Sometimes #tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

Isang back-to back na lang at panalo na kami. “Entrance!” “In!” they said. I smiled as I hopped while passing the first line. The tagger was so cute with his small arms trying to catch my teammates. When I was on the second line, I bait myself so my teammates can pass the tagger. Kunyare ay tatawid ako kaya naman lumipat sa harap ko ‘yung taya. I watched as my teammates pass the line. Nang nakalusot na silang lahat ay saka ako mabilis na tumakbo patungong dulo at agad na tumawid.

Tumingkayad naman siya at pinatakan ito ng halik sa labi. "Okay, sorry..." ngingiti-ngiting aniya. Naitirik naman nito ang mata at umungol na lang. Masayang-masaya siya ang tatlong araw na bakasyon sana nila ay nauwi sa isang linggo. Sobrang na-enjoy nila ang bakasyong ito nilibot nila ang buong ilocos, nagpunta rin sila sa Vigan. Kumain ng mga native cuisine at ipinagmamalaki ng probinsiya.

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Sa loob niyon ay isang singsing na may hugis pabilog na diyamante. “Will you marry me, baby?” Mariin niyang pinagdigpit ang mga labi, napailing. “P-pero Michael . . . ”

Padabog niyang isinuot ulit ang kanyang helmet. "Meu docinho. . .April?" "Huwag mo akong murahin! Meu-meu ka r'yan! Malay ko ba kung minumura mo na 'ko!" "Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?"

Lol "Oh mabuti naman. Tara na't umalis baka ma-late pa tayo sa byahe." Sagot ni Dad saamin at kinuha mga gamit nya sa kwarto ganon rin kame ni kuya. Habang nasa byahe kame papuntang Airport hindi ko lubos maisip na babalik pa pala ako ulit ng Pilipinas. Kamusta na kaya siya? _______________ After 7 hours.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”