Novel & Cerita Spoken Poetry Bisaya

Ang gusto niya sana, siya ang umalis mag-isa para hindi siya mahirapan pero wala siyang choice. “F-frahisto,” untag sa kaniya ni Odessa. Nakasakay sila ngayon ng motorsiklo papuntang bayan at magkatabi sa upuan. Nararamdaman niyang naiilang ang dalaga sa kaniyang tabi pero hindi niya pinansin iyon, siguro hindi lang sanay ito sa kaniyang presinsya. “Yes?” “Bisaya language ang gamit ng mga tao rito baka——”

Have I told you lately 🎵 that I love you? 🎵 Have I told you 🎵 there's no one else above you? 🎵 Nakita ko nang matigilan siya. Wala pa man ay para na akong matatawa. Siguradong nag iinit na naman ang pisngi nito at nag aalburoto sa kaba. Fill my heart with gladness, 🎵 take away all my sadness 🎵 Ease my troubles, 🎵

I feel like they are bashing inside their mind. “Come here,” Lumapit ako sa kanya, sa harapan ng kanyang laptop nang tawagin niya ako. I saw there a complilation of videos of speech competitions. Pinindot niya ang pinakaunang video kung saan may isang babaeng naka-corporate attire ang nagsasalita sa gitna. May props pa siyang flashlight para speech. I think this competition was held internationally because of appearance of the person speaking.

Thorne stepped up, holding the mic close, and spoke, not sang. "Kung bawat gabi ay sigaw, Bakit ang umaga ay ganito pa rin? Bakit ang katahimikan, parang parusa?" Spoken word. Slam poetry. Walang background noise. Just his voice and the static in the crowd's chest. It wasn't just a performance, parang therapy session. Sobrang bigat.

Iba ang boses. 🎶🎵'Wag ka nang mawa—la ('wag ka nang mawa—la) 'Wag ka nang mawa—la ('wag ka nang mawa—la) Ngayon....🎶🎶🎶🎶🎶 🎵🎵Dadalhin kita sa aming bahay 'Di tayo mag-aaway Aalis tayo sa tunay na mundo...🎶🎵

Ako’y nakatayo sa lilim ng iyong yakap at halik Ngunit nalulunod pa rin At nangangarap na maanggihan man lang Ng pag-ibig mong binihag ng mga ulap Paano ba patitilain ang bagyo? Kung gusto mo lang ay ambon. - Ambon, Barbie Almadis *** “Vanity and I…” Anticipation is eating her. Kung ano man ang isasagot ng asawa will either make or break her.

asik pa ng bakla, naghahanap ng kahit anong pambara pero halatang nauubusan na ng salita dahil sa bawat bitaw niya ay may mas matigas akong ganti. "Aba, ay galing nga ako sa probinsya! Galing ako sa Batangas, kung saan ang mga tao roon ay marunong rumespeto sa kapwa, hindi katulad ninyong galing sa kung saang magandang lugar pero ang ugali ay mas bahaw pa sa kaning-baboy!" nakataas ang aking kilay habang hinaharap siya nang buong-buo. "Kaya huwag mo akong ma-muchacha-muchacha riyan. Kung gusto ninyong tratuhin kayo bilang reyna, mag-asal-reyna kayo, hindi ’yung mukha kayong mga mamamatay-tao na nanunulak ng kapwa!"

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

Hearing your voice teaches my poor memory not to forget, How beautiful it sounds into my ears. How it gently caress my lonely soul, A sweet melody that flies me to that blue sky inside my head. I want to know where you are... 'Siya ba talaga nagsusulat ng mga ito? Paano? Parang hindi naman kapanipaniwala.' Napapakuno't na lang ang noo niya, pero hindi napigilang tiklupin ito ng maayos at ilagay sa bulsa. Bahagya pa nga siyang tumingin sa paligid na para bang sinisiguradong walang nakakita sa kanya. 'Sayang ang ganda-ganda, tinapon lang hayyys.'

“Why are you silent? Hindi ba dapat may sasabihin ka sa’kin?” Ano ba ang sasabihin niya? Na may pambayad siya sa mga araw na nasayan nito? Na may pang-ambon siya sa mga pera na naiwala nito habang inaalagaan siya nito? “I already said, thank you. Tiyaka wala akong pambayad sa’yo.” Halata talaga ang accent sa boses niya. Accent ng pagka-bisdak niya. ‘Yung English nga niya ay nag-mistulang tunog Bisaya na rin. Pero hindi naman siya nahiya. Hindi naman kasi ‘yun big deal, ang importante may knowledge siya sa lengguwaheng ingles.