Sumulat Ng Sariling Mitolohiya Novels & Stories

BS Biology sana ang kukuhanin ko ngunit hindi ako pinalad na makapasok doon kaya sinubukan ko na lang ito. Mag-isa na lang akong nabubuhay sa mundong ito. Namatay na ang aking mga magulang dahil sa pagiging mapangutiya ng mga taong may kalahating anyo ng hayop. Pinatay nila ang mga magulang ko at ang buong tribo na kinabibilangan ko noong nalaman nila ang lihim na pinagtataguan namin. Matagal na palang may alitan ang mga tribo namin kaya nais nila kaming lupigin upang masolo nila ang yaman ng mundo. Mga makasarili sila. ---

Mapanatag. Hindi niya maiwasang titigan ito. Mula sa paraan ng pagkakatuwid ng likod nito, sa paggalaw ng bisig habang hinahalo ang ulam, hanggang sa banayad na pagyuko nito para patayin ang kalan… parang may kung anong hindi niya maipaliwanag na humahatak sa kanya para manatiling nakatingin. Para itong si Adonis—ang diyos ng kagandahan sa mitolohiya. At kung may sinumang babae ang makakakita rito ngayon, tiyak mahuhumaling.

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

Pagod na ang matandang amo sa pagtatalo kay Hevan at ngayon ay hinihiling niya kay Ruby na resolbahin ang problema sa kanyang pangalan. Para sa kanya, ang pagpapakita ng lahat ng bagay na may kaugnayan sa mitolohiya ay maaaring magdala ng swerte, lubos niya itong pinaniniwalaan dahil mula pa noong siya ay maliit pa, itinanim sa kanya ng kanyang mga magulang ang mga kwento ng mga diyos at diyosang napakasumpungin. Mula sa mga diyos na namamahala hanggang sa mga nilalang na nagkakaribal sa mga diyos at diyosang namamahala sa Olympus.

Sa loob nito ay isang litrato ni Mithi. Tahimik siyang napapikit nang mariin. Ito ang bagong simula na matagal niyang ipinaglaban. Ngunit kasabay niyon ay isang masakit na katotohanan... Na marahil hindi na sila kailan man magkikita pa ng kanyang pinakamamahal anak...

Nai-kwento na nitong lahat ang nakaraan nila ni Andrea, kung paano sila nagsimula at kung paano rin nagwakas. Love only makes you fool; saad niya sa sarili saka siya bumalik sa sariling silid.

Dahil doon muli natahimik si Lira, hindi niya alam kung tama ba na unahin niya ang kaniyang sarili. Marahil nasanay siya nitong mga nakaraang taon ang inuuna niya ay ang pamilya at wala ng iba. Tila ba isang kasalanan sa kaniyang sarili na unahin ang sariling kapakanan. Ganon talaga kapag nasanay na inuuna ang iba keysa sa sariling kagustuhan.

ngumiti sya, "Sa aming unang pag kikita ay kaagad nya akong tinutukan ng sobrang talim na armas sa aking leeg. Ang una kong sinabi sa kanya ay p4tayin nya nalang ako... nag mamakaawa pa ako kanya na pagkatapos ay ilagay nya ako sa isang bangka at buhusan ng gasolina ang aking katawan at panahin ito ng apoy at ipa anod sa karagatan. Gusto kong hindi matagpuan ni Ina ang aking katawan at tuluyang mabura sa mundo. Hindi ito ginawa ni Crisanto, bagkus ay hinayaan nya akong mabuhay..." Sumeryoso si Crisanto at sya naman ang nag tulog ng kwento, "Hanggang sa napag handaan na ng aming tribu na sumugod dito sa Isla... Sa isip ko ay matagal nang nagpakam4tay si Geneva... Kaya hindi ko inaasahang sa a

Lumapit ako sa kaniya at hinalikan ang kaniyang noo. Lumalim ang ngiting sumilay sa labi ni Abuelo "Yan ang gusto kong marinig. Pero huwag kayong matakot gumawa ng sariling landas, ha? Huwag niyong isipin na kailangan niyo lang sundan ang yapak namin. Minsan, ang pinakamagandang alaala ay ’yung mga pagkakataong lumihis kayo ng daan para sa sariling mga pangarap." Natigilan si Madie, napapaisip sa sinabi ni Abuelo. Sa kabila ng mga gabay at kwento ng kanilang mga ninuno, alam niyang nasa kamay namin ang paggawa ng sariling kwento.

Natigilan ito. Nanlaki ang mga matang humarap sa kanya. Nagsisinungaling siya, pero mas pipiliin niyang magsinungaling dito kaysa ang saktan nito ang sarili. "Sumuko ka, wag mong saktan ang sarili mo."