Pre Spanish Philippines Mga Nobela at Kwento

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

sagot naman ni Spike. "Estas libre esta noche?" narinig nilang tanong ng isang babae ky Red. Natigilan naman ito at tumingin sa kanila dahil hindi nito naintindihan ang tanong ng babae. "Sebastian Espanyol ano ang ibig sabihin ng sabi n'ya?' pa sigaw na tanong nito ky Sebastian. Sebastian is a half Spanish and half Latin/Filipino,... his mom has the Filipino blood kung kaya naging Pilipino na din ang ugali nito.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

“Sayang naman po… Pero paano po pala kayo? Hindi niyo kasama ang pamilya niyo mamayang gabi. Ano nga bang tawag roon? N-Noche… Noche buena?” “A… Oo… Iyon ang tawag sa pagkain ng hapunan pagdating ng alas-dose ng gabi. Ang galing mo, a. Madali kang matuto.” Aprubado ni Marsha ang pagsasalita niya ng wikang Filipino, nawawala na kasi ang ‘slang’ na hindi niya alam na mayroon siya bago siya makarating sa Pilipinas. “Malungkot… Pero ayos na rin. Malaki naman ang sahod. Alam mo kasi, medyo masalimuot ang buhay ko kaya mahirap magsalita. Kung ano mang mayroon ako ngayon, utang na loob ko iyon sa pamilya ng mga Viray dahil nagkaroon ako ng tsansa na makapasok sa culinary school. Kasi kung aasahan k

paliwanag nito. Kriesha was surprised to hear na marunong palang mag tagalog ang lalakeng kausap niya kani-kanina lang. "Marunong kang mag tagalog?" Nilingon ni Chance si Kriesha at matamis itong nginitian. "Yep! I'm half Filipino and currently residing in the Philippines. Sorry, did I surprise you?" Napatango-tango si Kriesha saka bahagyang napa-arko ng kaniyang kilay. "Kaunti. Hindi kasi halata na kalahating pinoy ka." wika niya at nagkibit-balikat.

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.

If there was spring in the Philippines, this was the perfect example of the feeling of spring, the warm that coms after the cold winter snow. Juancho’s lips found its way to my forehead. “I love you, mahal kita, w*tashi w* anata wo aishitemasu, aishiteru,” bulong niya sa akin. “I love you too, mahal na mahal kita,” masaya kong sagot sa kaniya. “At last you’ve said it, hindi na lang ako sasagot sa Japanese mo kasi hindi ko alam okay?” pabiro kong sabi.