Stormed Meaning Novels & Stories

Palibhasa'y walang muwang sa mga nangyayari sa kanyang paligid kaya nagdilim ang paningin ni Storm at nagpanting ang kanyang tenga. Marahas na hinablot niya ang camera ng isang media at galit na sinuntok ang lens nito. Nagimbal ang lahat at halos sabay pa silang napalunok. Wala ni isa sa kanila ang nakaimik lalo na ng humarap sa kanila ang madilim nitong mukha. “Gusto nyo ng impormasyon?” Mapanganib na tanong ni Storm habang patuloy ang pagdaloy ng dugo mula sa kanyang sugatang kamay.

"Kamukha lang pala niya, Mommy." Ngumiti na lang si Storm at nang humarap siya sa kalsada ay grabe ang tindi ng pawis niya. Kahit may aircon sa kotse ay naging tagaktak ang pawis niya. Nanlalamig pa ang buong katawan niya. Natatakot pa naman siyang mabuko, dahil tiyak na magagalit ang babae niyang amo. Nag-umpisa nang mag drive si Storm.

Dumating ang manager ni Storm, may bahagyang paghingal sa pagmamadali, at nagsabing kailangan na nilang umalis. Tumango si Storm at muling humarap sa kanila na bitbit pa rin ang trademark na ngiti. “So? See you around?” Tumayo silang lahat bilang tugon. “Aalis ka na?” tanong ni Nero na bahagyang seryoso ang tinig. “Yup. Got a flight to Singapore,” sagot ni Storm na kaswal at nakangisi. “Don’t miss me too much, brother.” Lumapit si Nero at tinapik ang balikat nito, may halong pag-aalala at utos sa tinig. “Take care. And don’t forget next week.”

"Mommy!" Nilingon ni Valerie ang mangiyak iyak na si Storm habang palapit ito sa kanilang table. Kakatapos lang ng kambal ang maglaro sa park, matapos ay nagutom sila kaya deretso sa malapit na restaurant... Pagkaupong pagkaupo ay gusto raw umihi ni Storm, nag presinta siyang samahan ito pero big boy na daw at kaya na daw nitong mag-isa

Ngayon para akong maiiyak, umiinit ang mga mata ko. 'Wag kang iiyak Aki. Eh, ano ngayon kung hindi ka niya isinayaw.' Lumapit na sa 'kin si Storm at nakangiti siya sa 'kin, pinilit ko na lang din na ngumiti kahit ang totoo ay parang sinasakal ang puso ko ngayon. "Just smile, okay? 'Wag kang malungkot," biglang sabi ni Storm. Nahala niya kaya ako.

Anya ng kanyang tauhan at sabay na yumukod ang mga ito bago tuluyang lumabas ng library. “Do you want to play, huh? then, I will give you a game that you will definitely regret for the rest of your life.” Mapanganib na bulong ni Storm sa hangin bago tinungga ang alak mula sa baso na kanyang hawak.

So broken, so vulnerable, and so weak. "But you know what? The ruthless storm turned out to be an unwilling storm. It was forced to pass through me just to save me... It was a storm with a purpose, a storm that destroyed everything in its path only to rebuild something stronger," she whimpered softly. "That was its intention, but it didn't realize that the woman it was trying to rebuild was too fragile to hold the strength it was trying to offer. It was oblivious that it could only leave behind a broken woman..." Her voice cracked. Her lips were trembling as if she was trying to endure an overwhelming pain inside her. I tried to touch her face but she held my hand and placed it on her chest.