Student In Tagalog Word นิยาย & เรื่องราว

“Good, I’m trusting your words,” “Okay, class, we have a new student,” tawag atensyon ng professor sa atensyon ng mga estudyante, “Introduce yourself, Ms.” Tumango ako at ngumiti, “Uh, Naya Feliciano, Naya na lang,” iyon lang ang nasabi ko, dahil hindi ko alam kung ano pa ang pwedeng sabihin.

Taga-compute lang kami, ano. “Good morning, mga kids.” Pagbati ko sa kanila habang naglalakad papuntang teachers table sa harapan. “I’am teacher Luke, your teacher in english class, and your adviser..” “Good morning, teacher Luke. It was nice to meet you!” Sabay-sabay na pagbati sa akin ng mga estudyante ko, nang sila ay tumayo sa kani-kanilang upuan.

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

Ang arte ng tagalog nito. Napabuga na lang ako ng hangin sa ilong ko saka inilingan siya at tinanggal ang paningin sa kaniya saka tumitig sa harap kung saan kami tatakbo. Malaki ang field ng FIU, maari mo itong ikumpara sa mga unibersidad sa ibang bansa. Marami ring estudyante ang nakakalat at nakaupo sa bawat linya ng upuan na nag-checheer sa bawat representative ng department nila.

Mabuti na lang talaga at nakapunta kaagad kami sa Safe Zone. “Talaga? Mukha kasing masungit eh.” Sabi ko bago uminom ng buko juice. First Day of School ngayon. Medyo nakaahon na kasi ang mundo pagkalipas ng dalawang taon. Finally, medyo nakaka-adjust na kami. Scholar silang lahat—i mean, sina Klarence, Zach, Bella, Lukas, Dan,Aiden at Caleb. Pati na din si Fiona na girlfriend ni Aiden.

“Seriously. I am not lying to you. There are really not any excellent or outstanding students in my class. Moreover, there are no students who are as rich and low-key as you are either. However, there are a few students who are poor and one student who is particularly poor in my class! Hahaha…” “Seryoso. Hindi ako nagsisinungaling sayo. Wala talang magaling o mahusay na studyante sa klase ko. Bukod pa dito, wala akong studyante na kasing yaman at kasing mapakumbaba katulad mo. Pero meron ilang studyante na mahihirap at isang studyante na sobrang mahirap sa klase ko! Hahaha…” “Ul*l ka!” Gusto na talaga siyang murahin ni Gerald. Ang tinutukoy niyang sobrang mahirap na studyante ay sa malamang

Nothing can break our bond. NASA KALAGITNAAN na ng diskusiyon si Ma’am Liyana, guro namin sa Reading and Writing Skills, nang biglang may isang estudyante ang kumatok sa pinto. Kung hindi ako nagkakamali, Shakira ang pangalan niya. Ang presidente ng SSG dito sa University at kasama rin sa Royal Ten. Napatingin naman ako sa screen ng aking cellphone. Malapit na palang mag-alas-nuwebe ng umaga. Alam ko na ang sasabihin nito.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

hugot muli nito. "Sa akin mo ba sinasabi yan kuya o sa sarili mo?" Mataray nitong sagot ng studante at nilahad ang ID. "Sayo iha. Iniwan ka na kasi ng mga kaibigan mo." turo nito sa mga kasama niya. Malakas na napasinghal ito at sinamaan ng tingin ang guard ngunit malawak na ngiti lang ang binigay nito sakanya.

banat ni nicole "ganon naman dapat diba? nag mahal lang naman ako walang masama dun ako yung sinaktan hindi na man worth it na saktan ako ng ganito" saad nito at sa point nato tama si venice na hindi masamang mag mahal ang masama lang ay sumobra ito sa limitations na pati ang pag aaral niya ay naapektohan na "tama kanga naman sobrang proud kami dahil may kaibigan kaming tanga sa pag ibig pero di tanga sa pag aaral" saad naman ni nicole