Kwentong Mitolohiya Sa Pilipinas の小説・ストーリー

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Mishon POV Sa loob ng ilang buwan, pabalik-balik ako sa Pilipinas at Paris para sa wine company ko na ngayon ay patuloy na lumalakas ang kita at patuloy na nagpapakilala sa buong mundo. Lahat ng farm ko sa Pilipinas, halos sabay-sabay at sunod-sunod na namumunga kaya naman hindi na kami nauubusan ng ubas na ginagamit para sa wine ko. Ang gandahan pala sa maraming farm, ikaw ang magsasawang gumawa ng maraming wine kasi ang dami palaging harvest. Kaya pati rito sa Pilipinas, tuloy-tuloy na rin ang paggawa ng mga wine.

Pilipinas 1942 Palitan ang putok ng mga baril sa isang lungsod ng bansang Pilipinas. Naglalaban ang mga Pilipino at ang dayuhan. Pinaglalaban ng mga Pilipino ang bansang Pilipinas mula sa pagsakop ng dayuhan.

Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon. Muling nagpatuloy sa pagsasalita si Ina, “Parang isang magandang kwento kung iisipin ang naging pamumuhay ng mga Pilipino dati… pero ng dumating ang mga Kastila tuluyang nagbago ang lahat… inangkin nila ang mga lupain dahil doon naging madugo at napuno ng digmaan ang lahat ng kapuluan, pero masyado silang makapangyarihan para talunin… dahan-dahan nilang inubos ang mga lahing may kakayahang mamuno…” naputol ang kwento ni Ina dahil may tanong sa aking isipan na gusto ko ng kasagutan. “Pero paano kung nalaman ng mga Kastila na may natitirang dugong may kakayahang mamuno para makipaglaban sa kanila? Paa

Napabuntung-hininga naman si Arius na tila inihahanda ang kanyang sarili sa isang mahabang paliwanagan. "Ang Danag ay kilala bilang bampira sa Pilipinas. Ayon sa alamat ay dati silang diyos. Tinutulungan nila ang mga tao na magapalago ng taro. Tapos isang araw, nasugatan yung isang babae then yung isang danag nagpresinta na s******n ang dugo ng babae para malinis ang sugat nito. Tapos nasarapan sa dugo yung Danag dahil sa kakaibang tamis nito. Nasipsip ng Danag ang lahat ng dugo ng babae hanggang sa mamatay. Kaya simuma noon, lagi na silang nambibiktima ng mga tao. Kaya hanggang ngayon, walang nakakaalam kung paano papatayin ang Danag," ang paliwanag ni Arius.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

SOLARA'S POV: Makaraan ang ilang oras na byahe ay tuluyan na kaming nakarating sa Pilipinas. Sa bayang sinilangan ko. Sa lugar kung saan ako unang natutong mangarap at unang nasaktan.

sa wakas, pinauwi nila ako sa Pilipinas. Sobrang saya ko noon. Nasa eroplano pa lang ako, umiiyak na, kasi sa wakas makikita na uli kita. Sa wakas makakasama na kitang muli. Ang perang ibinigay nila Mommy at Daddy sa akin ay alam kong hindi sasapat sa akin ng kahit isang buwan. Naisip ko noon okey lang. Ako na lang ang gagawa ng paraan kapag nandito na ako. Alam ko namang may mga susuporta sa akin kapag nasa Pilipinas na ako.

Si Zeus ang pinuno ng mga diyos at lahat ng nilalang ng mitolohiya—hindi matatalo ang kanyang lakas, tapang, at karunungan. Alam niya talaga ang nilalang na iyon dahil noong bata pa siya, palagi rin siyang kinukuwentuhan ng kanyang Lolo tungkol sa mitolohiya. At madalas na kwinento ito sa kanya habang nag-aaral siya sa aklatan—hindi alintana kung nakikinig siya o hindi, patuloy na kinukuwentuhan siya ng Lolo tungkol sa mga diyos at diyosa.