Stardust Quotes Novels & Stories

Nakakita sila ng kumot mula roon sa itaas at iyon ang kanilang inilatag para mahigaan. Itinaas ni Sapphire ang kamay niyas para tangkaing abutin ang mga bituin abot ng kaniyang tanaw. She tried it endless times but she just failed, it only exhaust her. These stars reminds her of sir Will. Kahit gaano niya subukang sungkitin at abutin, hinding-hindi niya magagawang kuhanin simply because he's not really for her. "He's just an astray star in my life way back then. Hindi ko akalaing maakit ako sa spark na mayroon siya, his brightness is very different from others. He's actually one of the rarest star that appears in the night sky."

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Zack and I are here, doing star-gazing. "Do you still remember what I had said before about the stars?" I asked while looking up to the sky where the stars are. "Yeah, most of the stars are red dwarfs and red represents love. Love ang laging nangingibabaw. Why?" He gave me every detail that he could. He still remembered. I know he's looking at me, that's why I looked at him. “Your memories are awesome,” I complimented him. "Look around.” Parehas kaming tumingin sa paligid namin.

Nag-sisimula nang pumasok ang mga tao sa loob ng sinehan pero hindi pa din kami tapos sa pagdidiskusyon. "Na gwapo ka, matalino, mayaman, hindi ka nga lang masyadong mabait." Tiningnan niya ako ng masama dahil doon, "At deserve mong maging masaya kagaya ng lahat ng tao sa mundo. Kung yung mga stars nga, kapag namamatay, makinang pa din at paikot ikot lang sila sa galaxy. You should be like that, tuloy tuloy lang."

Nandilim ang mukha ni Aster nang marinig ang sinambit ng kausap. Ngumisi si Lu dahil sa nakuhang reaksiyon ng kausap, “What? Did I say something that make you mad? Don’t you want to hear your beautiful name, Asterenarelle?” nakangising tugon ni Lu dito. Lalong nandilim ang mukha ni Aster at tumayo mula sa pagkakahiga. Inilabas nito ang matutulis nitong kuko, kasabay ang paglabas ng kaniyang pangil.

"Salamat sa 'yo, mars. Salamat sa 'yo." "Walang anuman 'yon, mars. Nakakainggit ka sa totoo lang. Mabuti ka pa may love life na, ako nga ay wala pa, eh," sabi pa ni Janice sa kanya. Napangiti si Stella sa sinabing 'yon ng kaibigan niya.

If only you could hear me shout your name. If only you could feel my love again. The stars in the sky will never be the same. If only you were here. - Stars, Callalily *** MAINGAY na tugtugan. Nakakahilong amoy ng pinaghalong alak at sigarilyo. Isabay mo pa ang patay-sinding ilaw na iba't-iba ang kulay. Mga tawanang ume-echo sa pandinig ng sinuman. Mga taong naghahanap ng panandaliang aliw at saya sa piling ng mga taong ngayon lang nakita, pero animong matagal ng magkakakilala dahil sa sobrang dikit nila sa isa’t-isa.

Ano'ng silbi niyon kung wala ng ama ng kanyang anak? Isinubsob ni Rebecca ang kanyang mukha sa unan. Damn it! Ganito ba talaga ang magmahal? Para lang baliw na iniisip ang pinakamamahal? Is this for real? Tinamaan na nga yata siya kay kupido. Hindi niya akalaing matindi rin pala siyang magmahal. *** "Come on, Zards. Let me help you to ease and to forget the pain, I'm here to give you pleasure," malanding bulong ni Stella sa punong-tenga ni Zards. Inayos pa nito ang suot na mask.

"Hindi mo naman ako kailangang bayaran. Just stay with me and be my sister, okay? 'And I promise you I'll do my best to be your brother not only now, but still forever. 'Let say I am the dust in the wind that is hard to removed. 'Kaya masanay ka na narito ako palagi sa paligid mo. Kahit pa alikabok lang ako sa paningin mo." "Wow! Grabe Bossing talagang maalikabok ka pa rin!" Sabay sabay silang nagtawanan sa sinabi ni Lyn. Lalo na nang mamula pa sa hiya si Dust. Hanggang sa mapuno na lang ng tawanan ang mga sandaling iyon.

Para bang sa bawat araw na lumilipas, ang pagnanasa na muling maging masaya ay parang isang mahirap na pangarap na hindi ko kayang abutin. Ang mga tawa at tawanan ni Frost ang nagbigay liwanag sa dilim ng aking mundo. Napatingin ako sa kanya, at nakita ko ang mga mata niyang puno ng buhay at pag-asa. "Hindi ko kayang magdusa habang siya ay naroroon," ang sabi ko sa aking sarili.