Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Nakapikit si Alexa at napabuga ng hangin, paulit-ulit niyang tinutuktok ang nakakuyom na kamay sa ibabaw ng kahoy na mesa. "Panaginip lang ito, yes, nanaginip lang ako. Siguro napuruhan ang ulo ko kaya nag-collapse ako. Ito na, ito na ang resulta," tatangu-tango niyang bulong sa sarili. Mas lalo lang sasakit ang ulo niya kung pipilitin niyang labanan ang galaw ng utak. "Ano na naman iyang pinagsasasabi mo, Señorita? Kanina pa ninyo ginagawa ang ganyan. Huwag mong sabihing nasisiraan ka na talaga ng bait," si Sofia.

\ Readying myself I jumped and let my body fall like a missile. *** Painful! How painful! My head hurts so badly! Ang isang matingkad at nakasisilaw na daigdig ng panaginip na puno ng mga bulungan ay agad na nabasag. Nakaramdam ako ng abnormal na pananakit ng ulo ko na para bang may walang awa na humampas sa akin ng poste ng paulit-ulit. Hindi, ito ay mas katulad ng isang matulis na bagay na tinusok mismo sa aking mga templo na sinundan ng isang twist!

Aradhiya's p.o.v I wake up from my sleep with a slight pain in my head. I can not even open my eyes. Everything is feeling dark. I felt like I am lying on any kind of floor with small pebbles which are poking my back and I am feeling pain in my back.

Bakit ang sakit ng ulo ko? Dahandahan akong bumangon habang hinihilot ang aking sentido. "Ayos ka lang?" tanong ni Mama kaya tumango ako. "Masakit lang po ang ulo ko,” mahina kong sabi. "Naku. Baka dahil lagi ka na lang puyat kaya masakit ang ulo mo. Mabuti pa huwag ka nang pumasok— "Hindi po puwede. Kaya ko naman pong pumasok. Ililigo ko lang 'to tapos ayos na ako."

sabi niya saka niya ito tinalikuran. “May sakit ako.” Bigla siyang napahinto sa sinabi nito. “I have this kind of Neurodegenerative disease. S-Sakit siya sa utak. N-Nalaman ko lang ito nang madalas na sinusumpong ako ng matinding sakit ng ulo ko. We thought na isang simpleng sakit lang ito. K-Kung maalala mo lang sana noon na madalas akong sinusumpong ng migraine ko. Akala ko simpleng sakit lang siya kaya hinayaan ko. I thought mawawala lang siya sa iniinom ko na gamot. I thought hindi malubha ang sakit na ’yon na tumama sa akin.” He frowned and turned his head on her.

Yup habang marahang tinapik siya, pinanginginig ang balikat. "Bumalik ka sa akin—nandito ka sa ospital. Imulat mo ang iyong mga mata." Umungol si Asbie, dahan-dahang dumilat ang kanyang mga mata, mapula ang mukha. "M-Masakit...ang ulo ko," mahina niyang wika, habang hawak pa rin ang sentido. "Ayos lang," malumanay na sagot ni Dr. Yup, batid ang matinding epekto ng proseso.

Patuloy lamang sa pagglaw ang buong kwarto habang ako ay kumakapit ng mahigpit sa stand ng bed. Hindi ko na nabilang kung ilang oras akong nagtagal sa ilalim ng kama bago huminto ang paggalaw ng buong kwarto. I was panting while controlling myself not to panic. Biglaan ang nangyari at hindi agad ako nakaadapt. I can feel my back aching and my nose is bleeding. Sino bang hindi magkakanosebleed e ilang beses nabagok ang ulo ko? Hindi ako nakapag prepare.

It’s a fact I know but for the life of me hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Hello pasa, sukong bulong ko sa sarili sabay pikit. Hiyaw ng marami ang narinig ko kasabay ng mainit na bisig na pumulupot sa bewang ko. Narinig ko ang tunog ng pagtama ng bola sa katawan ng tao pero wala ang sakit na inaasahan ko. Instead, I felt odlly hot. Safe.

My throat feels like hell. Dry and cracked like the Sahara Desert. My head—what’s this excruciating pain? I grip my hair, holding it closely to my scalp, hoping it could help, but nothing. My scalp feels like it's been pricked with a thousand needles, each one fighting for a spot to stick into. My eyes are so heavy, a dull throbbing drumbeat pounding behind them, and for a minute, I feel I couldn’t open them. What is happening to me?