Romans & histoires Sumasakit Ang Ulo

Umaagos ang dugo mula sa ulo ni Gaia kung saan ito nauntog sa kahoy na may lumang lansang. "Argh! Ah my head!" hindi niya nakaya at napasigaw dahil sa sobrang sakit na kanyang naramdaman sa likod ng kanyang ulo. "Tutolungan na kita" the gentle voice that carried creeps said behind her back. Ngayon lang niya napagtanto na, natuntonan na siya ni Ayarra, her back stiffened, the hands that was holding her head trembled with fright, ang mukha niyang napakaputi na dahil sa takot.

KINABUKASAN ay parang binibiyak ang aking ulo dahil sa sobrang sakit. Palibhasa ay umaga na rin kami natapos sa pag-iinuman kaya't hindi pa ako gaanong nahimasmasan. Pakiramdam ko nga ay lasing pa ako eh. Tinatamad na bumangon ako matapos kong masulyapan ang wall clock. Patakbong tinungo ko ang banyo at dali-dali akong naligo.

sabi niya saka niya ito tinalikuran. “May sakit ako.” Bigla siyang napahinto sa sinabi nito. “I have this kind of Neurodegenerative disease. S-Sakit siya sa utak. N-Nalaman ko lang ito nang madalas na sinusumpong ako ng matinding sakit ng ulo ko. We thought na isang simpleng sakit lang ito. K-Kung maalala mo lang sana noon na madalas akong sinusumpong ng migraine ko. Akala ko simpleng sakit lang siya kaya hinayaan ko. I thought mawawala lang siya sa iniinom ko na gamot. I thought hindi malubha ang sakit na ’yon na tumama sa akin.” He frowned and turned his head on her.

Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang palad kaya pakiramdam ko ay ligtas ako kapag kasama siya. Natapos ang buong araw ko na masaya at puno ng kilig. Kinabukasan hindi agad ako nakabangon dahil sa masamang pakiramdam na nararamdaman ko. Pagbangon ko mula sa higaan ay biglang sumakit ang ulo ko na parang pinukpok ng martilyo. Pinilit ko tumayo ngunit nawalan ako ng balanse. Sa pagbaksak ng aking kawatan sa sahig ang pagbukas din ng pinto ng kwarto ko.

He's kinda cute! "W-wala," sagot niya. Tumango ito at nagpaalam na may kukunin sa baba. Siya naman ay muling nahiga dahil parang pinipiga at pinipilipit ang ulo niya sa sakit. "Fvck hangover!"

Habang tumatakbo ako ay ramdam ko ang labis na pagkahilo at sakit ng aking ulo. Hindi ko alam kung saang parte na ba ako ng club napunta. Ang tanging alam ko lamang ay nasa madilim na parte na ako malayo sa kaninang kinalalagyan ko, ngunit kita ko pa rin ang masakit sa matang mga ilaw na lalong nagpapalala sa hilong aking nararamdaman.

lumabas ako ng kubo para maglakadlakad Maya maya lang ay nagpunta ako sa tabi ng puno kung san ako tumambay nung una pinagmasdan ko nmn ang chocolate hill ang saral tlga sa pakiramdam na ganto lang ang saya ang linis ng utak walang ibang iniisil yung tipong parang normal na bata na walang ibang pinoproblema.Pero hindi ko naranasan yun nung bata ako.Dalamhati at paghihirap ang lagi kong nararamdaman at ang laman ng pusot utak ko ay galit.Galit na hinding hindi na mawawala.Sakit den ang unang naramdaman ko nang akoy namulat sa mundong napaka daya. Hindi ko na malayang may tumulo ng tubig mula sa mata ko.tubig na ang kahulugan ay sakit at dalamhati.Agad ko iyong pinunasan..tumayo ako at tumakbo

Parang 'yung presence niya enough na para hindi ako mataranta. Bandang alas-siyete, nagsimula ng sumakit ang ulo ko na napansin naman agad niya. “You okay?” “Mhm.” “You’re lying.” Napabuntong-hininga ako. “Konting headache lang.” Hindi na siya nagsalita. Tumayo lang siya para kumuha ng tubig at pagkain. Pagbalik niya, may sandwich at bottled water na siyang dala.

Bayrus Nagsimula ang lahat ng makaramdam ako ng pangangati sa aking lalamunan at mawalan ako ng panlasa sa aking mga kinakain, nasundan ito ng pagtaas ng aking temperatura pagkalipas ng ilang araw at nang sumailalim ako sa isang pagsusuri nang pagpahid sa aking lalamunan at looban ng gilagid mula sa ilong, ilang araw ay nagpositibo ako sa isang nakamamatay na sakit mula sa isang uri ng BAYRUS. Naalimpungatan ako at ramdam ang hirap ng aking paghinga habang nakakabit sa aking bibig ang isang suwero, nakikita ko bahagya ang hamog na nililikha ng hangin mula rito na bumubuo sa harapan ng aking mga mata. Ramdam ko sa aking katawan ang sakit at kirot na madalas kong idaing, maging ang aking ubon

Nangunot ang noo niya ng may mapansin sa ulo ko. "Kumusta na ang sugat mo sa ulo?" Bigla ay tanong niya at naramdaman ko ang paghawak niya sa ulo ko kung nasaan nakalagay ang bandage. "Does it hurt? Ano ang sabi ng doctor?" Umiling ako. "Hindi na. Okay na ako, Khael." I looked up and smiled at him. "You know ... marami akong ikukuwento sayo. Baka pa magulat ka kapag nalaman mo." Ngumisi ako.