Stardew Valley Evelyn Novels & Stories

Akala niya ay tumatawag ang kan’yang ina, nang hindi tumitingin sa caller Id, sinagot ni Sean ang tumawag. “Hello,” sago niya. “Hello, Sean. Ako ito si Eve. Nabalitaan ko sa tita mo na uuwi ka na, bakit hindi mo man lang sinabi sa akin?” tanong ni Evelyn sa kan’yang usual spoiled na boses. Natawa si Sean doon at hindi na muna lumabas ng office.

Na kay Evelyn ang atensyon ng lahat ng kalalakihan nang makarating ito sa entablado. Kakaiba ang facial features nito at mayroong perpektong hugis ng katawan; talagang hindi mo mapipigilan ang sariling ma-akit dito, Pero maroon malalim at madilim na enerhiyang nakabalot sa magandang dilag na ito. Natawa si Darryl nang makita nito si Evelyn na nasa entablado.

“Ano?! Hindi kita maintindihan.” “’Wag ka nang magmaang-maangan pa.” Umiling-iling naman si Chris. “Bahala ka kung anong gusto mong isipin. Aalis na ‘ko, gusto ko lang talagang magpaalam.” Nasa ganoong tagpo ang dalawa ng bumukas ang pinto at lumabas si Evelyn. “Oh, anong ginagawa niyo rito sa tapat ng pinto?” Saka nagpalipat-lipat ang tingin sa dalawa.

Tanging tao lang ang pwedeng dumaan. “Ikaw pala si Ben.” “N-naikuwento niya ako?” Nilingon ako ng babae. “Evelyn ang pangalan ko. Ako ang kasama niya noon sa pabrika. Ako ang kauna-unahang tinulungan niyang makalabas doon.” Natigilan ako sa narinig. “So, marami ka nang alam tungkol sa kanya?” “Kanina ko lang nalaman ang lahat ng nangyari sa kanya. Kung paano siya napasok doon.”

Naglalakad na sana palabas silang dalawa na magkasintahan nang bigla silang lapitan ni Evelyn kasama ang asawa nito na si Alfred. Parehas na nanlaki ang mga mata nilang dalawa sa kanilang nakita lalo na si Stella. She was her real parents. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Masamang-masama na nakatingin si Evelyn sa kanila. She finally saw them in person. Napamura siya sa kanyang isipan matapos 'yon. "Nandito ka pala..." matigas na sabi ni Evelyn kay Elmo. Nagkatinginan sina Stella at Elmo pagkasabi ni Evelyn. He took a deep breath before he speaks to her.

Hawak ang clipboard sa isang kamay at iced coffee sa kabila, tiningnan nito ang screen ni Evelyn. "Girl, bakit parang gusto mong i-delete ang buong buhay mo?" Napalingon si Evelyn dito at pilit na ngumiti. “Trying to work,” sagot niya, mahina ang boses. Pero si Ava, sanay na sa kan’ya. Sanay sa mga mata niyang hindi makatingin nang diretso. Tumitig lamang ito, tapos tumango. “Come with me. Coffee break. Now.”

Rinig niyang sigaw nito at nang nakikinita niyang wala nang kung sinuman ang nagtatapon ng kahit anumang bagay sa kung saan, muli niyang itinapat sa tainga ang cellphone na idinistansya niya lang kani-kanina. "Declan!" Bati nito sa kanya kaakibat ng maaliwalas na mukha sa tono na nga sa magandang bungad nito sa kanya. "What is it, Eve? Kanina pa ako nakikinig sa rambolan niyo riyan sa kabila." Then Declan hears Everly's laughed dahilan na napangiti na rin siya. Everly's was his cousin from the father's side kaya ay malapit na malapit ang loob nilang dalawa.

She even ordered some wine. Malapit nang mag-alas siyete pero nakakaawang iwan si Evelyn dito na mag-isa. "I know he's hiding her from me! But I want to see his other girl! I want to know what's the reason why he choses her over me!"

Pinatakbo niya ang sasakyan, ang mukha niya’y puno ng determinasying pabagsakin si Sunny. Kinagabihan, habang naghahanda para sa hapunan, inaalala ni Sunny ang sinabi ni Rowan noong hapon. Tila may bigat sa kanyang dibdib, ngunit pilit siyang ngumiti nang makita ang nakangiting si Evelyn Morris sa kabilang dulo ng mesa. Si Evelyn ay hindi nag-aksaya ng oras at sinimulan ang usapan sa isang tila walang malisyang kwento.

Labindalawang missed calls. Lahat galing sa Kingston Mansion. Hindi iyon normal. Samantala sa Kingston Mansion.. Evelyn's POV Tumayo ako at lumapit sa malaking bintana. Mula rito... Tanaw ko ang malawak na hardin. Naalala ko ang batang si Drake. Tahimik. Matigas ang ulo. Pero mabait. Hindi siya kailanman naging rebelde. Ngunit ngayon...