Story In Philippines 소설 & 이야기

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Pero magkaganoon man natuwa siyang nagiging komportable na si Phillian sa kaniya. He told stories about how he started as a fisherman, and how he met the people who were now working for him as they walked on the shore. Marami itong kwento tungkol sa karanasan nito sa laot, na minsan na raw itong napahamak dahil sa bagyo. Na nagkaroon daw ito ng maraming kaibigan, na naging mabuti ang buhay nito kahit wala ang tulong ng pamilya.

Malakas na tili niya mula sa kabilang linya. "Cha," I smiled. After she left the Philippines for Italy, hindi nawala ang communications namin. Sometimes, she'll call me to rant about her experiences there. Like, when she opened a coffee shop. There was a customer daw na nagreklamo kasi amoy pa rin daw ang pintura ng shop niya. E, hindi pa naman daw kasi talaga totally open nagpumilit lang naman daw iyon na bumili.

Muntik ko nang makalimutan ang bagay na iyon. “Sa sobrang yaman niya ay kaya na niyang bilhin ang Pilipinas.” Paunang kwento ni Stacey with action pa. “You know what? I don’t know what’s with his family, but I’m pretty sure there is something wrong with it.” “Bakit?” hindi ko maiwasang magtanong.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

At batid niya na ang makakapagbigay sa kanilang magkapatid ng kaligayahang ito ay ang buong pamilya. “Daddy, aren’t we going to eat?” si Haya na nagtanong sa ama gamit ang malambing na boses. “I want ice cream!” “Me too, Daddy. The Philippines is one of the hot countries.” reklamo pa ni Hunter na lihim na basher ng bansa. “Alright, let’s go to eat the ice cream you two wanted.”

Prenteng-prente siyang nakaupo sa couch habang naglalaro sa cellphone niya at umiinom ng juice. “What! Are you out of your mind? Bakit ako magseselos? Nandidiri ako!” “Joke. Ito naman, masyadong defensive. Saka Lorryce naman, you lived in the U.S for two years, hindi ka pa ba sanay sa gano’n? You see, the liberal society of the west has already influenced the conservative east including the Philippines, helllllooooo…” “Yeah! But can he not keep it in his pants for a while? Sa library talaga? That’s a public place—well, although some really do it in the library,” I shook the thought off my head before getting back to my point.

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

Rain's POV Napapailing na lang ako habang nakatingin sa kaibigan kong matamang nakatitig sa TV dito sa barracks. We're here in Russia, thousands of miles away from the Philippines, pero ang unang ginawa ng loko pagdating namin ay humanap talaga ng paraan para makasagap ng Philippine news channels.