I Stand Corrected 소설 & 이야기

Stay Inis akong lumabas ng office wala akong pakialam sa kanya. Kung sana nag sorry nalamang sya at hindi nya itina taas ang pride nya, hindi na aabot sa ganito. Pwede naman nya sabihing I'm sorry hindi ko sinasadya, hindi kasi kita nakita kaya sana patawarin moko, hindi na mauulit. Pero yung ginawa nya sobrang nakaka insulto namibagay ng pera para pambili ng bagong cellphone ko kuno?

No… @IamNobody

Pero malinaw ang isip ko. Isa na ang pangalan. Isa na ang target. At bukas— Malalaman ko kung hanggang saan umaabot ang galaw niya. Kung gusto niya ng laban… Ibibigay ko. Hindi na ako yung babaeng tinatago. Hindi na ako yung walang alam. I’m the Stabilizer. And if I have to destroy a general to keep the balance— Then I will.

That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh (yeah) That should be me, this is so sad That should be me That should be me (ooh) That should be me, feeling your kiss (feeling your kiss) That should be me, buying you gifts (buying you gifts) This is so wrong I can't go on (I can't go on) 'Til you believe That that should be me That should be me (no) Para akong mawawalan ng hininga dahil sa iyak. Alam kong napansin yun ni manong driver pero hindi n'ya ako inistorbo. Crying silently is like torturing me in h-ll. I saw Sebastian's number flashes on my screen. Hindi ko 'yon sinagot. For the meantime, I want a peace of mind.

Sumambulat iyon sa suot niya. "Shit!" Kumulo ang dugo niya sa galit. "Oh my God! Sorry po, Sir!" Hindi niya tinanggap ang sorry nito. Kahit maraming tao ang nakapaligid at kaharap ang bigating tao ay pinagsalitaan niya ito ng hindi maganda. "Bobo ka talaga! Hindi ba matatapos ang araw na wala kang nagagawang pagkakamali? Hindi ko alam kung paano kita naging secretary. You're disgusting! Get out of my sight, now!"

And I wasn't sure if I deserved that kindness right now. “Gusto lang namin ilagay sa isip mo yung mga bagay na pagkakamali mo para marealize mo 'yang ginagawa mo,” seryosong sambit ni Ida. Hindi siya galit. Hindi rin siya nangaral. She was simply telling me the truth. The kind of truth that hurts because it's true. “We don't tolerate your wrong doings,” dagdag niya habang diretso akong tinitingnan.

Dahan-dahang bumukas ang tinted window. At doon ko siya nakita. Malamig na mga mata. Arroganteng mukha. Yung lalaking sumira ng buhay ko. Si Aaron Standford. Ngumisi siya. Parang demonyong natutuwa sa paghihirap ko. "Looks like you need help, Ms. Tan." Agad uminit ang ulo ko. "Hindi ko kailangan ng tulong mo!" "Really?" tinaas niya ang kilay niya. "But I heard... you're about to lose everything."

i said in serious voice. "i'm sorry Mr.Stanford,please forgive me for my mistake i maid."halos magmaakawa na ang matandang wong. "i don't accept apologies,Mr.Wong you know me ang who i am."i said in a still serious voice. "please Mr.Dashmond Stanford.Kahit lumuhod ako sa harapan mo patawarin mo lang ako at kalimutan na lang ang mga sinabe ko."he said and knelt in front of me.Napailing ako.

i uttered. TO BE CONTINUED

Gutom na gutom na ako. Siya na nag-order at habang hinihintay namin nag cellphone muna kami. May notification na dumating mula sa I* ko. Nagulat ako kasi nakita kong finallow ako ni Bryce. Mahilig ba siya sa I*? Ako kasi minsan lang pag may mood ako. Siyempre follow back din para 'di niya isiping pa famous ako. Ini-stalk ko ang I* niya pero wala siyang post.