Strong Mother Quotes の小説・ストーリー

“Mommy… natatakot ako…” “Alam ko yun, anak…” mahina kong sabi. “Pero ikaw lang ang makakatulong sa atin ngayon. Hindi ba’t strong ka? Brave ka rin, alam ko yun, Sevi, kasi ikaw ang superhero ko.” Huminga siya nang malalim. Parang pinipilit maging matapang. Tumango. “I’ll come back, Mommy.” “Mag-iingat ka, please.”

Malambing na usal nito. "Hindi mo rin ba iiwan si mommy anak? Hindi mo rin ba ako sasaktan?" Tanong niya sa bata. Nginitian siya nito ng ubod ng tamis at tumango. "No and never mommy. All I want is for you to be strong. I am always at your side." Anito at muli silang nagyakapan na puno ng pagmamahal.

“I just want to make up for a lot of things.” Nang nasa kotse na kami, nagsimula siyang magkwento tungkol kay Mommy. Napatingin ako sa kalsada habang nagmamaneho, tahimik lang na nakikinig. “You know… your mom was a strong woman,” panimula niya. “Hindi mo man nakita nang lumaki ka, pero she was warm. She always wanted to protect you.” Hindi ako umimik, pero alam kong nakangiti siya sa likod.

"Forgive and forget, I mean." What is he saying? Hindi ko pa napapatawad ang Daddy niya at mas lalong hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa ng Daddy niya sa akin. "Why are you asking such thing?" tanong ko naman. "It says the first to forgive is the strongest, and the first to forget is the happiest." He shrugged. "Just wondering if I can also apply that meaningful quote." sagot niya at nagpunta sa pwesto niya. Sa tabi ni Artemis pero medyo malayo.

Tumango agad ito at masayang tumawa, “I like that po. Pag wala po akong Papa di ako kakasali kasi di ako kaya ni Mama buhat.” “Who says? Mama is a very strong woman. She's not As tall and big as me but she is strong inside. You better be like her when you grow up,” aniya rito. Habang nakatingin siya sa mukha nito ay iniisip niya kung paano niya sasabihin ang salitang ‘patawad’ kung siya man ang nagpumilit na gumamit kay Odette ng gabing iyon, o isa siya.

Ako man, hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin para maibsan ang lungkot niya. Ngumiti si Mama ng bahagya. "You’re a strong man, Adrian. Hindi madali ang lumaki nang walang ina." Nag-angat siya ng tingin at ngumiti rin, kahit halatang pilit. "Thank you po. I guess, nasanay na rin ako. And maybe… kaya ko rin mas pinapahalagahan ang mga taong nakakasama ko ngayon." Ramdam ko ang bigat ng mga salitang iyon. Parang tumagos sa akin, lalo na nang saglit siyang lumingon at dumako ang mga mata niya sa akin.

He looked at me. "No, don't say that." He caressed my tummy. "When this one is born, I will not be the only one who will prove to you that you are relevant in this world, Jothea. You are not a mistake. You would be the mother of men who would be the line of gentlemen who respect and treat women just like I treat you. If our parents failed to be parents to us, then at least we shouldn't be like them, right?"

maarteng sabi ni Kriza. Kahit wala siyang ano man na hawak na bagay hindi kayang pantayan ng mga babaeng ito ang kanyang lakas. Kahit sino alam na nagiging mas malakas ang isang ina para sa kanyang anak. Mula nang siya ay nanganak at naging ina, hindi na siya ang mahina at hinahayaan na masaktan ang sarili. Bukod pa rito matagal na siyang naninirahan sa kabundukan, kumukuha ng mga halamang gamot at nagpuputol ng kahoy araw-araw, kaya mas matatag at malakas ang kanyang pangangatawan at hindi magpapatalo.

Sabi sa akin ng taong nakayuko sa akin ngayon at nakahawak sa magkabila kong balikat para pahintuin ako sa paglalakad. “H-How can I do that?”. Naguguluhang tanong ko dito na may kasama nang inis sa aking boses. “You can! Because you’re her mother. You have to be strong for her.” Sabi nito sa nakakaunawang boses. “S-Salama... I mean, t-thank you.” Para akong biglang nahimasmasan sa sinabi nito ngunit agad din na naunahan ang traydor kong mga luha na lumabas mula sa aking mga mata.

“I can see it in your eyes. You are glowing, Ma'am Ceila. Hindi lang dahil sa pregnancy, kundi dahil sa pagmamahal na natagpuan mo. I am truly happy for you. And I am sure, magiging mabuting asawa at ina ka.” Napahawak ako sa dibdib ko, ramdam ko ang init ng kanyang mga salita. “Thank you, Ma’am. Hearing that from you gives me strength. Sa totoo lang, ang dami ko ring kinatatakutan. Lalo na ngayon, malapit na akong manganak. Malayo siya, and there are so many dangers around us… but I am trying to be strong.” Inabot ni Ma’am Vallez ang kamay ko at marahang pinisil iyon. “Strength is not about not being afraid, Ma'am Ceila. Strength is choosing to stand even when you are afraid. Tandaan mo yan