Story In Philippines の小説・ストーリー

"Book a flight ticket in the Philippines." Samantala labis naman ang kasiyahan ni Kevyn nang marinig kay Alejandro na uuwi ito sa Pilipinas. Si Alejandro ay dating nakapangasawa ng Pilipina kung kaya't marunong din itong magtagalog. Mas pinili nitong iwan ang trono sa palasyo para lang sa babaeng minamahal nito.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ang sinabing iyon ni Trevor. Simula noong magkaisip siya ay ito ang unang beses na nagtanong siya tungkol dito. Natahimik ako dahil hindi ko alam ang isasagot. Hindi niya inalis ang mga mata niya sa akin. His eyes were curious and demanding. "Baby, he's in the Philippines," pagtatapat ko kaya nangunot ang noo niya na parang nag-iisip. "Philippines? Buradan uzak mi?" Philppines? Is it far from here?

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Kwento nito kaagad pero pansin ko ang medyo kalungkutan sa maganda nitong mukha. "Oh, then why are you sad? Aren't you happy na makakasama muna ang mom mo?" Kuryusong tanong ko dahil iyon din naman ang naging kwento niya. She told me that her mom is in the Philippines managing their businesses and her dad died a longtime ago. Tanging kasama niya lang rito sa New York ay ang lola raw niya at ang mga yaya

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

Nakadama siya nang panunuyo ang lalamunan kayat inabot niya ang baso ng tubig na nasa tabi ng kape. "Marami na ngayon ang sa kung saan-saang bansa humahanga. At ang bansang gusto nila ang inaalam kung ano ang history." "Habang ang nakaraan ng sarili nating bansang Pilipinas ay nagpag-uusapan lamang dahil kailangan sa paraalan. Pero sa tingin ko ay walang tao ngayong magkukusa na alamin ang kwento ng ating mga ninuno."

Muli akong natawa pero kasabay nun ang pagtulo ng luha sa aking mata. "When we back to the Philippines I thought my life will be destroyed here, because that night when he forced me to have sex with him. Hindi na talaga nagbago ang pananaw ko sa taong iyon. Kaya akala ko muling magpapatuloy ang kababuyan niya once na umuwi kami dito sa pilipinas kaya nga nagtangka akong tumakas." Muli akong natawa.

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

Marami kaming kasambahay, at isa ako sa pinagkakatiwalaan ni Sir Timoteo. Ilang lakad pa bago marating ang mansyon nilang pagkalaki-laki. Kwento sakin ay Isa itong pagmamay-ari ng ina ni Sir Timoteo. Isa sila sa pinaka mayamang mamayan sa Siargao at sa Laguna.