Sombrero In Bisaya นิยาย & เรื่องราว

May kalakip itong maikling sulat. “Congratulations on the topping-off. This is a peace offering from the community of Barangay San Jose. Salamat sa trabaho at sa pag-aalaga sa dagat namin.” Nakahinga ako nang maluwag. “Akala ko kung ano na.” “See? You’ve won them over, Isabelle,” sabi ni Rajah habang kumukuha ng isang pirasong suman mula sa basket. “Masarap ‘to, try mo.”

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. Sa hanggang ngayon, ito ang naging pagkakikitaan ng tribo sa mga araw na hindi pa tag-ani ng pinya.

Napangiti siya at tumango nang bahagya, "that's my girl,” he said and started the engine. Bumyahe na kami papunta sa Laguna. Para walang makakilala sa 'min na maaaring tauhan ni Marcus o Atty. Ibasco, nagdisguise ulit kami. Medyo initiman ko ang mukha ko. Hindi ko na sinoot ang wig ko na binili namin ni Sol nung nagpatattoo ako kasi bago na ang hairstyle ko. Gagamitin ko 'yun next time. Nakamaong jacket kami at pants na black and white shoes. Nakasoot din kami ng sombrero at sunglasses.

Tabing-dagat. Humahampas ang mapuputing alon sa pampang. Nakayapak ang babae, suot ang isang sleeveless na mapusyaw na asul na bestidang pang-beach. Maputi ang nakalantad niyang balat, at ang beige na sombrero niya ay may disenyong mga sunflower. Ang mahaba niyang itim na buhok, bahagyang kulot, ay nakalaylay sa balikat, may ilang hiblang bumabagsak sa harap ng dibdib. Tinakpan ng anino ng sombrero ang kalahati ng mukha ng babae.

Bumaba ako at pinuntahan sila. "It's early, what are you guys doing here?" Napalingon sila sa akin. They bow down as a sign of their greetings. "The Cabróns are asking for your presence tonight on Impero, all of you." "Why? What's the matter?" Nakita ko ang pag-abot niya sa akin ng isang sobre. Binuksan ko iyon at binasa, but I don't get it. It's just an invitation card. "We will expect you to be there, nos vamos ahora," paalam ng nasa gitna at lumabas na ng mansyon.

Base sa hitsura niya ay mukhang hindi ito galing sa Punto Sierra. He looks like someone who came from America. "Ay boss! nandiyan lang po pala kayo. Ah, ano kasi… May kasama po kasi akong bagong salta rito sa ating probinsya at hindi pa alam kung saan mangungupahan. Nagbabaka-sakali lang po kaming na makituloy siya rito at ng bukas ay makahanap siya ng matitirhan."

I secretly smiled because he managed to answer all my inquiries without hesitation. Natigil na ang aming biyahe at dumako na sa islang lumulutang. Umalis na ang lahat at nagsimulang umakyat gamit ang handang pataas na nakaukit sa gilid ng isla. Ilang sandali, may nakita na kaming malaking arko na may nakasulat doon na 'Bomba Pirata'. Napalingon-lingon ako sa paligid. Maihahalintulad ito sa isang makalumang bario na kung saan may nagaganap na fiesta. Pinalilibutan ng mga makukulay na banderitas ang mga kabahayan na yari sa kahoy, maraming nagtitinda ng kung-anu ano sa giitna at mga taong nag-iinuman sa bawat gilid. Ang pinagkaiba lang nito ay may mga bangka o maliit na galleon ang nakatiwangt

sabi ko "Tapos na." sabi niya "La." naiiyak kong sabi "Apo may problema ba?" nag aalalang sabi ni lola "La gusto ko ng umuwi." umiiyak kong sabi "Ate umuwi kana." sabi ng bunsong kapatid ko "Ate bat ka umiiyak?" tanong naman ni freya "S-i boss." sabi ko "Bakit ate sinaktan kaba ng boss mo?" tanong ni freya

Bumaba iyon sa sasakyan kaya naman bumaba rin siya kaagad dahil hindi pa nakakaikot sa pwesto niya si Fabio. "Saan na po ito, Mommy Ganda?" Tumingala na tanong ng bata sa kanya. "Where are we, Fabio?" Tanong naman niya sa binata. "Laniton, Basud." "Camarines Norte, right?" "Yes, my love." Napairap siya dahil himagikhik si Sofia at napatakip sa bibig gamit ang gadget. "Daddy is so cheesy," natatawa na sambit ng bata.

Magkahawak-kamay silang bumalik sa bahay. Hindi niya kilala ang bisitang naghihintay sa sala. Pero sigurado siyang nagmula ito sa lahi ng mga katutubong Mangyan dito sa San Jose, base sa hikaw na suot nito na gawa sa native na sangkap na mga Buhid lamang ang nagsusuot. Isang napakagandang babaeng sa tantiya niya ay kaedad lamang niya o kung mas matanda man baka isang taon lang.