Stranger Tagalog Novels & Stories

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Hindi ko alam kung saan nanggaling ang kumurot sa dibdib ko. Strangers? Talaga? Bahagya akong napangiti. Yung tipong hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis. "Oh?" Mahinahon kong sabi. "I guess..." Huminga muna ako bago ipinagpatuloy. "...we are strangers." Unti-unti siyang napatingin sa akin. Diretso at tahimik. Hindi ko mabasa ang nasa likod ng malamig niyang mga mata. Hindi rin ako umiwas.

Napapikit ako nang mariin bago tuluyang umamin. “I had a one-night stand with a stranger.” “What?!” halos mapasigaw siya sa gulat habang napapatakip ng bibig. “Sorry…” mahina ko na lang na saad. “Teka! Teka lang!” natataranta niyang sambit. “Sino ang ama? May connection pa ba kayo? Are you planning to tell him?” Bigla siyang natigilan. “Teka…” kunot-noo niyang saad. “Paano mo sasabihin sa stranger eh hindi mo nga kilala?”

sabi ko, na naglakad subalit muli lang siyang humarang. "Hey, I'm talking to you, can you just give me your name?" naging seryoso ang mukha niya. "I don't talk to strangers, sorry," sagot ko, nakita ko ang pagtaas ng isang kilay niya. "Don't you know me? Really? I'm not a stranger to anyone here. I'm Martin, the next heir of Suarez group," sabi niya, "Baka hindi mo alam kaya kong bayaran ang isang gabi mo."

Ang gandang bata nasaan kaya ang sundo nito. "Hello pretty. Next time, don't do this again, okay? Risky magtiwala sa stranger," naaliw kong sabi rito. Ngumiti ito at tumango. "Okay po. My name is Queendra Rosales. Hehehe hindi na po tayo ngayon stranger," saad nito malakas kong kinahalakhak. "Witty! Okay, sasabihin ko na rin ang name ko. My name is Yurich Martinez," wika ko natawa pa ako dahil nilahad nito ang kamay niya para magpakilala sa akin.

Ferrell patungo sa isang mesa. Ganito ba talaga ang party ng mga mayayaman? Walang upuan? “Don't let a stranger touch you,” malamig nitong ani na ipinagtaka ko. “Hindi naman stranger si Damien, ah,” sagot ko. Nangunot ang noo nito at dumapo sa 'kin ang malamig nitong tingin. “And you're calling him with his first name. While you're calling me Mr. Ferrell.”

Nais bang mamatay ang tao? Sinubukan niyang tanggalin ang mga kamay sa pagkakahawak ng estranghero ngunit napakalakas ng pagkakahawak ng estranghero. "I don't know who you are but I suggest you unhand me this instant. Kung hindi, hindi ito magiging maganda para sa iyo." Galit na sabi ng binata.

Habang naka upo si Cidny sa bench may lumapit dito at umupo sa tabi nya, "Hello Baby." “Tita Ninang..... "Uuwi kana ba??" "Opo, hinihintay ko si Yaya.” "Ganun ba, tara ako na mag hahatid sayo." “No, sabi kasi ni Mommy wag daw po ako aalis dito at sasama sa stranger. Kay yaya lang ako sasama." "But I'm not a stranger naman diba? I'm your ninang.”

"Why would I give my name to you? You are still a stranger." "Wow, naisip mo pa pala iyon. You know that I am stranger pero nagpumilit ka pa ring sumama sa akin. Tapos ngayon parang ayaw mo pang umuwi. Nakikain kana rin, paano pala kung may lason ang kinain mo kanina?" Masyado itong focus sa disney movie na pinanunood nito. "You are stranger but you don't look a criminal." "Dapat ba akong mag-thank you sa sinabi mo?" sarcastic na tanong ko.

"Dahil sa nakikitang iyon ni carmela ay agad siyang nagpunta roon upang kunin ang anak. "Charlez Dre! Lets go! Ang tawag ni carmela sa kanyang anak. "Mommy' ang patakbo niyang sabi. "Sino yung mga kausap mo anak? Stranger' papa siya ni sharre ,kaklase ko po mommy. Talaga? Wala bang sinabi sayo yung 'stranger na bad words or something? No, Mommy! Good baby, Lets go baka hinihintay na tayo ni Mamo.