Story In Philippines の小説・ストーリー

Para akong nasa klase at bigla na lang nagtawag ng recitation. “We will make it appear that our wines aren't just a product embedded with stories of hardwork. The wine itself creates stories—stories of love,” saad pa nito at muling napangiti. “Filipinos romanticizes love so much. Pagdating sa usapang pag-ibig, ang mga Pilipino ay interesado. Idadaan natin sa kilig at kuwentong pag-ibig.” Napatango lang naman ako.

At nagsimula na muli siyang magkwento habang nakikinig lamang ako sa kanya ng mabuti. Ayon sa kwento niya, nabili ng ninuno niyang isang Kastilang Gobernador-Heneral ang buong isla. Sapagkat may mabuting puso ito ay nagpasya na sa Marikavan na manirahan kasama ang asawa na kinuha sa Espanya at doon na sila bumuo ng pamilya. Nang dumating ang mga Hapon upang sakupin ang Pilipinas ay nagnobena raw ang kanyang mga ninuno upang hindi matunton ng nga Hapon ang kanilang lugar at hindi sila masakop. Dininig daw ng Diyos ang kanilang mga dasal. Kaya simula noon ay hindi raw pwede na hindi maging Madre o Pari ang kahit isa sa anak sa bawat henerasyon.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon. Muling nagpatuloy sa pagsasalita si Ina, “Parang isang magandang kwento kung iisipin ang naging pamumuhay ng mga Pilipino dati… pero ng dumating ang mga Kastila tuluyang nagbago ang lahat… inangkin nila ang mga lupain dahil doon naging madugo at napuno ng digmaan ang lahat ng kapuluan, pero masyado silang makapangyarihan para talunin… dahan-dahan nilang inubos ang mga lahing may kakayahang mamuno…” naputol ang kwento ni Ina dahil may tanong sa aking isipan na gusto ko ng kasagutan. “Pero paano kung nalaman ng mga Kastila na may natitirang dugong may kakayahang mamuno para makipaglaban sa kanila? Paa

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Tanda iyon ng pagiging miyembro nila ng Wolves Organization. “My wife is from the Philippines kaya impusible na hindi namin alam ang inyong lengwahe. But that is not the main point, gusto kong tanungin kayo kung mayroon bang nangyayaring gulo o pagulo dito ngayon sa Philipines underworld? Kung meron magsalita kayo para masulusyunan agad,”

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.

Paano pa kaya kapag narinig nito ang katotohanan sa ibang tao? She stared into the horizon as she started telling how did it happen. “Five years ago, I came in the Philippines to give into my mother’s request,” she said. “It was to celebrate her fifty-first birthday. I also heard about your proposal, for asking her to marry you. It was the reason why I came home. It was unbelievable for me to know my mother is getting married. Mas nauna pa siyang ikasal sa ‘kin. I thought the man who wanted to marry is only after the money.”

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.