Sometimes #tagalog Novels & Stories

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

sa tingin ko kase gusto nakita para kung nakakita ng artista at mas maganda pa pag malapitan "te-teka ano nga bang number ko wait isipin kulang nag lo loading pa siya sa utak ko. lasing kung saad at agad naman itong natawa sa mga sinabe ko "alam kona. zerooo .. nine ... four ... four... six ...two tapos ano paba yun wait lang hah nakalimutan ko ulit. ilan naba yun "anim "two... five... three...eight "last one number miss pretty

Tumango ako sa kaniya at nagliwanag na ako at maya maya ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa paligid. “CODE HERO!” “CODE HERO!!” “CODE HERO!!!” Idinilat ko ang mata ko at nakita ko ang maraming nanonood sa Centra de Enchanted. Code hero ba kamo? “Ahhhh!!!”

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

Ayaw naman niya ipaalam ang tungkol rito iba. Mga ilang sandali ay akala niya ito ulit pero si Denzel na ang nag-text. Madalas chitchat na lamang ang ginagawa nila ngayon lalo na sa ibang bansa ang binata dahil kasama siya sa isang concert tour ni Miss Madrigal na kilalang OPM singer sa Pilipinas. Nakaraang buwan nagtungo mga ito sa South Korea, Italy at ngayon, nasa Germany naman sila. Magri-reply pa sana si Katherine sa kaibigan nang biglang bumukas ang bahagi ng bookshelf at bumungad sa kanya si Gabriel.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

"Just in case na hindi mo ma save ang number ko. Gamitin mo na rin itong cash. Walang pagdadalawang isip na kinuha ni Dylan ang cash at card sa lalaki. Nang sumayad ang daliri niya sa palad nito ay nakita niyang napakagat labi ang lalaki. "Suwerte pa rin ako kahit nagkaroon ng damage ang sasakyan ko at isang tulad mo ang nakabangga sa akin." Napangiti si Raffy at inabot ang kamay sa binata upang makipagkamay. "Baka may dahilan kung bakit tayo magkatagpo. Nice to meet you, my name is Raffy."

Pareho silang marunong kumain mag-isa kaya naman hindi na ako masyadong namomroblema pagdating sa pagpapakain. "Opo," sabay na sagot nila sa slang na Tagalog. Natigilan ako ng ilang segundo sa pagta-Tagalog nila. Simula nang lumaki ang kambal at natutong magsalita, kailanman ay hindi ko sila narining ng gano'n. Kahit pa paminsan-minsan ko silang kinakausap sa Tagalog na lenggwahe ay panay ang Ingles nila sa akin. Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)