Novel & Cerita Spanish Expedition To The Philippines

SANDRA’S POV Matulin ang mga araw hanggang sa naging linggo ang mga ito, at sa wakas ay naging huling araw ko sa Spain. Kinailangan na naming mga taga Benison na bumalik sa Pilipinas dahil tapos na ang isang taong internship namin. Sa katunayan, ayoko pang umalis dahil ang napamahal na ako sa lugar. Madali kong na-adapt ang pamumuhay sa bansa at fluent na rin ako sa wikang Kastila.

Pangaral ko sa kanya. "Hindi gusto ng Abuelo na maki halubilo sa mga mababang nilalang o mga Indio Mamá, sila po ay tamad at mang-mang...Ang sabi rin ni Ama ay hindi dapat magtiwala sa kanila sapagkat maaring sila ay nag babalak na pabag-sakin ang ating pamahalan at sila ay nag plaplano pabagsakin mga ng Españia." Hindi na siya nagulat, what can she expect? Nasa panahong nasa ilalim ng pamamalad ng Españia ang bansang Pilipinas. Bumuntong hininga siya at inakay ang bata sa lilim.

Kung maaari lang bumalik sa nakaraan para maranasan ko naman ang buhay ng hindi kailangang magtago sa likod ng mga kagubatan, kung saan maaari akong mamuhay ng walang pagbabanta sa aking buhay. Nakatingin sa malayo si Selestina, pero paminsan-minsan ay tumitingin siya sa akin. Alam ko namang nakikinig siya kaya muli kong pinagpatuloy ang aking kwento, “Pero ang sabi sakin ni Ama, noong dumating ang mga Kastila, doon nagumpisang magkagulo ang lahat. Unti-unting inuubos ang aming lahi, at tuluyan na kayong nagtayo ng Gobyerno dito sa aming lupain, naging Kolonya na ito ng Espanya. Noon nagdaang mga taon ay nagtago ang aming mga lahi dahil natatakot kaming maubos, dahil natatakot ang mga makapa

sagot naman ni Spike. "Estas libre esta noche?" narinig nilang tanong ng isang babae ky Red. Natigilan naman ito at tumingin sa kanila dahil hindi nito naintindihan ang tanong ng babae. "Sebastian Espanyol ano ang ibig sabihin ng sabi n'ya?' pa sigaw na tanong nito ky Sebastian. Sebastian is a half Spanish and half Latin/Filipino,... his mom has the Filipino blood kung kaya naging Pilipino na din ang ugali nito.

Nandito si Samantha sa garden kung nasaan kami ngayon? “1605, isang mansyon dati ang lugar na pinagtatayuan ngayon ng school. Mayaman ang Pilipinas sa yamang kapaligiran. Mabilis umuusbong ang kalakalan. 1565 noong pumunta ang mga Espanyol dito at umabot ng ilang daang taon. 1898 nagkaroon ng Kalayaan ang Pilipinas mula sa pagkakasakop. Mahalaga itong kasaysayan, dito nagsimula ang lahat,” Hindi na ako magtataka kung bakit ang husay ni Sir Franco sa literature, naabutan yata niya ang mga panahong ito.

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

Natagalan lang talaga noon ang pamilya ni Liwan makabalik sa Pilipinas dahil sa byahe ng sulat papuntang Espanya at byahe nila papuntang Pilipinas. Araw-araw raw may event sa barko and they gave me the schedule naman para hindi ako mabored. May tanghalan ngayon so nag-ayos na ako para makapanood kasi hindi naman ako nakakatulog. Sa paglalakad ko, marami akong nakakasalubong na mga Kastila at mga Pilipino. Ang iba ay Latino at Latina. I really like their style talaga kaya sila ang nagagaya ko minsan.