Student In Tagalog Word Novels & Stories

“Honest question. Bakit hold and cold ka?” Mahina siyang tumawa. “What are you talking about? I'm always hot, Ninety Nine, you know that.” Hindi naman iyon ang tinutukoy ko. I was talking about his behavior towards me. Narinig ko pa sa mga estudyante na ang ganitong bagay daw ay tinatawag na mixed signals. Nagbibigay ng ibang pakiramdam sa’yo pero mukhang iba naman ang ibig sabihin nito.

Pero kapag sa ibang tao na para akong pipe na walang salitang lumalabas sa aking bibig. "Can we know kung saan---" sabi ko, "In english, please." "Can we know...ahmm where is the...the ano ahmm the ano ba tawag doon?" sabay tingin ko kay Niccolo. "Thesis." sagot niya sa akin. "Ahh, thesis. Can we know where is the thesis? We need it for reference...ahhmm where ano kasi where fourth year I.T students po." "Fourth year student yet you can't even talk in straight English...what a shame."

Isinarado na ang pinto bago ko pa iyon marinig. *** "GUYS, wala na siyang malay!" Nakatulala ako habang pinagkakaguluhan ng mga estudyante si Danica. "Hoy, gumising ka. Uy . . ." Tinapik ng kaklase namin ang pisngi nito. Nanginginig ako sa nakikita ko. Napalakas ako ng suntok sa mukha niya pero hindi ko naman alam na hahantong sa ganito.

Marami na pala akong walang alam, nakapokus lamang ako sa aking pag-aaral. Ni hindi ko man lamang nakikita na marami na palang tao ang nahihirapan, sinasaktan at pinapahiya dahil sa estado, mukha, kaanyuan ng kanilang katawan at maging kung ano lamang ba ang kaya nila. 'Nakakaawa man, pero iyon ang katotohanan' "Zack" isang tawag sa ngalan ko. Nasa direksyon ito pakanan, nakatingin sa akin nang nagtataka.

"Talaga?" "Ay oho. Napakaswerte ko nga at mukhang magaling kayong magturo. Kaya medyo curious laang ako kung ano ang pakiramdam na maangkin ng isang katulad niyo." Ngumiti siya nang malaki. Mukhang gumagana ang pambobola ko. "Batangueña ka ba?" "Ay oho. Taga-Batangas ho ako. Alam n'yo naman doon sa amin, mahigpit ang mga matatanda. Kaya ito, bente anyos na ako pero wala pa ring nagiging boyfriend."

kundi dahil marunong na pala siyang magtagalog ngayon, ngunit medyo slang pa rin naman ang pagkakabigkas niya ng mga salita. "Wait... you know how to speak tagalog?" Gulat na tanong ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "Yes. My Filipino boyfriend is teaching me how to speak tagalog." Sabi niya na mas ikinagulat ko. Wow! Ang sabi niya pa sa akin no'n ay ayaw niya sa pinoy, tapos sa pinoy naman pala siya bumagsak ngayon HAHAHAHA kinain niya lang din ang sinabi niya.

Nanay: Osge anak, unang araw mopaman din. Ive: Mama alis napo ako. Nanay: mag ingat ka anak. Iloveyou Ive: Iloveyoutoo mama. Babye po. Pagkadating sa skwelahan ay may mga nagtitilian na mga studyante. Students : ahhhhh allennnnn. Student 1: Allen marry me pleaseeee Student 2: Allen be my man, omg ang pogi moooo. Lahat ng studyante ay nagtitilian habang si ive ay daredaretso lang ang paglalakad.

" At kumindat na naman ito. Sa inis niya'y piningot niya ang tagiliran nito. "Ouch,ow!" Aniya at ngumiti ng pagka tamis-tamis sa kaniya.. Baliw na ata to.. "Incase you don't know my body isn't for free. You have to pay for it big time or else." "Or else what?" Kuryoso niyang tanong. "See those students?" Tukoy nito sa mga babaeng kanina pa pala nakatingin sa gawi nila. At ang sasama ng tingin nila. Shit! Nagkamali yata siya ng binangga.

“Mexico is your second name. It’s actually part of your name.” “H-hindi tayo c-close para... para tawagin mo ako sa second name ko! Tse! D’yan ka na nga!” naiinis kong sabi saka siya iniwanan. “Ya!” Hey! sigaw niya pero hindi ko na siya pinansin pa. “Anong klaseng close pa ang gusto mo, ha? Hey, midget! Sandali lang, Mexico!” Nang makarating kami sa classroom ay agad kong inilabas iyong worksheet ko saka nag-focus sa pagsasagot. Ngunit mukhang hindi yata maayos ang takbo ng aking utak ngayon.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”