Sumasakit Ang Ulo Novels & Stories

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatayo malapit sa bintana at nakatanaw sa magandang tanawin at gustuhin ko man lumabas ay hindi ko alam kung paano. Bigla narin nawala ang sakit ng ulo mukhang nakakagamot ang pagiging manyak ng putang inang lalaki yun dahil sa sobrang inis ko hindi ko namalayan na masigla na ulit ako at kayang ng tumangkang tumakas ulit yon lang dahil hindi ko na alam kung paano.

Nakapikit si Alexa at napabuga ng hangin, paulit-ulit niyang tinutuktok ang nakakuyom na kamay sa ibabaw ng kahoy na mesa. "Panaginip lang ito, yes, nanaginip lang ako. Siguro napuruhan ang ulo ko kaya nag-collapse ako. Ito na, ito na ang resulta," tatangu-tango niyang bulong sa sarili. Mas lalo lang sasakit ang ulo niya kung pipilitin niyang labanan ang galaw ng utak. "Ano na naman iyang pinagsasasabi mo, Señorita? Kanina pa ninyo ginagawa ang ganyan. Huwag mong sabihing nasisiraan ka na talaga ng bait," si Sofia.

Lalo pa niyang kinipit ang unan payapos sa kanyang ulo upang matakpang mabuti ang kanyang mga teynga. Pamaya-maya pa, huminto na ang pagkatok at ang pagtawag ng kapatid. Inakala marahil na wala nga siya doon. Saka lang siya nakahinga nang maluwag. Unti-unting lumuwag ang pagkakabaluktot ng katawan niya sa pagkakahiga.

Bumagsak ang ulo niya sa balikat ko, ramdam ko ang bilis ng kanyang paghinga. Hinawakan niya ako sa baywang at maharan na pumisil doon. Binuhat niya akong muli, at doon lumapat ang likod ko sa malambot na kama. Itinungkod niya ang dalawang kamay sa magkabilang side ng ulo ko, dahilan kung bakit sobrang lapit ng mukha naming dalawa at ramdam ko rin ang bukol na tumutusok sa puson ko. Sh*t!

It’s a fact I know but for the life of me hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Hello pasa, sukong bulong ko sa sarili sabay pikit. Hiyaw ng marami ang narinig ko kasabay ng mainit na bisig na pumulupot sa bewang ko. Narinig ko ang tunog ng pagtama ng bola sa katawan ng tao pero wala ang sakit na inaasahan ko. Instead, I felt odlly hot. Safe.

Dumoble ang pagkasakit ng ulo ko at tuluyan na akong nawalan ng malay. Napasinghap ako pagkagising mula sa pagkawala ng aking malay. Hindi pa rin natanggal ang sakit ng ulo ko. Pero hindi tulad kanina, mas magaan na ang pakiramdam ko. Hindi masama pero hindi rin gaanong maayos. Nagising ako sa isang puting kwarto. I was sitting on a metal chair as my hands were handcuffed to its armrest. Napakunot ang noo ko nang makaramdam ng pagtulo mula sa aking noo. The light wasn't dim, it's the blood that was dripping off from my head causing my sight to be dark and blurry. Pilit kong iminulat ang aking mga mata at luminga linga, ngunit napapikit din dala ng pagkahilo.

“‘Tang ina, suplado amputa, mabasted ka sana!” Hindi ko na siya pinansin pa at sinubsob na lang ang ulo ko sa lamesa.

' kurtang kausap niya sa sarili. 'As if I want to do that? Do I have a choice?!' "You know we are complicated!!!!" inis niyang hiyaw. Sumasakit ang ulo niya kakaisip. Andoon yung takot sa d****b niya. Paano kung mangyari yung kinakatakutan niya? Yung tuluyan na nitong tanggapin na tapos na sila at ibaling nalang ang atensyon sa iba?

-wish11:11- Marahan akong nagmulat ng mata at narakaramdam ng pananakit ng ulo. Tila ang bigat ng katawan ko na kahit igalaw ang kamay ko ay 'di ko magawa. Napatitig ako sa puting kisame at 'di naiwasang 'di mapangiwi ng sumakit ulit ang ulo ko. Ameee, ano bang kasalanan ko para mangyari 'to? Sunod-sunod na ang 'di magandang nangyayari sa akin, ah.

Pinulot ko iyong kutsara sa ibaba at nang mag-angat ako ng tingin ay nagtama ang paningin namin. He was about to go down and stopped midways. The long strand of hair on his forehead made it hard for me to read the expression he has in his eyes. Tanging pag-awang lang ng bibig niya ang palatandaan ng kaniyang gulat. Napatalon din ako sa bigla at tumama ang ulo sa kaniyang baba. Rinig ang malakas na tunog mula roon, ganoong klaseng sakit din ang naramdaman ko sa ulo. I immediately get away from him to sober my throbbing head.