Sunny Again Tomorrow Novels & Stories

dagdag ni Sunny, "hindi ko masyadong nakakausap kasi laging abala, pero tuwing sabay-sabay kaming kumakain, mabait naman siya at maaalalahanin." "Ma, Pa, huwag kayong mag-alala sa akin, ha? Maayos naman ang buhay ko dito." Bumuntong-hininga si Sunny, ngunit pilit na pinanatili ang tono ng kanyang boses na masaya. "Sige, kayo na muna ang bahala diyan. Bisitahin niyo po si Tito sa abroad, at sa susunod na linggo, uuwi ako para makita kayo."

Buti nalang nagtanong si Ajing dahil kahit ako hindi ko maintindihan ang the next of tomorrow baka magkamali pa kami ng bilang. “Naguguluhan rin ako,” sagot ni Meling. “Patay tayo dyan,” komento naming apat. “Kailan yan Mitching?” hindi napigilang tanong ni Meling kay Mitching. “Oh my God, Meling, you don’t know? What happen to your braincells? My god! Since today is monday and tomorrow is tuesday and the next of tomorrow is Wednesday, okay?” “Kung hindi lang talaga kain ang pupuntahan natin, nasapak ko na yan,” gigil na bulong ni Meling.

Asik nito saka nagpatiunang maglakad papalabas kaya naman dali-dali akong pumasok muli sa loob nang opisina saka isinarado ang pinto. "Goodbye, Jasper! See you next year!" Saad ko saka muling bumalik sa aking office table at inasikasong muli ang mga papeles habang patuloy itong kumakatok sa labas ngunit, ilang minuto lang nang tuluyan ng tumahimik ang buong paligid.

Magkakaanak na kami ni Thunder pero kung kailan nangyari ito, tsaka naman nagkagulo. Hindi ko alam ang gagawin, sasabihin ko ba? Napakagat ako sa aking labi ng pumasok mula sa pintuan si Sunny. May dala itong paperbag at inilagay ayon sa may sofa. “I get your clothes, para naman makapagpalit ka ng damit.” “Thank you, Sunny.” Pasasalamat ko at nakita ko ang pagdaan ng sakit sa kanyang mga mata na agad rin namang nawala o baka sadyang guni-guni ko lang ‘yon.

Pinaikot ko na ang mga mata ko. "I'll see. I will try tomorrow. Babalik na siya bukas, at susubukan ko." Ngiti ko. . c.m. louden

"Wala akong trabaho sa susunod na araw." Tumigil si Maisie sa ginagawa niya ng ilang sandali, tumayo siya, at tiningnan si Nolan. "Sa susunod na araw?" Inangat ni Nolan ang kilay niya. "Nakita ko ang weather forecast. Lalamig na raw ang temperatura sa susunod na araw, kaya maganda pumunta sa hot springs." "Pero hindi pa magaling si Tito Kennedy. Kung aalis ako sa kumpanya na ganun ang sitwasyon…" Naaawa si Maisie sa mga empleyado ng kumpanya niya.

At sa gitna ng lahat ng ‘yon, ako — si Ayah Solene — isang babae lang na natutong tumindig kahit ilang beses nang nadapa. Huminga ako nang malalim, isinandal ang ulo sa upuan. “Tomorrow will be another fight,” mahina kong sabi. “Pero ngayon… pahinga muna.” I closed my eyes, letting the sound of the wind and distant traffic lull me into stillness. For the first time in a long while, tahimik lang ako — walang kailangang patunayan, walang kailangang itago. At sa katahimikan ng gabi, kahit paano, nakaramdam ako ng konting kapayapaan.

Salvacion. Sandali pang nag-usap ang dalawa. The doctor said she is good as healed and that she will see her again in a month’s time. Nagpasalamat ang dalaga sa doktora at kay Sunny bago tuluyang umuwi. “See you tomorrow, Daph” ani Sunny na noon ay nasa reception ng clinic. Sasabay ito sa pag-uwi sa tiyahin. “See you, Sunny! Bye!” sagot ni Daphne, lumabas na ng clinic upang matigilan lamang nang makita si Jett ilang hakbang lang ang layo sa clinic.

"Hmmm... ingat sa pagmamaneho." "Thanks." Akma na sanang sasakay si Norman sa kotse nang muli itong pumihit. "Ah, Sunny. Ahh, sorry mas komportable yata akong tawagin kang Sunny." "Ayos lang." "So, Sunny, see you tomorrow afternoon. We have a meeting." "Aye, aye, captain." "Pakiulit nga." "Ang alin?" "Iyong isinagot mo." "Aye, aye, captain?"

“Puwede bang maging magkaibigan tayo?” “Ha? Kailangan pa ba ‘yon?” Ayaw niya sa ideyang ‘yon. “Hindi kita pipilitin kung ayaw mo.” Tila nabasa nito ang nasa isip niya. “Sa susunod na araw na lang,” dugtong nito. “Ha?” “Good night, Sarah.” Bago pa siya makapag-react ay pumasok na ito sa sariling unit. Naiwan siyang nakatulala sa kawalan. Anong ibig nitong sabihin?