigo. Lumapit pa ito saka kumapit sa bisig ng jowa nya. Nagngitngit ang damdamin nya. Ayaw nyang may humahawak na ibang babae sa nobyo nya... lalo na ang bakla! Masyadong competitive ang mga bakla kapag lalaki ang pinag-uusapan. Gagawin nila ang lahat makuha lang ang gusto nila!