Spanish Expedition To The Philippines Novels & Stories

Tumango si Charlie, "Kakaiba ang dami ng tao na biglang pupunta sa Spain." “Maaari bang ililipat ang Right Military Governor's Office?” "Siguro," tumango si Merlin. "Naitala rin namin ang mukha ng mga pasahero. Karaniwan, 70% ng pasaherong mula Naples papuntang Spain ay kadalasang Caucasian, pero sa nakaraang 48 oras, 60% ng pasahero ay Asian. Pinapatibay nito ang teorya na siguro ay lilipat ang Right Military Governor's Office, at ang destinasyon nila ay Spain!"

agad na panimula niya nang makaupo ako. Kumunot ang noo ko sa narinig. "What about them, Sir?" kaswal na tanong ko. Umayos naman ito ng upo at tumingin sa akin ng seryosong-seryoso. "Ang mga Montemayor ay may lahing Español at Spain naninirahan, ngunit nagpunta rito sa Pilipinas dahil nagpapalamig." Nagpapalamig? Nabuhay ang kuryosidad ko dahil sa narinig. "What do you mean, Sir?"

Isang kasalanan noon na babayaran ko lamang ng kamatayan. Isang araw, humarap sa apat na hari ang isang ekstrangherong lalaki. Nagpakilala itong Ambrosio. Ikinuwento niya sa mga hari ang kanyang paglalakbay na siyang ikinahihibangan ng ibang kaharian. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.Ikinuwento niya ang kanyang paglalayag patungo sa Bag

"Ang distansya ng pagdating ng Hydra fleet ay limang oras at apatnapu't walong minuto." "Wala tayong oras para magpadala ng team," sabi ni Heneral Martinez. "Hindi team ang pupunta," sabi ni Winston, habang isinusuot ang isang itim na tactical suit. "Ako ang pupunta." Habang naghahanda si Winston, sa iba't ibang panig ng kontinente, nagsimula na ang malawakang paglikas. Ang mga naniniwala sa banta, ang mga nakakita ng takot sa mga mata ng kanilang mga lider, at ang mga simpleng mamamayan na may sapat na talino para maramdaman ang panganib ay nagmadaling umalis sa mga siyudad. Ang kanilang destinasyon: ang pinakamalayong kapuluan sa silangan, isang lugar na kilala sa kanyang natural na ganda

Kaya lahat ng maggagawa nito ay ginagawa nito huwag lang mapaalis sa naturang eskwelahan ang binata. Kabilang sa mga pinakamayayaman at maimpluwensyang tao sa isla ang mga de Asis. Halos kasabayan nito ang angkan nila, ang mga Falcon, Arguilla, Abitria, Santivaniez, Sevilla, Santana at Nevado sa pagdating sa isla noon pang kapanahunan ng mga Kastila. Maituturing na isa ang angkan nito sa mga pioneers at pinuno ng isla.

At pagdating na pagdating ng barko sa Pilipinas ay agad na naghanap ng bahay amponan ang naturang crew at iniwan s'ya doon dahil papunta pa sa Japan ang barko pagkatapos mag unload ng mga imported goods sa Pilipinas. Kaya lumaki s'ya sa bahay amponan ngunit pagkalipas ng anim na taon ay nagkaroon ng sunog sa amponan kaya s'ya nakatakas at napunta sa kalsada at doon na lumaki at nagkaisip.

____ ____ ___ ____ INABOT ng labing-apat na oras ang byahe ni Steve galing Spain pauwi ng Pilipinas. Kaya oras nang makarating na ito sa kan’yang mansyon ay nanggagalaiti itong hanapin ang asawa sa bawat sulok ng kan'yang bahay at ipinagtanong sa mga katulong. "S-Sir, si Ma'am Ashly po ay n-nasa-" dahil sa takot at pautal-utal na nasabi iyon ng matandang katulong.

But I can’t seem to talk to him without him making my knees tremble. Nag lalakad kami sa isang pathway patungo sa gate, kakatapos lang mag tour sa buong school saktong 10:00 a.m. na nang matapos at na pag desisyonan na naming kumain. Nasa pinakahuli akong nag lalakad, si Sofi at ang kambal na may kulay violet ay nasa unahan, si Dapahine Keith naman ay nasa likod nila at ang kambal ni Sofi at yung ice-cold guy naman ay katabi niya. Napahinto ako dahil sa isang historical house na nakita ko, ngayon pa lang ako nakakita nang isang Spanish anscestral house dito sa loob nang school, dumalo ako sa isang sign at binasa ito. Nanlaki ang mata ko, this house is from 18 hundred? It’s says here na they

Ang dalawa pang natitira ay ang mga tauhan nitong may dalang mga kahon papasok ng barko. "Saan sila papunta?" tanong ni Fernando at ibinaba ang mga ito. "For now, we still don't have an idea. Chineck na po namin lahat ng daungan sa Pilipinas pero base sa mga tao doon, wala daw pong dumaong na Montemayor ship sa kanila." Napahimas sa baba niya si Fernando habang pinagmamasdan ang mga letrato sa lamesa.

“Dito ka na matutulog mula ngayon, hanggang sa gabi bago ang kasal natin. Ako na ang bahala sa paglipat mo ng gamit.” Nagulat naman si Dorothy sa sinabi nito pero para sa isang apo ng isang heneral ng bansa at batikang negosyante sa ibang bansa, hindi pa yata ito nangangalahati sa yaman nila. Kung ang Moreno ang nangungunang negosyante sa Pilipinas, ang Velasco ang nangunguna sa Espanya at karatig bansa nito. Nanatili lamang silang simple sa Pilipinas pero usap-usapan na sa sampung pamilya ng pinakamayayaman, may share sila sa bawat isa. Hindi nga lang ito nakapangalan sa kanila kaya mahirap paniwalaan.