Sumulat Ng Sariling Mitolohiya Novels & Stories

Tataas siya sa itaas nito, gagaling siya, makakahanap siya ng kanyang sariling landas, ang kanyang sariling kaligayahan, ang kanyang sariling kalayaan. Naglakad siya patungo sa bintana, ang mga ilaw ng lungsod ay kumikinang sa harap niya, isang kumikinang na paalala ng lawak ng mundo, ang walang katapusang mga posibilidad na nasa unahan. Yayakapin niya ang mga posibilidad na iyon, lilikha siya ng kanyang sariling kapalaran, isusulat niya ang kanyang sariling kwento, isang kwento na hindi tinukoy ng mga aksyon ng iba, isang kwento na pinatatakbo ng kanyang sariling lakas, ang kanyang sariling pagiging matatag, ang kanyang sariling hindi nagbabagong espiritu.

Isang buwan na ang nakakaraan ng isang baliw na taong grasa ang nagsadya sa tribo ng mga Kumal, dati nila itong katribo na naging suwail at inampon ng nagbabait baitang mga humbang. Wala siyang tiwala dito kaya sa bundok niya ito tinapon. Ayon sa lobong ito narinig daw niya na pinaguusapan ni Matt at ng kanilang pinuno ang asawa ni Matt na Lahi ng Sinwa.

Huminto muna si lola bago nagpatuloy. "Sinisisi ng lolo mo ang sarili niya sa paghihirap na dinanas mk noong bata kapa. Inisip niyang dahil sa pinilit namin na pinakasal ang magulang mo kahit hindi nila mahal ang isa't isa naging mahirap ang buhay mo."

Pinilit niyang magpakatatag sa rebelasyon. "H-Hindi totoo 'yang sinasabi mo." Mahinang wika nito. "Bahala ka kung ayaw mong maniwala. Wala akong dahilan para gumawa ng kwento. At alam kong alam mong nagsasabi ako ng totoo. Nasa 'yo na kung lolokohin mo ang sarili mo."

Sagot niya sa akin at uminom siya ngayong ng tubig. "Mitolohiya?" Tanong ko sa kanya. Gusto kong malaman kung ano ang mitolohiya na kanyang sinasabi. Tumango si Erigor. "Ang bawat kaharian ay may kanya-kanyang mitolohiya. Kagaya sa kaharian ng Valeria. Ang mitolohiya doon ay may isang natatanging babae na nakatakda sa hari—na siyang nakatakdang maging kabiyak at magsisilang ng tagapagmana ng trono. Dito naman sa Waldorf, ang mitolohiya ay tungkol sa isang mahiwagang bagay na kayang ibigay ang ano man iyong kahilingan. Sinabi nila na totoo iyon, kaya sumama ako sa paglalakbay para hanapin ang bagay na iyon." Kuwento niya sa akin at napapakunot noo naman ako.

Ito ay nagreresulta ng pagiging mababang uri din nila na mga bampira. Bago kami nagkaroon ng sariling mundo ay nakikihalubilo ang aming mga ninuno sa mga tao kaya naman madami ang nabibiktima ng mga masasamang bampira at hindi naman lahat sa amin ay masasama. Hanggang sa hindi ko malaman na kwento ay nagkaroon kami ng sariling mundo na walang ni isa mang tao ang nakakapasok pwera na lamang sa kanya.

awat piraso ng ebidensya na kanilang natagpuan. Ang kanilang natuklasan ay hindi ang dakilang kwento ng tagumpay na inaasahan ng marami — kundi isang malungkot na kwento ng labis na pagtitiwala sa sariling kakayahan. Natuklasan nila na ang sinaunang sibilisasyon ay unti-unting nawala dahil sa mismong mga pamamaraan na kanilang ipinagmamalaki. Ginamit nila ang kanilang kaalaman upang baguhin ang daloy ng mga ilog, baguhin ang uri ng lupa, at pilitin ang kalikasan na ibigay ang lahat ng kanilang hinihingi — hanggang sa maubos ang yaman ng lupa, magbago ang takbo ng panahon, at mawala ang balanseng nagbibigay buhay sa kanila. Akala nila ay tinalo na nila ang mga batas ng kalikasan, ngunit sa hu

Nakapormang tatsulok ang mga iyon bago ilapat sa noo at yumuko. “Binabati namin ang matagumpay ninyong pag-iisang dibdib, mga pinuno! Kayo ay isa nang ganap na mag-asawa at sasailalim sa p********k bilang parte ng ritwal. Kailangan ninyong magkaroon ng isang sanggol para sa pagbabagong magaganap sa buong tribo. Ang sanggol ninyo ang puputol sa tradisyon ng tribo taon-taon,” dugtong na sabi ng amazona.

Mga nilalang na likha ng malikot na isip ng mga manunulat. Ang mga taong lobo naman ay mga nilalang na nagiging lobo o wolf. Sila ay nagmula sa angkan ng mga mangangaso na isinumpa ng Diyos ng Pangangaso at Karagatan na si Amanikabli dahil pinatay nila ang kaisa-isahang usa na ipinagbawal na dakpin at patayin. Ang usa na iyon ay anak ni Amanikabli. Pinatay ng mga mangangaso ang kaniyang anak para lamang gawing palamuti at simbolo ng kanilang katapangan at lakas. Tuwing kabilugan ng buwan ay lumalabas ang mga lobo dahil ito ang tanda ng patuloy nilang paghingi tawad sa ginawa sa anak ni Amanikabli noong kabilugan rin ng buwan. Karne naman ng mga hayop ang kinakain nila ngunit may mangilan-ngi

“Ito ay mitolohiya noong unang panahon. Noong magkadikit pa ang langit at lupa ay mayroon lamang kaguluhan. Ang sinaunang diyos na si Pangu at pinaghiwalay ang langit at daigdig sa isang hiwa lang gamit ang kaniyang higanteng palakol!” Huminga ito ng malalim bago magpatuloy. “Matapos ang paghiwalay nito sa langit at lupa ay iniwan niya ang higanteng palakol sa ating mundo, pero walang makahanap nito kahit saan. Hindi ko inakalang magpapakita ito ngayong araw, sa Incredible Sky Mountain.” Wow! Nagulat ang lahat nang marinig ang kwento.