Spoken Poetry Bisaya Mga Nobela at Kwento

' Please lord maawa ka sakin ' ' Please someone save me ' ' Ayoko na please ' 'Gusto ko nang umuwi ' ' Natatakot nako ' ' Please, please ' mga piping dasal neto nang paulit ulit. Habang pinapagmasdang ang paglapit ni Mr. Saldovia

Bwiset! Napapikit ako ng mariin nang magsimula syang kumanta. Ang lamig ng boses nya, napakaganda.. Playing:Tadhana by Up Dharma down sa hindi inaasahang..pagtatagpo nang mga mundo, May minsan lang na nagdugtong, Damang dama na ang ugong nito 'Di pa ba sapat ang sakit at lahat Na hinding hindi ko ipararanas sayo

wika nito. "Ano nga po?" tanong ko ulit dito dahil ngayon lang ako nakarinig ng pangalan na pachushay. "Hay na ko, pachushay ang ibig sabihin ay puke, bisong kung sa bisaya pa kapang Tagalog ay bilat!" walang prinong sambit nito kaya ako na lamang ang nahiya sa kanya sinabi. 'Lord, kayo na po ang bahala sa aking ina. Talaga lang po ay ganyan na po ang kanyang bibig walang preno kong masalita!' piping sambit ko.

BRYCE VICENTE POINT OF VIEW "SER!!! SER, YUNG BISITA NIYO PO--- 'YUNG BISITA NIYO PO SIGAW NANG SIGAW SA TAAS!" Humahangos na wika sa akin ni manang Celia na mayordoma dito sa mansyon.

sabi ko "Edi magpakasal tayo ngayon din." bulalas niya, kaya agad ko namab siyang nahampas "Akala mo gano'n lang 'yon? Kahit kailan talaga." Nakita ko naman ang pag bungisngis niya. "Ikaw nagsabi na hindi pa tayo kasal kaya hindi ka uuwi dito. So I suggest na magpakasal na tayo para makabalik kana ulit dito."seryosong wika niya

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Umiling ako at bumalik ang attention kay mayang. "Mayang, Hindi iyan alien language, bisaya iyan. Nasa parte tayo ng Visayas kaya bisaya ang lengguwahe nila." bulong ko pero sigurado akong rinig iyon ni gwapong driver dahil bigla itong tumawa. "Ah bisaya... okay, kaya pala ang tigas ng pagkasambit."

“Bukas na mismo.” Tulalang bumaba mula sa kabayo, naglakad papalapit sa payapang agos ng malinaw na tubig ilog. Naghahalong pula at kahel ang kalangitan, tahimik ang buong kagubatan na tanging mga awit ng ibon ang nagiging musika. Hawak-hawak ang pulang kuwintas sa kan'yang leeg. “Quiero conocerte mejor, señorita. (Nais kong makilala ka pa, Binibini.)”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka~