Sumasakit Ang Ulo Novels & Stories

Yup habang marahang tinapik siya, pinanginginig ang balikat. "Bumalik ka sa akin—nandito ka sa ospital. Imulat mo ang iyong mga mata." Umungol si Asbie, dahan-dahang dumilat ang kanyang mga mata, mapula ang mukha. "M-Masakit...ang ulo ko," mahina niyang wika, habang hawak pa rin ang sentido. "Ayos lang," malumanay na sagot ni Dr. Yup, batid ang matinding epekto ng proseso.

-wish11:11- Marahan akong nagmulat ng mata at narakaramdam ng pananakit ng ulo. Tila ang bigat ng katawan ko na kahit igalaw ang kamay ko ay 'di ko magawa. Napatitig ako sa puting kisame at 'di naiwasang 'di mapangiwi ng sumakit ulit ang ulo ko. Ameee, ano bang kasalanan ko para mangyari 'to? Sunod-sunod na ang 'di magandang nangyayari sa akin, ah.

Pinulot ko iyong kutsara sa ibaba at nang mag-angat ako ng tingin ay nagtama ang paningin namin. He was about to go down and stopped midways. The long strand of hair on his forehead made it hard for me to read the expression he has in his eyes. Tanging pag-awang lang ng bibig niya ang palatandaan ng kaniyang gulat. Napatalon din ako sa bigla at tumama ang ulo sa kaniyang baba. Rinig ang malakas na tunog mula roon, ganoong klaseng sakit din ang naramdaman ko sa ulo. I immediately get away from him to sober my throbbing head.

Nagkatinginan na naman ang dalawa bago ulit sa akin. "W-what happened last night?" Khiel ask at biglang nag iwas ng tingin sakin. "I'll tell about it later. Dalawa ang cr dito. There's one near the kitchen and the other is inside my room. Now, go!" I utter with authority and they both move to where they seated. Nag unahan pa ang dalawa sa kung saan sila mag ccr kaya lalong sumakit ang ulo ko. Habang inaantay sila ay nagluto ako ng soup para pampatanggal ng hangover then I nag ready na din ako ng dalawang biogesic sa lamesa para pang tanggal sakit ng ulo.

Ang isang kamay kong nakahawak sa ulo ko ay nauwi sa dalawang kamay. "Elie? Are you alright?" Tanong ni Mr. Willis. Umiling ako. Mas lalo pang nanakit ang ulo ko at may naririnig akong mga boses na hindi ko alam kung saan galing at kung kanino ang mga boses. Hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nila dahil sabay sabay sila. "Tama na! Tumahimik kayo!" Napasigaw ako dahil naririndi ako sa mga boses nila idagdag pa ang pananakit ng ulo ko.

binulong nito ang huling parte pero rinig ko parin dahil malapit lang kami. Wow. Ako pa ang maarte ngayon eh kung sapakin kaya kita ng makita mong sino ang maarte. My accumulated stress and pressure from earlier are now reaching it’s end, kung hindi ko ito mailalabas baka mabaliw ako. Hindi ko napigilan ang aking sarili,my hand subconsciouslylifted at dumapo ito sa likod ng kanyang ulo. "Aray! Ano ba!? Asong tae ang sakit non!?" exaggerated na pag-aray nito habang hawak ang kanyang ulo gamit ang libreng kamay nito.

Akmang babangon na sana ako nang bigla akong mapaigik sa sakit sa bandang ulo ko nang napabalik ako sa higa pero hindi ko alam kung anong pwersa ang nangyari nang hilahin ang ulo ko pabalik at imbes na sa malambot na unan tatama ang ulo ko ay sa headboard ng kama tumama ito. "Aray! Gag* ang sakit!" Nasabi ko nalang habang sapo ang ulo. "T*ngina! Kapag minamalas ka nga naman!" nabulalas ko sa sobrang sakit at galit sa tinamaan ng ulo ko.

Buti at nagbalik ang heartbeat niya! "Pero, maraming kailangang operahan sa kanya. May bali ang kanan niyang paa, pati na rin ang kaliwa niyang kamay. Marami rin siyang sugat na natamo. Nalagyan ng bubog ang mukha niya, mabuti at ang talukap lang ng mga mata niya ang may bubog at hindi ganun malalim ang pagkakabaon ng bubog. Kaya hindi siya mabubulag. Mayroon ding Major head injury, dahil ito sa pagkakabagok ng malakas ng ulo niya napasama pa nito ng ang ilang beses na pagbaligtad/paggulong ng kotse niya. Pero nabigyan na namin lahat, ng first aid. Pero, maaari siyang magkaroon ng amnesia, at maaari rin siyang sumailalim sa comatose" Nagpaulit-ulit sa pandinig ko ang huling pangungusap ng do

Napadaing ako habang kusot-kusot ang mga mata. What happened? Nagising lang ako lalo nang biglang tumagilid ulit ang puwesto ko dahilan upang bumangga ang ulo ko sa kama. I was about to stand when the floor suddenly shakes. Hindi nagtagal ay lumakas ang paggalaw ng sahig hanggang sa tumilapon ang katawan ko sa ilalim ng kama. Mabilis akong kumapit sa stand ng kama nang gumalaw ulit ang sahig.

Reklamo ni lola na ikinabungisngis ko dahil nagkamot pa ito ng ulo. "Halika na nga, tawa-tawa ka pa riyan!" Natatawa naman akong sumunod. -- "Ay nako apo. Ang tuhod ko naman." Saad ni lola na nasasaktan. Tama nga si lolo, may arthritis nga siya. Kaso ilang minuto palang kaming nag-iikot....