Novel & Cerita Suicide Quotes Tagalog

Halos sumabog ang kaniyang ulo sa pagkapahiya nang mapansing wala siyang dalang kahit ano kundi ang sarili. 'Luke, what were you thinking!' saway niya sa sarili. Umakyat ang dugo sa kaniyang mukha at ayaw na yatang umalis pa roon. Sigurado siyang nagmumukha ng kamatis sa pula ang kaniyang balat. 'Pwede pa akong mag-back out.'

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.

The Proposal Bakit pag masaya ka, mabilis din binabawi? Mas masakit at mas malalim ang kirot. Kung pwede lang sa bawat pag pikit ko ay mawala ng lahat nang problema ko ay gagawin ko. Kung pwede ko lang ibalik yung mga panahon na hindi ko nalang sana siya nakilala, hindi ko nalang sana siya minahal. Pero alam kong hindi ko na maibabalik pa and dati, dahil nandito na ako nag bunga na at niyayakap ang katotohanan kahit masakit.

Hindi ganoon Ang ibig Kong sabihin dahil siya Ang nawalan Hindi Ikaw? Dahil tutuusin masuwerte Ang lalaking mamahalin ka Hindi ka deserve ni Kiel. Huwag na natin siyang pag usapan beshe dahil matagal ko nang kinalimutan si Kiel. Masaya na akong kasama si Abe... At si Abe lang Ang buhay ko. Sige na nga kumain na Tayo at sige beshe turuan mo akong magluto kapag may Oras Tayo.

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

["Anong No? Pupunta ako diyan. Nag alala ako sa'yo." "You don't need to go here." ["Tssk! Fine! Pero mangako ka na hindi na mauulit yan! You take care there, okay? Hindi ka dapat nagpapaapi."] Napangiti na lang ako. Hmm! He's the best kuya ever! "Yeah! Yeah! I'm fine now" ["You should be. You made me worried."] "I'm already conscious, so stop worrying, okay?" ["I can't prevent myself from getting wo------"]

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

12 YEARS AGO . . . Morte's Family "Pakiusap Mia, ilayo mo na ang anak natin dito at itago mo siya sa pinakaligtas na lugar." Sambit ni Isiah sa kanyang asawa habang unti-onti na nitong nararamdaman ang panghihina ng kanyang katawan, ni hindi na rin nito magawang makapagsalita pa ng maayos dahil sa iniindang hindi mabilang na tama ng bala mula sa kanyang nanghihinang katawan.

“Asahan ko tay na gagaling pa kayo ha. Wag na wag kayong susuko. Ihahatid niyo pa ako sa altar at yun ang tunay ko ngang kasal, sa taong mahal ko.” @Death Wish