Spoken Poetry For Teachers Tagalog 소설 & 이야기

Konektado ba ang tanong na ito sa aming magiging lecture ngayong araw? “Hello, good morning everyone. I am Mrs. Liyana Garcia, your Reading and Writing subject teacher and Senior High School coordinator. Let’s make things real quick for today’s discussion because I was being piled up with many documents in my office. If you can’t catch up with me because I talk fast, just tell me, ‘Ma’am, slow, slow, slow.’ Are we clear?” diretso ngunit mabilis na pagwiwika ni ma’am Liyana habang ikinukumpas ang kaniyang kamay sa hangin.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Nang medyo hindi ko na makita ang kotse niya, bumalik na ako sa bahay. "Nakaalis na ba si Cyrus, anak?" Tanong ni Mama. "Yes ma,” sagot ko. "Okay sige. Matulog ka na." Kinaumagahan sa school. Maaga akong pumasok sa dahil sabi ng mayor namin na we should be at school as early as we can. Dahil pag-uusapan namin ang tungkol sa paparating na Recognition Day. It is about recognizing those who passed the (LET) Licensure Examination for Teacher.

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

hindi ko na rin mapigilan ang mapatawa nang biglang may nagsalita sa stage, hudyat na magsisimula na ang awarding. "Good afternoon everyone," bati ng principal ng senior high, "it is an awesome and victorious day to honor every student who showcased their talents, strength, capabilities, and confidence in this sports fest!"Naghiyawan naman din ang mga studyante, "let the awarding begin! Let us call on the basketball champions from the Accountancy, Business and Management strand!"

⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙⁙ Authors POV: I tried translating the lines below via g****e english -tagalog translator at haha! For Tagalog readers :

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.