Story About Love Tagalog 소설 & 이야기

Sabi ko na lang. "Ganito na lang, kumain na mona tayo ng almusal para ganahan ka ulit at sumigla ang katawan mo. Sa una lang yan, sa susunod maapreciate na niya ang ginagawa mo kaya huwag mong sukuan. Ganyan na ganyan ako sa lola Amparo mo. Nong una naiinis ako sa lola mo dahil siya yong sunod ng sunod sa akin noon, siya yong nanliligaw sa akin, nagbibigay ng regalo na kung anu-ano. Hanggang sa hindi ko na natiis pa, pinahiya ko siya noon sa maraming tao. Huli ko na ma realize sa aking sarili na gusto ko din pala siya, at hindi lang basta gusto, -ng hindi na siya nagpapansin sa akin. Nagsisi ako noon, sana pala hindi na ako nagpakipot pa. Mas pinahalagahan ko ang ego ko, kaysa sa damdamin ng

dagdag pa nito "Shhh…" Siya naman ang nagpatahan dito. Masakit ang puso niya nang malamang ganito pala ang tingin nito sa kanya. "I’ve been in love with you too for a very long time. Umalis ako sa Baguio dahil narinig ko kayong nag-uusap ni Clark at sinabi mo na hindi mo naman talaga ako gusto," muling tumulo ang luha niya nang bumalik ang sakit sa puso niya mula sa tagpong iyon.

“Hindi mo pa rin ba kwenikwento?” “Pagtatawanan nila ko. Alam kasi nilang saming magkakaibigan, ako ang pinaka-idealistic. Gusto ko kasi iyong love story na parang sa fairy tale. Makikita ko si prince charming. Love at first sight. Tas happy ending.” Huminga siya ng malalim at malungkot na tumingin dito, “Pero sa case nating dalawa, ngayon pa lang alam na nating walang happy ending na mangyayari!” lumagok muli siya ng beer saka may pait sa mga labing nagsalita, “Ang sad naman ‘no?”

Khya, nasolo ko tuloy ang husbii ko. Marami man ang naganap, masakit man o hindi, masaya o malungkot. Lahat nang yan ay kahaharapin nang sino man. They said, 'Love is gambling, there is no assurance of winning'. Well, tama naman. Pag pag-ibig ay sugal, walang kasiguraduhan kung mananalo ka. Manalo o matalo, tanggapin mo. Kasi baka hindi talaga yan ang para sa iyo.

Kabanata 106 “Noong kabataan ko, medyo gaya sa inyo iyong love story ko no’ng mahal ko.” Umawang ang labi ko sa panimulang kuwento ni Aling Maria. “M-Mahal mo?” Nakangiti siyang tumango at saka bumuga ng hangin. “Siya ang dahilan kung bakit naging matandang dalaga na lamang ako. Pinanatili kong sa kanya ang pagmamahal ko kahit kinuha na siya sa akin ng Diyos.”

Celina Ang una ay noong lasing siya. Hindi ko siya pinigilan dahil asawa ko siya at wala naman akong nakikitang mali doon. Bukod pa roon, gusto ko rin siya. Ang amoy ng pabango niya noong gabing iyon, na humalo sa amoy ng alak, ay sobrang nakalalasing at gumising sa pagnanasa ko. Pagkatapos, ang pangalawa. Paano ko nga ba iyon makakalimutan kung nangyari iyon nang mabilis at walang pasabi?

Ngayon naman ay parang kilig na kilig itong malaman ang tungkol sa lovelife ko. “Syempre sa paningin ko siya ang pinakagwapo.” sagot ko naman. Nakita kong biglang pumakla ang mukha nito. “Ibig sabihin panget ang tatay niyan? Love is blind talaga.” anito na mukhang dismayado.

Nakapikit na hindi ko mabasa kung anong nasa isip. " You see, you're so damn beautiful. Kaya nagkakaganyan ang kaibigan namin. Pagpasensyahan mo na. Ngayon lang nailove to. " Sabi pa ni Kheed na nagbigay rason sakin para mapangiti.

salaysay ni Ivana. ["Gano'n ba love? Sige. It's fine. Ang importante ay hindi ako ang topic ng usapan nila. See you later love. Tapusin ko na itong pinapagawa sa akin ni papa. I love you."] "I love you too, love. Ingat ka. Uwi muna ako sa villa namin. See you tonight. Bye." Iniikot ni Ivana ang kaniyang mga mata bago niya pinatay ang tawag. "I'm so sick of these people!"

biro ko habang sinusubuan ko siya ng prutas. “Eh kasi naman, kung makikilala mo si Ate Ingrid, siguradong magiging wild din ang love story niya!” tugon niya at nagtawanan kami. Habang pinagmamasdan ko ang masayang mukha ng asawa ko, may kumirot sa dibdib ko. Hindi ko maialis sa isip ang posibilidad na may gustong manakit sa kanya.