Stranger Tagalog Novels & Stories

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

Inilagay niya ito sa gilid ng tainga niya. "Hi." Ngumiti ako sa kanya nang mapansin niya ako. She looked up to me. I saw a pair of hazel brown eyes that haunted my dreams every night. Umatras siya nang lumakad ako papunta sa kanya. "It's okay. I'm Jacob. Maaari ko bang malaman ang pangalan mo?" I asked and scooped down to her eye level. Umiling ito. "Mommy said never talk to strangers." She softly answered and stepped back again.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Flashback Binigyan nila ng bagong pangalan ang estranghero upang makapagsimula ito ng panibagong buhay. Tinawag nila siyang Anthony. Naging bahagi siya ng kanilang pamilya at namuhay nang payak sa kanilang maliit na bayan. Isang araw, habang nagmamaneho si Anthony pauwi, napansin niyang may babaeng namumulot ng mansanas sa tabi ng kalsada—si Marlene.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Nag-scroll pa ako ng ibang pictures at halos lumuwa ang aking mata nang aksidenting mapindot ang like button. Nag-panic ako dahil gusto kong bawiin ang react na 'yon pero nag-loading bigla ang page, kung minamalas ka nga naman. Paano kung online siya tapos nakita ang notification na may estrangherang nag-like ng larawan niya at isipin niyang ini-stalk ko siya? Well, siguro matatawag nga itong stalking pero ngayon lang naman. Mabuti na lang at bumalik din kaagad ang matinong signal pero may comment na roon at na-mention pa ang pangalan ko.

"H-hindi Naman Tayo nag-uusap talaga kahit dati pa dba?... K-kaya bakit big deal sayo Yung hindi ko pag-kausap s-sayo" Napayuko ako... Yahh..Tama yanna...yan nga Yung gawin mo...ipamukha mo sa sarili mo Kung ano kayo dati..... Stranger.....stranger lang ang kayo sa isat isat... His your kidnapper...and your the victim... Hanggang don lang dapat..... "Hin-di Naman talaga Tayo nag-uusap talaga kahit dati pa dba?..kaya bakit big deal sayo Yung hindi ko pag-kausap s-sayo?"

“Behave Love and don't talk to strangers." “Dios ko Dom, ano ba ang gagawin ko para mag behave ako? Ang alam ko mag o-opera lang naman ako!" “Okay, just don't talk to strangers." Bago pa kumulot ang buhok ko sa baba ay umalis na lang ako. Nakaka stress talaga si Dominick parang bata lang. Strangers lahat ang mga taong nakakasalamuha ko ultimo mga kasamahan ko sa operasyon so hindi ko sila kikibu-in? Ano sign language lang ang peg? Nakaka buwesit talaga!

Lupaypay siyang napasandal sa balikat ng estranghero at pati mga mata niya ay pumiyok na rin sa matinding pagod. "Are you alright babe?, we are not done yet, we are just starting, hey?" untag sa kanya ng estrangherong lalake na parehas niya rin na pawisan at hinahabol ang hininga. "Mmmmmm... gus-to ko ng ma-tu-log... mmmmm ," ang huli niyang nasabi at bigla na lang nawalan na ng ulirat sa balikat nito, patang-pata ang katawang lupa niya sa kakaibang langit na ipinadama sa kanya ni Mr. Stranger.

Kakaiba ang sensasyong dulot sa akin ng dila niyang humahagod sa leeg ko at nakuha ko pang itingala ang ulo ko para mas mabigyan siya ng laya sa ginagawa niya. Naalala ko nang gawin ito sa akin ni Perry pero bigla ko siyang naitulak dahil ayaw kong magtuloy-tuloy ‘yun. Hindi pa ako handa. Pero heto ako ngayon, dinadama ang halik ng isang estranghero. Bigla akong natauhan. Hindi ito pwede. Kahit lasing ako at nalalasing ako sa halik niya, nasa tamang wisyo pa rin ako para tanggihan siya.